Η Μεγάλη Χίμαιρα, του Μ. Καραγάτση σε ζωντανή μετάδοση από το Θέατρο Πορεία

Πρόκειται για το αγαπημένο μυθιστόρημα της ελληνικής λογοτεχνίας, που μετατράπηκε με την καθοριστική συμβολή του ποιητή και μεταφραστή Στρατή Πασχάλη σε μια από τις μεγαλύτερες θεατρικές επιτυχίες των τελευταίων δεκαετιών.

Η αναβίωση μιας εμβληματικής παράστασης όπως η «Μεγάλη Χίμαιρα», είναι ένα μεγάλο στοίχημα για το θέατρο Πορεία. Στοίχημα πολλαπλό: νέο στήσιμο σκηνικού, φώτων, νέες πρόβες μετά από 2,5 χρόνια και κυρίως η συνομιλία της παράστασης με τον κινηματογραφικό φακό!

Έξι κάμερες υψηλής ευκρίνειας, κίνηση της μηχανής πάνω στη σκηνή, γερανός και πολλά ακόμα, θα συμβάλλουν σε νέα οπτική και εμπειρία για τους θεατές!

Η θεματική του «ξένου» που προσπαθεί απεγνωσμένα να αφομοιωθεί από μια υπέροχα αφιλόξενη Ελλάδα, δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο. Στα τέσσερα χρόνια που παίχτηκε την παρακολούθησαν πάνω από 100.000 θεατές και τιμήθηκε με όλα τα βασικά βραβεία κοινού από το περιοδικό «Αθηνόραμα», η Αλεξάνδρα Αϊδίνη έλαβε το βραβείο «Μελίνα Μερκούρη» για το ρόλο της Μαρίνας Μπαρέ και ο Δημήτρης Τάρλοου το βραβείο σκηνοθεσίας «Κάρολος Κουν».

Σε αυτό το επικό ερωτικό μελόδραμα παρακολουθούμε την ιστορία μιας παθιασμένης με την ελληνική κλασική παιδεία Γαλλίδας, της Μαρίνας Μπαρέ, που έρχεται να ζήσει στην Ελλάδα ερωτευμένη και παντρεμένη με έναν Έλληνα εφοπλιστή. Ερχόμενη σε επαφή, όμως, με την ίδια τη χώρα των ονείρων της, συναντά τις δικές της Χίμαιρες: το δραματικό τοπίο, τραχύ κι αισθησιακό ταυτόχρονα, την παρασύρει σε μια μοιραία δίνη πάθους, πυροδοτεί τα παλιά ψυχολογικά της τραύματα και την οδηγεί στην αυτοκαταστροφή.

Ο Καραγάτσης σε αυτό το μυθιστόρημα, που κλείνει τη γνωστή τριλογία «Γιούγκερμαν – Λιάπκιν – Χίμαιρα», μελετάει ενδελεχώς τη δυνατότητα προσαρμογής των ξένων στην ελληνική πραγματικότητα, αλλά και την αμφιθυμία των Ελλήνων απέναντι στη Δύση. Κρύβει καλά τον ακραίο και κατάμαυρο ρομαντισμό του κάτω από ένα πέπλο κυνισμού ή ακόμη και ωμότητας.Βαθιά απελπισμένος ο ίδιος, μετατρέπει τη Μαρίνα σε χίμαιρα, αρνούμενος την έννοια της αγάπης. Νομίζουμε ότι πετυχαίνουμε, ερωτευόμαστε, δημιουργούμε πνευματικά. Όλα εν τέλει καίγονται κάτω από το σκληρότατο ελληνικό φως. Σαν μύγες μαγευόμαστε από το άγνωστο, για να γίνουμε παρανάλωμα σε μια στιγμή. Αυτή τη μοιραία στιγμή περιγράφει ο Καραγάτσης.

Διασκευή: Στρατής Πασχάλης
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Τάρλοου
Σκηνικά – Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου
Μουσική: Κατερίνα Πολέμη
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Κίνηση – Χορογραφία: Ζωή Χατζηαντωνίου
Σκηνοθεσία κινηματογραφικού μέρους: Χρήστος Δήμας
Βοηθοί σκηνοθέτη: Άννα Πασπαράκη, Δήμητρα Κουτσοκώστα, Ελένη Μιχαηλίδου
Βοηθός σκηνογράφου: Τίνα Τζόκα
Βοηθός χορογράφου: Κορίνα Κόκκαλη
Φωτογραφίες: Βάσια Αναγνωστοπούλου
Διανομή: Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Μάξιμος Μουμούρης, Δημήτρης Μοθωναίος, Σοφία Σεϊρλή, Ειρήνη Φαναριώτη, Αναστασία Γιαννιώτη, Ειρήνη Μπρουλιδάκη, Μυρτώ Μπρουλιδάκη, Μανιώ Τάρλοου, Ράσμη Τσόπελα, Δημήτρης Τάρλοου
Διάρκεια: 150 λεπτά