Σε ένα δοκίμιο για τον θρύλο του κινηματογράφου Φεντερίκο Φελίνι, ως μέρος του τεύχους του περιοδικού Harper’s Magazine, ο σπουδαίος σκηνοθέτης Μάρτιν Σκορσέζε θρηνεί για την υποτίμηση του κινηματογράφου.
«Μόλις πριν από δεκαπέντε χρόνια, ο όρος «περιεχόμενο» ακουγόταν μόνο όταν οι άνθρωποι συζητούσαν για κινηματογράφο σε σοβαρό επίπεδο και αντιπαραβλήθηκε με τον όρο «μορφή», γράφει ο Σκορσέζε. «Στη συνέχεια, σταδιακά, χρησιμοποιήθηκε όλο και περισσότερο από ανθρώπους που ανέλαβαν εταιρείες μέσων ενημέρωσης, οι περισσότεροι από τους οποίους δεν γνώριζαν τίποτα για την ιστορία της τέχνης».
O σκηνοθέτης με τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο
Πριν μιλήσει για την εξέλιξη του Φελίνι και της σχέσης του με τον σκηνοθέτη, ο Σκορσέζε θέτει μια ερώτηση για να επισημάνει ένα πρόβλημα της ψηφιακής εποχής: «Εάν η περαιτέρω προβολή προτείνεται από αλγόριθμους με βάση αυτό που έχετε ήδη δει και οι προτάσεις βασίζονται μόνο στο θέμα ή το είδος, τότε τι κάνει αυτό στην τέχνη του κινηματογράφου;».
Το δοκίμιο θυμίζει το άρθρο που δημοσίευσε στους New York Times τον Νοέμβριο του 2019, στην οποία εξήγησε γιατί οι ταινίες της Marvel μοιάζουν περισσότερο με θεματικά πάρκα παρά με κινηματογράφο.
Στη συνέχεια εξηγεί γιατί θεωρεί πως ο Φελίνι είναι σημαντικός δημιουργός καθώς και τους λόγους για τους οποίους η κινηματογραφική βιομηχανία αποτυγχάνει στην εκπροσώπηση του πολιτισμού. «Ήταν ένας καλλιτέχνης που κατάφερε να εκφράσει το άγχος της «πυρηνικής» εποχής, την αίσθηση ότι τίποτα δεν είχε πλέον σημασία, γιατί όλα και όλοι θα μπορούσαν να εκμηδενιστούν ανά πάσα στιγμή», γράφει ο Σκορσέζε για την εμπειρία του βλέποντας την «Γλυκιά Ζωή» του Φελίνι. «Νιώσαμε αυτό το σοκ, αλλά αισθανθήκαμε επίσης τον ενθουσιασμό και την αγάπη του Φελίνι για την τέχνη του κινηματογράφου και, κατά συνέπεια, για την ίδια τη ζωή».
«Γλυκιά Ζωή» του Φελίνι
Στην κριτική του, ο Σκορσέζε ζητά την αποκατάσταση του κλάδου, παρόλο που γνωρίζει ότι η κινηματογραφική βιομηχανία «είναι τώρα μια επιχείρηση μαζικής ψυχαγωγίας». «Όλα έχουν αλλάξει – ο κινηματογράφος και η σημασία που έχει στον πολιτισμό μας. Φυσικά, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι καλλιτέχνες όπως ο Γκοντάρ, ο Μπέργκμαν, ο Κιούμπρικ και ο Φελίνι, που κάποτε βασίλευαν στη μεγάλη τέχνη σαν θεοί, τελικά θα υποχωρούσαν στις σκιές με την πάροδο του χρόνου», γράφει ο Σκορσέζε.
Φεντερίκο Φελίνι
«Αλλά σε αυτό το σημείο, δεν μπορούμε να θεωρήσουμε τίποτα δεδομένο. Όσοι από εμάς γνωρίζουμε τον κινηματογράφο και την ιστορία του, πρέπει να μοιραστούμε την αγάπη και τις γνώσεις μας με όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους. Και πρέπει να καταστήσουμε ξεκάθαρο στους σημερινούς νόμιμους ιδιοκτήτες αυτών των ταινιών ότι ισοδυναμούν με πολύ, πολύ περισσότερο από την απλή ιδιοκτησία που πρέπει να εκμεταλλευτεί και στη συνέχεια να κλειδωθεί. Είναι από τους μεγαλύτερους θησαυρούς του πολιτισμού μας και πρέπει να αντιμετωπίζονται ανάλογα», σημειώνει στο τέλος ο Αμερικανός σκηνοθέτης.
Πηγή: Variety
