Ίσως και να είμαστε αδέλφια τελικά: Μία μουσικοθεατρική παράσταση στο αρχαιότερο Βυζαντινό μνημείο της Ηπείρου

Με αφορμή την κλιματική αλλαγή και τις ευρύτερες συνέπειες της, επιλέχθηκε σαν κύριος άξονας της παράστασης, η ομιλία του Ινδιάνου αρχηγού Σηάτλ, η οποία εκφωνήθηκε το 1854, όταν οι νεοσύστατες τότε, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής ζήτησαν να αγοράσουν την γη των Ινδιάνων.

Δύο ηθοποιοί, μία τραγουδίστρια κι ένα σύνολο κορυφαίων μουσικών, συνδιαλέγονται με τρεις ψηφιακούς πίνακες που ο Γιώργος Κόρδης δημιουργεί ειδικά για την παράσταση και που αφηγούνται την  μεταμόρφωση του ανθρώπου και του πλανήτη. Από την πτώση από τον κήπο της Εδέμ μέχρι  σήμερα. Οι θεατές περπατούν γύρω από την εκκλησία, ακολουθώντας τους ηθοποιούς και τους μουσικούς. Σε κάθε στάση ανακαλύπτουν και μία διαφορετική πτυχή, μία διαφορετική σύνδεση – απάντηση στο ερώτημα, πως φτάσαμε ως εδώ, μέσα από το λόγο την μουσική και την εικόνα.

Φωτογραφία: Ελευθερία Νικολαΐδου

Επιπλέον της ομιλίας του αρχηγού Σηάτλ υπάρχουν αποσπάσματα από την οξυδερκή και πολύπλευρη ανάλυση του Κλάιβ Πόντινγκ πάνω στην κλιματική αλλαγή και κείμενα μιας εσωτερικής προσέγγισης από το δοκίμιο  «Θάνατος και Ανάσταση της ιερής κοσμολογίας» του Φίλιπ Σέρραρντ,  που εντοπίζουν την ρίζα του προβλήματος μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο και στο πως τοποθετεί  τον εαυτό του απέναντι στον κόσμο που τον περιβάλλει, καθώς και αποσπάσματα των διηγημάτων του Παπαδιαμάντη «Τα δαιμόνια στο ρέμα» και «Αμαρτίας φάντασμα».

«Τα ποτάμια είναι αδέρφια μας, τα ευωδιαστά λουλούδια οι αδερφές μας. Οι κορυφές των βουνών, τα νερά των ποταμών, το σύννεφο που γλιστράει πάνω στο λιβάδι, το ζεστό σώμα του αλόγου και ο άνθρωπος ο ίδιος , όλοι ανήκουμε στην ίδια οικογένεια…Αν σας πουλήσουμε τη γη μας θα πρέπει να θυμάστε πως είναι ιερή…». (Αρχηγός Σηάτλ). «Μοιάζουμε αιχμαλωτισμένοι στα δόκανα μιας τερατώδους συλλογικής ψύχωσης, σαν να έχει κυριευτεί ο πολιτισμένος κόσμος από μία ακατανίκητη επιθυμία θανάτου». (Φίλιπ Σέρραρντ)

Οι πρωτότυπες μουσικές συνθέσεις της Φένιας Παπαδόδημα εντάσσονται στο ρεύμα της σύγχρονης κλασσικής μουσικής με επιρροές από την ελληνική παράδοση και την βυζαντινή υμνολογία. Στην παράσταση συμμετέχει η χορωδία του Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων υπό την διεύθυνση του Βαγγέλη Κώτσου.