Ο θρυλικός “Μπακαλόγατος” αναβιώνει ως μουσική κωμωδία στο θέατρο Πειραιώς 131

Ο “Μπακαλόγατος ή Της κακομοίρας”, η ταινία που βασίζεται στο ομώνυμο θεατρικό έργο των Χρήστου και Γιώργου Γιαννακόπουλου, αποτελεί ίσως την δημοφιλέστερη κωμωδία του ελληνικού κινηματογράφου.

Θανάσης Βισκαδουράκης, Γιώργος Βάλαρης, Γιάννης Ζουγανέλης

Ανέβηκε για πρώτη φορά στην αθηναϊκή σκηνή στις αρχές της δεκαετίας του ’60, από έναν εκλεκτό θίασο, που περιλάμβανε τους Κώστα Χατζηχρήστο, Βασίλης Αυλωνίτη, Γεωργία Βασιλειάδου και Νίκο Ρίζο, χωρίς όμως επιτυχία. Η απόφαση του Χατζηχρήστου το 1963 να μεταφέρει τον Μπακαλόγατο στις κινηματογραφικές αίθουσες, σε σκηνοθεσία του Ντίνου Κατσουρίδη, ήταν αυτή που τελικά οδήγησε στην επιτυχία και αναγνώριση του έργου. Κάπως έτσι, χάρισε στο κοινό αλλά και στις επόμενες γενιές μια διαχρονική κωμωδία και ίσως τον πιο χαρακτηριστικό και οικείο ελληνικό ήρωα που ακούει στο όνομα, Ζήκος.

Όπως μάλλον γνωρίζουν όλοι, όσοι έχουν δει έστω μια φορά, τη δημοφιλή κωμωδία στην τηλεόραση, ο Ζήκος είναι ένας δαιμόνιος και εύθυμος επαρχιώτης από το Καρπενήσι που δουλεύει υπάλληλος στο μπακάλικο του Κυρ-Παντελή. Είναι ερωτευμένος με την όμορφη νεαρή Φιφίκα, η οποία προσποιείται ότι ανταποκρίνεται στα αισθήματά του. Αντίστοιχα, o Παντελής θέλει για λογαριασμό του τη νεαρή φίλη της Φιφίκας, τη Λίτσα, η οποία επίσης δεν τον θέλει, με τον Ζήκο διαρκώς να τον κοροϊδεύει. Αυτός δεν το βάζει κάτω και μαζί με την προξενήτρα, κανονίζει τους αρραβώνες σε συνεννόηση με τον πατέρα της Λίτσας -ερήμην της ίδιας…

Ο Γιάννης Ζουγανέλης στον ρόλο του Ζήκου

Σχεδόν έξι δεκαετίες μετά το πρώτο ανέβασμα του Μπακαλόγατου στο θέατρο, ο Γιώργος Βάλαρης επιστρέφει στο γνώριμο και αγαπημένο είδος του, τη μεταφορά ταινιών του ελληνικού κινηματογράφου στο θέατρο, για να μας χαρίσει έναν “νέο” Μπακαλόγατο, με έναν ανατρεπτικό θίασο.

Στον ομώνυμο ρόλο του Ζήκου θα δούμε τον Γιάννη Ζουγανέλη, ενώ στον ρόλο του μπακάλη Παντελή, τον Γιώργο Αρμένη. Η παράσταση κάνει πρεμιέρα την Πέμπτη 13 Οκτωβρίου στο θέατρο Πειραιώς 131.

Τον υπόλοιπο θίασο απαρτίζουν οι: Θανάσης Βισκαδουράκης, Ευτυχία Φαναριώτη, Κατερίνα Τσάβαλου, Ασπασία Κοκόση, Αιμίλιος Ράφτης, Σταμάτης Τζελέπης και ο Πέτρος Ξεκούκης. Στο φιλόξενο σκηνικό του Αντώνη Χαλκιά θα συνυπάρχουν οι μουσικοί: Αλέξανδρος Ζουγανέλης, Θαλής Τριανταφύλλου.

Μια σχεδόν εβδομάδα πριν από την επίσημη πρεμιέρα του “Μπακαλόγατου”, βρεθήκαμε στο Θέατρο Πειραιώς 131 για μία συνέντευξη Τύπου με τον σκηνοθέτη και τους συντελεστές της παράστασης -και σας μεταφέρουμε όλα όσα μάθαμε.

Ο Γιώργος Αρμένης στον ρόλο του Κυρ-Παντελή

Ο Γιώργος Βάλαρης επιστρέφει με το έργο αυτό, μιας και είναι και για τον ίδιο μια αγαπημένη κωμωδία. Πρόκειται για ένα διαφορετικό ανέβασμα, μια μουσική διασκευή. Ένας φόρος τιμής στη δεκαετία του ’60 με ποπ, ροκ αλλά και λαϊκά κομμάτια. “Ο Μπακαλόγατος είναι μια ροκ περσόνα για μένα” θα μας εξομολογηθεί.

Γιώργος Βάλαρης: Ο Μπακαλόγατος είναι μια ροκ περσόνα για μένα

Το έργο είναι μια νεοελληνική ηθογραφία, όπου οι περισσότεροι χαρακτήρες υμνούν τον έρωτα. Αυτό το στοιχείο διέκρινε ο σκηνοθέτης και πιστεύει ότι αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι της επιτυχίας και της διαχρονικότητας της θρυλικής αυτής κωμωδίας.

Το κείμενο έχει παραμείνει όπως το γνωρίζουμε με κάποιες αφαιρέσεις χάριν θεατρικότητας και σκηνής καθώς και κάποιες προσθέσεις. Οι χαρακτήρες είναι βαθιά ελληνικοί σε μια εποχή κρίσης αλλά και ελπίδας. “Θέλουμε μέσω της τέχνης να κάνουμε την εποχή ελπίζουσα” διευκρινίζει ο σκηνοθέτης Γιώργος Βάλαρης.

Σε ερώτηση προς τον Γιάννη Ζουγανέλη εάν φοβάται την σύγκριση με την ταινία, ο ηθοποιός απάντησε: “Η πίστη μου στη ζωή είναι το έλλειμμα της σύγκρισης. Οι θεατές έρχονται με καλές προθέσεις στο θέατρο. Ούτε ξεπερνάμε αυτό που έχουμε δει αλλά η συμβολή όλων των συντελεστών δεν θα επιτρέψει να φτάσουμε στο έλλειμμα. Μας παραδόθηκε ένα τρομερό έργο που έχει διαχρονικότητα, χαρά, ζωή, θύμησες. Ένας νέος που θα έρθει να δει την παράσταση θα δει μια εποχή που ναι μεν του είναι άγνωστη, αλλά θα δει συγγενείς του. Εμείς εδώ στους χαρακτήρες που υποδυόμαστε βάζουμε και το δικό μας στίγμα. Ο Χατζηχρήστος είναι έμμεσος δάσκαλος όλων των ανθρώπων που ασχοληθήκαμε με την υποκριτική και ειδικά με την κωμωδία. Κρατάω τον χαρακτήρα του επαρχιώτη που έρχεται στην Αθήνα και αυτό έχει μια μεγάλη σημασία. Στο έργο δεν περνάει με παθογένεια αυτή η ταξική διαφορά, αλλά με πολλή ευφυία. Ο συγγραφέας δεν παίρνει θέση του ποιος είναι καλός ή κακός. Πιστεύω ότι έχουμε φτάσει σε ένα επίπεδο που θα κάνουμε τον κόσμο να ισορροπήσει και να δει την δικιά του αντανάκλαση πάνω στην σκηνή.”

Η εποχή του ’60 όπου διαδραματίζεται το έργο παραμένει φυσικά μια εποχή πολύ ενεργή πολιτισμικά. Ενεργή στο θυμικό τόσο των παλαιότερων όσο και των νεότερων, που συνεχώς ανατροφοδοτεί τους καλλιτέχνες σε νέες δημιουργίες και αναγνώσεις. Όπως επισημαίνει ο Γιώργος Βάλαρης: “Στηρίζω το ελληνικό θέατρο και τα ελληνικά έργα. Μέσω της τέχνης βιώνουμε και αναπολούμε εποχές που έχουν περάσει. Το θέατρο είναι αρωγός συγκίνησης και τα έργα αυτά είναι γεμάτα συναισθήματα και συγκίνηση. Οι ανθρώπινες σχέσεις έχουν πρωτεύουσα σημασία εκεί. Τα έργα αυτά έχουν μια διαχρονικότητα γιατί αγγίζουν τους απλούς ανθρώπους. Τιμώ το θέατρο που αγγίζει τους απλούς ανθρώπους”. 

Το γνωστό μπακάλικο, λοιπόν, μας περιμένει να θυμηθούμε, να νοσταλγήσουμε και να αναβιώσουμε την Ελλάδα του τότε. Με ήρωες που αποθεώνουν την ζωή, την χαρά και τις ανθρώπινες σχέσεις. Με ήρωες πολύτιμους που μένουν ανεξίτηλοι στη μνήμη για την ειλικρίνεια τους.