Σήμερα έγινε γνωστή η είδηση του θανάτου της ηθοποιού Γκέλυ Μαυροπούλου.
Την είδηση του θανάτου ανακοίνωσε μέσα από το Facebook, o ηθοποιός και πρόεδρος του ΣΕΗ, Σπύρος Μπιμπίλας.
«Βαρύ πένθος σήμερα για το καλλιτεχνικό μας χώρο. Τρεις πολύ αγαπημένοι άνθρωποι του χώρου μας δεν είναι πια κοντά μας, ο σπουδαίος τραγουδιστής και ηθοποιός Τόλης Βοσκόπουλος, που άφησε εποχή, η μεγάλη πρωταγωνίστρια του θεάτρου του κινηματογράφου και της τηλεόρασης και γόνος σπουδαίας οικογένειας ηθοποιών, Γκέλυ Μαυροπούλου και ο παλαίμαχος ηθοποιός και αγωνιστής της αριστεράς και των εταιρικών θιάσων Τάσος Παπαδάκης. Ποτέ δεν θα τους ξεχάσουμε για το έργο και τα μηνύματα που άφησαν στις καρδιές μας».
Η Γκέλυ Μαυροπούλου με τον Ντίνο Ηλιόπουλο στην ταινία «Η κυρία του κυρίου».
Γεννήθηκε στις 21 Οκτωβρίου του 1932 στη Θεσσαλονίκη. Γονείς της ήταν οι επίσης ηθοποιοί Άγγελος Μαυρόπουλος και Μαρίκα Κρεβατά.
Σπούδασε στη Γαλλική Ακαδημία Αθηνών και στη Δραματική Σχολή του «Θεάτρου Τέχνης» του Καρόλου Κουν. Καθηγητές της στη σχολή, ήταν μεταξύ άλλων ο Κάρολος Κουν, ο Βασίλης Διαμαντόπουλος και ο Μίνως Βολανάκης.
Από τη σχολή αποφοίτησε το 1955 και την ίδια χρονιά έκανε την πρώτη της θεατρική εμφάνιση στο θέατρο «Ρεξ – Κοτοπούλη» με το έργο «Επτά χρόνια φαγούρα» του Άξελροντ, στο πλευρό της Μελίνας Μερκούρη.
Το καλοκαίρι του 1959, πραγματοποίησε τη μοναδική της εμφάνιση στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, ερμηνεύοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο της θεάς Αθηνάς στην «Ορέστεια» του Αισχύλου, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη.
Το 1991 πραγματοποίησε την τελευταία μέχρι σήμερα θεατρική της εμφάνιση, παίζοντας τον ρόλο της Μπελίνα στο έργο «Ο κατά φαντασίαν ασθενής» του Μολιέρου.
Η πορεία της στον κινηματογράφο
Στον κινηματογράφο είχε εξίσου μεγάλη πορεία, παίζοντας δίπλα στις μεγάλες κυρίες του ελληνικού κινηματογράφου και έχοντας πάνω από 40 ταινίες στο ενεργητικό της. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1953 με την ταινία «Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται» του Γιώργου Λαζαρίδη και ακολούθησαν πρωταγωνιστικοί ρόλοι σε ταινίες που καλύπτουν όλα τα είδη του ελληνικού κινηματογράφου της περιόδου 1950-1980, κλασικές κωμωδίες, μελοδράματα, αντιστασιακές περιπέτειες, ιστορικά δράματα, φιλμ-νουάρ, κατασκοπευτικά θρίλερ, ακόμη και ταινίες του νέου ελληνικού κινηματογράφου (Ταξίδι του μέλιτος του Γιώργου Πανουσόπουλου, 1979).
Η τελευταία κινηματογραφική της εμφάνιση πραγματοποιήθηκε στην ταινία 17 σφαίρες για έναν άγγελο (1981) των Νίκου Φώσκολου-Τάκη Βουγιουκλάκη. Οι μεγαλύτερες κινηματογραφικές επιτυχίες της θεωρούνται ο ρόλος της Κατίνας, της ανύπαντρης κοπέλας που πρέπει πάση θυσία να αποκατασταθεί στην ταινία «Ο Φανούρης και το σόι του» (1957) του Δημήτρη Ιωαννόπουλου, πλάι στον Μίμη Φωτόπουλο, ο ρόλος της Εύας, της πονηρής και φιλόδοξης μεσοαστής που κατευθύνει την καριέρα του συζύγου της, στην ταινία «Η κυρία του κυρίου» (1962) του Γιάννη Δαλιανίδη, πλάι στον Ντίνο Ηλιόπουλο, και ο ρόλος της Δήμητρας, της χήρας του επισμηναγού Αυγέρη, που προσλαμβάνει έναν σωσία για να υποδυθεί τον άντρα της, στην ταινία του Τάκη Βουγιουκλάκη, «Οι γενναίοι πεθαίνουν δυο φορές» (1973), πλάι στον Άγγελο Αντωνόπουλο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι η πρωταγωνίστρια που έφερε το ροκ-εν-ρολ στον ελληνικό κινηματογράφο, μαζί με τον Θεόδωρο Δημήτριεφ, στην ταινία «Η θεία απ’ το Σικάγο» (1957).
