Η Γεωργία Λαλέ, η εικαστικός πίσω από το έργο «Neighborhood Guilt», που έμεινε γνωστό ως “Ροζ σημαία”, όταν ο υπουργός Εξωτερικών ζήτησε την αφαίρεσή του από το προξενείο της Ελλάδος στην Νέα Υόρκη, βρέθηκε στην εκπομπή “Πρωινό” του ΑΝΤ1 και μίλησε για το έργο που τόσο πολύ συζητήθηκε τους τελευταίους μήνες.
Μιλώντας για τη γέννηση του έργου, η εικαστικός ανέφερε: “Η ιδέα μου ήρθε μετά την γυναικοκτονία της Καρολάιν και ειδικά το γεγονός ότι δολοφονήθηκε πάνω στο κρεβάτι της, με συγκλόνισε. Σκέφτηκα με τι προσοχή και ευαισθησία φτιάχνει μια γυναίκα το κρεβάτι της κάθε βράδυ και ότι για κάποιες γυναίκες αυτό το μέρος στο οποίο θα έπρεπε να νιώθουν ασφάλεια, είναι το σημείο στο οποίο νιώθουν πιο εκτεθειμένες”.
Η καλλιτέχνις μίλησε και για την απόφαση του υπουργού Εξωτερικών να ζητήσει την αφαίρεση του έργου της από την έκθεση του ελληνικού προξενείου. “Ως γυναίκα αισθάνθηκα ότι αυτοί οι πολύ ισχυροί άνδρες της κυβέρνησης ασκούν έμφυλη βία πάνω μου. Και αυτό που με προβλημάτισε πάρα πολύ σε σημείο που δεν μπορούσα να κοιμηθώ τα βράδια και έκλαιγα είναι το τι μήνυμα στέλνει η αφαίρεση του έργου μου σε γυναίκες που υποφέρουν σήμερα μέσα στα σπίτια τους. Και το μήνυμα είναι μην τολμήσεις να μιλήσεις, γιατί εμείς έχουμε τον τρόπο να σου κλείσουμε το στόμα, όπως προσπαθήσαμε να κλείσουμε το στόμα στην καλλιτέχνιδα που έφτιαξε ένα έργο που αφορά στο δράμα που περνάτε” ανέφερε σχετικά.
Μάλιστα, η εικαστικός ανέφερε πως και στη δική της οικογένεια υπήρχε ένα περιστατικό γυναικοκτονίας. “Τη γιαγιά του παππού μου, τη Γεωργία Λαλέ, τη δολοφόνησε τη δεκαετία του ’30 ο άνδρας της, όταν ήταν λεχώνα, γιατί δεν τραγούδησε σε ένα γάμο” είπε και τόνισε ότι “αυτό το περιστατικό δεν είναι μια εξαίρεση, τέτοιες ιστορίες υπάρχουν σε κάθε οικογένεια. Και πολλές γυναίκες βιώνουν ενδοοικογενειακή βία και δεν έχουν καν συναίσθηση του τι τους συμβαίνει”.
Παρά τη λογοκρισία, η Γεωργία Λαλέ συνεχίζει το έργο της και αυτό το Σάββατο 3 Φεβρουαρίου, από τις 12.00-17.00, θα βρεθεί στο BIOS, της οδού Πειραιώς 84, όπου θα παρουσιάσει την performance «Αλκυονίδες μέρες». Σε αυτό το πλαίσιο, η εικαστικός κάνει ανοιχτό κάλεσμα για δωρεά σεντονιών κατά τη διάρκεια της performance. Μετά το πέρας της performance, η εικαστικός θα πάρει τα σεντόνια στη Νέα Υόρκη, όπου εδρεύει, ώστε να τα χρησιμοποιήσει για τη δημιουργία έργων κατά της ενδοοικογενειακής και έμφυλης βίας στην Ελλάδα και παγκοσμίως.
