«Τρεις αδερφές»: Online από το θέατρο Προσκήνιο η παράσταση του Δημήτρη Καραντζά

Το θέατρο Προσκήνιο εγκαινιάζει έναν κύκλο διαδικτυακής δραστηριότητας εν μέσω των πρωτόγνωρων συνθηκών που αντιμετωπίζουμε, προκειμένου να μην διακόψουμε τη σχέση μας με το θέατρο μέχρι να ξαναβρεθούμε από κοντά.

Η αρχή των δράσεων γίνεται την Παρασκευή 27 Νοεμβρίου στις 21:00, με την μία και μοναδική προβολή της παράστασης «Τρεις Αδελφές» του Άντον Τσέχωφ σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά, που παρουσιάστηκε τον περασμένο χειμώνα στο θέατρο Βεάκη, και δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει τον επιτυχημένο κύκλο των παραστάσεων της.

Η διαδικτυακή αυτή πρεμιέρα γίνεται έναντι εισιτηρίου συμβολικής αξίας, καθώς σύμφωνα με το θέατρο Προσκήνιο, καμία καλλιτεχνική δημιουργία δεν πρέπει να διατίθεται δωρεάν και πρόθεσή του είναι να συνεχίσουν – ακόμα και αυτό αυτές τις συνθήκες – οι καλλιτέχνες να αμείβονται έστω και συμβολικά για το έργο τους.

Το θέατρο Προσκήνιο με πολύ μεγάλη χαρά ανακοινώνει και τη σύμπραξη του με το γειτονικό θέατρο Πορεία, στο πλαίσιο της οποίας θα φιλοξενηθεί ο «Οιδίπους» (μία σύνθεση βασισμένη στο έργο του Σοφοκλή και στο σενάριο του Πιερ Πάολο Παζολίνι για την ομώνυμη ταινία) για μια live streaming παράσταση που θα πραγματοποιηθεί μέσα στο Δεκέμβριο – περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την προβολή θα ανακοινωθούν σύντομα.

Ο Άντον Τσέχωφ, με το έργο του Τρεις αδελφές, ένα  θεατρικό δράμα σε τέσσερις πράξεις, γραμμένο το 1900, καταδεικνύει ένα σύστημα αδράνειας, απραξίας, ένα πλαίσιο ζωής που διαψεύδει τις επιθυμίες και τα όνειρα των προσώπων και ιδιαίτερα των τριών αδελφών, που βιώνουν την καθημερινότητα και το βάρος της ζωής τους σε μια μίζερη και μονότονη επαρχία της Ρωσίας. Το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε στο «Θέατρο Τέχνης» της Μόσχας από τον Κονσταντίν Στανισλάφσκι στις 31 Ιανουαρίου του 1901.

Η παράσταση σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καρατζά, επιχειρεί μια εκ νέου επίσκεψη στο έργο. Οι εμβληματικές ηρωίδες του Τσέχωφ μεγάλες πια, ξανά βουτούν σε ένα τοπίο μνήμης, σε μια ειδική στιγμή που δεν μπορούν να ξεπεράσουν, στη στιγμή που υποσχόταν ελπίδα και αλλαγή. Ένας οριοθετημένος χώρος όπου κατοικούν αιώνια οι αναμνήσεις τους και ξεγλιστρούν όλα τα πρόσωπα που καθόρισαν τη μοίρα τους. Οι ήρωες του έργου ξαναέρχονται αντιμέτωποι με τις επιλογές τους, με τον χρόνο και το πέρασμά του και σε μια επαναδιαπραγμάτευση της στιγμής που τους οδήγησε στην οδύνη.