Jako: Ο ράπερ που σε πάει ταξίδι δίχως τέλος

Η εσωτερική αναζήτηση πάει κάπως έτσι: Δώσε έναν ορισμό για τη μουσική του δρόμου. Σκέφτεσαι. Μα, όλα είναι δρόμος. Όχι, όχι, όχι! Αυτή η έκφραση δεν χωρά σε στούντιο κι αν το κάνει είναι μόνο από ανάγκη. Δεν μιλάς για λίγο. Κάνεις τον διαχωρισμό, ξεχωρίζεις, ακούς ξανά και ξανά. Καταλήγεις. Ένας είναι ο λόγος που από τις ασύνορες αυλές ξεκινά και σε αυτές καταλήγει. Ναι, ραπ λέγεται και είναι σαν το σώμα που δεν σταματά μεταμορφώνεται.

Η εξέλιξη είναι κοινός τόπος σε αυτό το σχήμα. Και όλα κυλούν και αλλάζουν και στην ουσία τους μένουν ίδια στον δρόμο. Εντάξει, η περιγραφή είναι σωστή και κάπου εκεί κλείνεις τα μάτια και πατάς το play. Όχι ακόμα, όχι. Η κουβέντα με τον εαυτό δεν τελειώνει έτσι. Στο ακόμη πιο απλό ερώτημα και ποιοι χωράνε σε αυτόν τον τόπο, σε αυτόν τον δρόμο; πρέπει να παρατείνεις τη συνομιλία.

Τα άγνωστα-γνωστά ονόματα έρχονται με τη μορφή και την ορμή της καταιγίδας! Παλιοί, νέοι, old school, σύγχρονοι, άντρες, γυναίκες, θαύματα, παιδιά, υπογραφές-χαρακιές και ο χρόνος που τρέχει να απαιτεί το «τώρα» και το «μετά». Ε, ψάχνεις, ψάχνεις, με κάθε μέσο, σε κάθε μέσο και η τύχη σου φέρνει ένα όνομα μπροστά στην οθόνη: Jako! Η αναζήτηση, η κουβέντα, σταματά.

Η περίπτωση του εν λόγω ράπερ αφορά το ταξίδι, το ταξίδι του δρόμου. Δεν είναι τυχαίο ότι ονόμασε το EP του «Roadtrip». Επίσης δεν είναι τυχαίο ότι στο τραγούδι «Πίσω κάθισμα» υπάρχει ο στίχος: “Αν χρειαστεί θα περάσω από πάνω σου σαν να είσαι ο Lue και να είμαι ο Iverson, μην έχεις αυταπάτες”.

Διαβάστε περισσότερα στο Gazzetta.gr