Πέντε επικεφαλής φορέων στέλνουν μήνυμα για τον Πολιτισμό

Η Λίντα Καπετανέα, είναι καλλιτεχνική διευθύντρια του Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας

Είναι κουραστικό και σχεδόν ταπεινωτικό να μιλάμε συνεχώς για το αυτονόητο στη χώρα που υποτίθεται ότι γέννησε τον πολιτισμό της Δύσης. Λειτουργεί ως μια διαρκής και επώδυνη υπενθύμιση ότι στη δική μας κοινωνία η επαγγελματική ενασχόληση με την τέχνη και τον πολιτισμό δε θεωρείται επιλογή άξια σεβασμού.

Σε όλα τα στρατηγικής σημασίας σχέδια του κράτους ο πολιτισμός παρουσιάζεται ως βασική επιλογή ανάπτυξης των πόλεων και της περιφέρειας της χώρας όμως καταλήγει τελικά να αποκτά μία πολύ στενή έννοια ή να αντιμετωπίζεται ως ευχή.

Με την υγειονομική κρίση τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα σε ένα τοπίο με πολλά διαρθρωτικά προβλήματα καθώς οι παραγωγές δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν. Θα χρειαστούμε ένα μακροπρόθεσμο και καλά οργανωμένο σχέδιο επιβίωσης για το διάστημα μέχρι την λήξη του συναγερμού. Που να λαμβάνει υπόψη όλο το πεδίο των τεχνών και του πολιτισμού, όλα τα επαγγέλματα και τις συνθήκες εργασίας και στην πρωτεύουσα και στην περιφέρεια.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει πόρους για την αντιμετώπιση της κρίσης στον τομέα του πολιτισμού. Πρέπει να αξιοποιηθούν στο έπακρο όλα τα χρηματοδοτικά εργαλεία.

Νομίζω όμως ότι  πρωτίστως η κοινωνία πρέπει να απαιτήσει την τέχνη και τον πολιτισμό.  Χωρίς καλλιτέχνες δεν υπάρχει τέχνη. Δεν υπάρχει το αγαπημένο μας σόλο, ποίημα, τραγούδι, ταινία, θεατρικό έργo, πίνακας, γλυπτό, μουσείο. Χωρίς τέχνη δεν υπάρχει συγκίνηση, έμπνευση, παρηγοριά, συντροφιά, χαρά, γέλιο, πνευματικότητα.