Αμνησία του Federico Axat

Εμείς ελπίζουμε απλώς η ενδεχόμενη κινηματογραφική μεταφορά να γίνει από έναν Νόλαν ή έναν Φίντσερ.

Αν μη τι άλλο, η «Αμνησία» διαθέτει μία έναρξη που προβοκάρει ιδανικά για τη συνέχεια. Ο κεντρικός χαρακτήρας ξυπνάει δίπλα σε ένα πτώμα χωρίς να μπορεί να θυμηθεί τίποτα από όσα συνέβησαν τις τελευταίες ώρες. Και πάνω που ο αναγνώστης αναρωτιέται τι έχει συμβεί αλλά και πόσες φορές έχει ξανασυναντήσει αντίστοιχες εναρκτήριες σκηνές, διαπιστώνει ότι έχει διαβάσει ήδη τις πρώτες 100 σελίδες, έχει απορροφηθεί από τη μασίφ αφήγηση του συγγραφέα και δεν υπάρχει καμία περίπτωση να σταματήσει.

Εδώ που τα λέμε, δεν θα ήταν δυνατό να γίνει κάτι τέτοιο. Οι ανατροπές που διαδέχονται η μία την άλλη, σε συνδυασμό με τα απαραίτητα φλας μπακ, υπνωτίζουν τον αναγνώστη, σε σημείο που δεν μπορεί παρά να γυρίζει τη μία σελίδα μετά την άλλη.

Η αλήθεια είναι ότι το πόνημα του αρχεντινού Axat εντάσσει στον κορμό του διάφορα είδη προκειμένου να συστηθεί ως ένα ολοκληρωμένο έργο. Μας μπολιάζει με δόσεις μεταφυσικού κατευθείαν από τον κόσμο των ονείρων, μας βουτάει στην αγωνία ενός καθαρόαιμου θρίλερ και μας προφέρει πλούσιες μερίδες θεωριών συνωμοσίας και cyber μηχανορραφιών. Ιδιαίτερα φανερό είναι φυσικά και το κλείσιμο του ματιού όσον αφορά το θέμα του αλκοολισμού, ίσως το πλέον σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα στις ΗΠΑ αυτή τη στιγμή.

Η ουσία όμως του βιβλίου καραδοκεί κάτω από το πυκνοραμμένο χαλί της πλοκής και ελλοχεύει μέσα στη (βιβλική) σχέση των δύο αδερφών. Υποδεικνύει έναν άνθρωπο, τον ήρωα και alter-ego του Axat (το πρώτο πρόσωπο που χρησιμοποιείται στην αφήγηση μόνο τυχαίο δεν είναι), ο οποίος αναζητά εντέλει μια πατρική φιγούρα που να του προσφέρει ασφάλεια, αγάπη και καθοδήγηση.

Σίγουρα πάντως η «Αμνησία» δεν είναι ένα ανάγνωσμα που ξεθυμαίνει με τον χρόνο. Οι ανατροπές του είναι τόσο μοναδικές που σε κάνουν να θέλεις να επιστρέψεις και να τις ανακαλύψεις από την αρχή. Λες και έχεις πάρει κάποιο χάπι που μπορεί να σβήνει τη μνήμη…

Το βιβλίο “Αμνησία” κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.