Άννα Λουιζίδη: «Αυτό που ζω με τις ‘Ψυχοκόρες’ είναι πρωτόγνωρο» – Η αποκάλυψη για το φινάλε της σειράς (vid)

«Αυτό που ζω με τις ‘Ψυχοκόρες’ είναι πρωτόγνωρο. Μπαίνοντας στον χώρο σε προετοιμάζουν μόνο για τα άσχημα και όχι για τις χαρές της δουλειάς. Ξαφνικά τώρα μου μιλάει ο κόσμος στον δρόμο… Δεν ξέρω πώς να το περιγράψω. Νιώθω πολύ μεγάλη χαρά», ανέφερε η Άννα Λουιζίδη για τη συμμετοχή της στη δημοφιλή σειρά του ΑΝΤ1.

Στη συνέχεια μίλησε για το σοκ της πρώτης φοράς που ένιωσε να την αναγνωρίζουν έξω μετά την προβολή της σειράς. «Ήμουν ένα βράδυ σ’ ένα μαγαζί και χόρευα και ήρθαν κάποιες κοπέλες και με ρώτησαν αν είμαι η Φρόσω από τις ‘Ψυχοκόρες’. Είπα ‘ναι’ αλλά και ‘ωχ, τώρα πρέπει να χορεύω μάλλον πιο μαζεμένα’. Αυτό ήταν στην αρχή, τώρα προσπαθώ να μη το κάνω πια».  

«Όταν βγήκαν τα πρώτα επεισόδια ήθελα να τα δουν οι άνθρωποι που με αγαπάνε και εμπιστεύομαι για να μου πουν τη γνώμη τους. Δεν τους είχα προετοιμάσει για τις δύσκολες σκηνές που είχαν αυτά τα πρώτα επεισόδια. Ο πατέρας μου δυστυχώς αναγκάστηκε να πιεί λίγο ουίσκι μετά», αστειεύτηκε.

«Είναι μεγάλο το σοκ στα πρώτα επεισόδια. Και για τους γονείς μου ήταν ένα αμφιλεγόμενο συναίσθημα. Από τη μία χαίρονταν για το παιδί τους που καταφέρνει κάτι στον χώρο που διάλεξε αλλά από την άλλη… Η μητέρα μου το βλέπει πιο αποστασιοποιημένα, καταλαβαίνει ότι είναι ρόλος. Ξέρει ότι στα γυρίσματα μου φέρθηκαν εξαιρετικά και πως ήταν προστατευμένο το περιβάλλον. Αυτό κάπως τους καθησυχάζει».

«Μετά το γύρισμα αυτών των πιο δύσκολων σκηνών είχα ανάγκη να βρεθώ με τους ανθρώπους μου. Να μιλήσουμε για κάτι άσχετο, για το σήμερα», ανέφερε μιλώντας για τις σκληρές αλλά καθηλωτικές σκηνές της σειράς που η ίδια βίωσε πιο έντονα.

«Το τέλος της σειράς θα είναι ανθρώπινο, όχι απαραίτητα στενάχωρο! Η ζωή μας έχει και τα δύο. Κάθε στιγμή έχει και τα δύο, και το θετικό και το αρνητικό. Ακόμα και οι στενάχωρες στιγμές που ζούμε μάς αλλάζουν προς κάτι καλύτερο, αν όχι σήμερα, αργότερα. Έτσι και στη σειρά τα πράγματα τελειώνουν με έναν τρόπο που το happy end εξαρτάται με το πότε κλείνεις την ιστορία», είπε στο τέλος η Άννα Λουιζίδη.