Κοινοί Θνητοί: Τα τραγούδια τους είναι για μας! (vid)

Ο λόγος είναι ο μόνος τρόπος και ο μόνος τόπος για ακουστεί η πράξη. Κι αν επιμένουμε στη ραπ είναι ακριβώς γι’ αυτό… Και τώρα θα λοξοδρομήσουμε λίγο. Ή μήπως όχι; Το συγκρότημα που παρουσιάζουμε δεν αυτοπροσδιορίζεται ως αποκλειστικό μέλος της ραπ κοινότητας, ούτε δέχεται περιορισμούς και καθηλωτικές περιχαρακώσεις. Στη βάρβαρη κοινωνία που ζούμε, τιμούμε, πενθούμε, γι’ αυτήν θριαμβολογούμε, ελπίζουμε, γι’ αυτήν πεθαίνουμε, σε αυτή μας δολοφονούν, μας τιμωρούν, μας προκαλούν, σε αυτά που ορίζει το κυρίαρχο οικονομικό σύστημα, σε αυτά που πράττουν οι διαχειριστές της εξουσίας του, σε αυτά που πέφτουν στο κεφάλι μας σαν το κλομπ του αστυνόμου, στην αναζήτηση της δικαιοσύνης, της ειρήνης, της δημοκρατίας, υπάρχουν και αυτοί που λέγονται Κοινοί Θνητοί και δεν ραπάρουν, δεν φωνάζουν, δεν συνεχίζουν την παράδοση, μόνο την αδικία, τον θυμό και την ελπίδα που σώθηκε κρατάνε και προχωράνε. Όλα αυτά μαζί και ο λόγος και η ραπ και η τέχνη που δεν σώζει μα δείχνει και δεν πρέπει να φθίνει, ούτε αίμα να φτύνει, μα όνειρα, ηλεκτρισμένες αντιδράσεις και επίμονες αναζητήσεις. Ίσως αυτό το κείμενο να βγαίνει από τους δρόμους των mc, όμως κάθε σοβαρός mc απ’ αυτόν προέρχεται -τον δρόμο- και σε αυτόν καταλήγει θέλει δεν θέλει. Οι Κοινοί Θνητοί έρχονται από μακριά, από κει που ξεκινούν οι ρίζες μας. [η φωτογραφία από τη σελίδα τους στο facebook]

Ας γυρίσουμε πίσω λοιπόν. Θα οπισθοδρομήσουμε, κυριολεκτικά και με τον νου οδηγό. Θα το κάνουμε για να βρούμε την αιτία που μας αγγίζουν τόσο βαθιά οι Κοινοί Θνητοί. Και όλα εκκινούν ξαφνικά. Ο πρώτος ήχος είναι του σκαπτικού εργαλείου και η πρώτη γεύση του αλμυρού ιδρώτα. Η πρώτη εικόνα είναι το χέρι που κρατά το σφυρί και η πρώτη αφή είναι αυτή της τραχιάς επιφάνειας. Και η πρώτη μυρωδιά; Αυτή που δίνει η φύση και η ελπίδα για το αύριο. Τότε, όμως, ήρθε η πρώτη συναλλαγή, το κέρδος, το κέρδος, το κέρδος…. Όλα έγιναν σκληρά, ψυχρά και καυτά την ίδια στιγμή.

Διαβάστε περισσότερα εδώ