Η Καμεράτα γιορτάζει τα Χριστούγεννα στο Μέγαρο με τον «Μεσσία» του Händel

H Καμεράτα-Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής, μετά τις θριαμβευτικές εμφανίσεις της στη Σκάλα του Μιλάνου, στην Αίθουσα Κονσέρτχεμπαου του Άμστερνταμ, στο Θέατρο της Βιέννης, στην Όπερα του Βίσμπαντεν και στο Φεστιβάλ του Ντόρτμουντ, αλλά και την πρόσφατη, βραβευμένη ηχογράφηση της όπερας «Πολύφημος» του Niccolò Porpora [Νικκολό Πόρπορα], γιορτάζει τα φετινά Χριστούγεννα στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών με μια μεγάλη συναυλία, την Τετάρτη 27 Δεκεμβρίου στις 8:30 το βράδυ.

Γιώργος Πέτρου. Φωτογραφία: C. Akriviadis

Mε τον κορυφαίο Γιώργο Πέτρου στο πόντιουμ, ο οποίος διαπρέπει στην Ελλάδα και το εξωτερικό, το φημισμένο σύνολο επιστρέφει στην Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης για να ερμηνεύσει σε όργανα εποχής τον «Μεσσία» του Georg Friedrich Händel [Γκέοργκ Φρήντριχ Χαίντελ], ένα από τα ωραιότερα ορατόρια στην ιστορία της θρησκευτικής μουσικής (με ελληνικούς υπέρτιτλους). Τα σολιστικά μέρη αποδίδουν τέσσερις μονωδοί με σημαντική διεθνή πορεία: η σοπράνο Μυρσίνη Μαργαρίτη, η μετζοσοπράνο Teresa Iervolino [Τερέζα Ιερβολίνο], ο τενόρος Juan Sancho και ο μπάσος Χριστόφορος Σταμπόγλης. Τα αριστουργηματικά χορωδιακά μέρη του «Μεσσία» τραγουδούν τα μέλη της διακεκριμένης Χορωδίας Δωματίου Αθηνών σε μουσική διδασκαλία του Αγαθάγγελου Γεωργακάτου.

Μυρσίνη Μαργαρίτη

«Ο «Μεσσίας» του Georg Friedrich Händel είναι αδιαμφισβήτητα ένα από τα δημοφιλέστερα ορατόρια όλων των εποχών. Η μεγαλειώδης μουσική του είναι ταυτόχρονα θρησκευτική και κοσμική, άμεση και ιδιαίτερα χαρακτηριστική της μεγαλοφυΐας του μεγάλου γερμανού συνθέτη. Υπάρχουν πολλοί θρύλοι και ανέκδοτα γύρω από το έργο, το οποίο εμφανίζεται σε διάφορες εκδοχές, όλες εγκεκριμένες από τον συνθέτη, κάτι που αποδεικνύει ότι ο Händel ήταν ένας πρακτικός άνθρωπος, ένας άνθρωπος του θεάτρου, που είχε την ικανότητα να αξιοποιεί στο έπακρο τα διαθέσιμα «υλικά» του.

Teresa Iervolino. Φωτογραφία: Michele Monasta

Για τις πρακτικές του 18ου αιώνα, το χρονικό διάστημα των 24 ημερών ήταν αρκετά συνηθισμένο, αν και φαίνεται υπερβολικά σύντομο για τη δημιουργία ενός σπουδαίου αριστουργήματος της θρησκευτικής μουσικής παγκοσμίως. Ο Händel χρησιμοποίησε παλαιότερα αποσπάσματα και ιδέες από προγενέστερα έργα του, μεταμορφώνοντάς τα σε κάτι εντελώς νέο και μοναδικό.

Juan Sancho | Φωτογραφία: DR

Πράγματι, το έργο παρουσιάστηκε με τεράστια επιτυχία στο Δουβλίνο την περίοδο της Σαρακοστής του 1742. Μάλιστα, η έντονη φημολογία για το νέο ορατόριο του Händel είχε ως αποτέλεσμα η γενική δοκιμή να είναι «sold-out»!

Χριστόφορος Σταμπόγλης | Φωτογραφία: Περικλής Σταμπόγλης

Η σύλληψη του έργου βασίζεται στο πνεύμα της μουσικής δωματίου. Στο Δουβλίνο, το ερμήνευσαν 20 μουσικοί και 15 χορωδοί, ενώ οι σολίστ ήταν επίσης μέλη των χορωδιακών συνόλων.

Αγαθάγγελος Γεωργακάτος | Φωτογραφία: Thomas Mamalis

Πρόκειται μάλλον για ένα παράδοξο γεγονός, αφού το θέμα του ορατορίου είναι η επί Γης έλευση του Ιησού Χριστού. Η επιλογή αυτή έγινε συνειδητά από τον Charles Jennens [Τσαρλς Τζέννενς], τον λιμπρετίστα του «Μεσσία», που, θέλοντας να αντιταχθεί σε κάποιες αθεϊστικές απόψεις της εποχής του και στους υπέρμαχους του «ντεϊσμού», χρησιμοποίησε εδάφια από τις Γραφές πριν τη Γέννηση του Ιησού.

Τον 19ο αιώνα και κατά το πρώτο τέταρτο του 20ού, αγνοήθηκε πλήρως η προσφορά του Händel, με μόνη εξαίρεση τον «Μεσσία». Είναι πολύ πιθανό ο Beethoven να είχε κατά νου τον «Μεσσία», όταν δήλωσε: «Ο Händel είναι ο μεγαλύτερος συνθέτης που έζησε ποτέ»!