Βραδιά αφήγησης παραμυθιών στο Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης

Το παραμύθι είναι ένας τρόπος να σκύψει κανείς στα βάθη της ψυχής του και να την αφουγκραστεί, να επικοινωνήσει με τη σιωπή, τους φόβους του, τα εγώ του. Είναι ένας τρόπος για να ονειρευτούμε, να ξαναθυμηθούμε, να επανενωθούμε με την ψυχή και να υφάνουμε την πραγματικότητά μας. Μα κι ένας δρόμος μαγικός την πλάνη του φόβου να υπερβούμε, μα και την άκρη της κλωστής να πιάσουμε, τη γέφυρα από την αρχή να φτιάξουμε. Άλλωστε τα παραμύθια όλων των λαών κουβαλούν υφάδια τούτου του ονείρου από την αυγή του χρόνου, μιλούν με τρόπο συμβολικό και παραβολικό για το μεγάλο ταξίδι της ψυχής στην Πηγή να επιστρέψει, για το μυητικό ταξίδι αυτογνωσίας στο πέρασμα της ζωής και τη διαδικασία της συνειδητότητας.”

Απόσπασμα από το βιβλίο: “Παραμύθια για της καρδιάς μας την αλήθεια”, εκδόσεις Κονιδάρη
Κείμενο και Εικονογράφηση: Ζωή Νικητάκη
Σχεδιασμός, αφήγηση παραμυθιών: Ζωή Νικητάκη

Η Ζωή Νικητάκη μας ξεδιπλώνει ιστορίες σαν παραμύθια, κάποιες προερχόμενες από το βιβλίο της που πρόσφατα κυκλοφόρησε, ιστορίες που απάνω στα φτερά τους κουβαλούν αλήθειες της καρδιάς παλιές, μα πάντα νέες και διαχρονικές. Παραμύθια που απευθύνονται σε μεγάλους που ακόμα ονειρεύονται και με τον πυρήνα της ύπαρξής τους θέλουν να επανασυνδεθούν, μα και σε παιδιά που στα θαύματα της ζωής είναι πάντα ανοιχτά. Πώς το βάρος μπορεί δώρο πολύτιμο να γίνει και πώς η αγάπη μπορεί το δέντρο να ανθίσει; Θα καταφέρει ένας παπουτσής να φτιάξει παπούτσια με φτερά; Πώς η τέχνη μπορεί να χαρίσει δώρα θαυμαστά, άμα με αγάπη της αφοσιωθείς;
Αυτά και άλλα παραμύθια μας περιμένουν να τ΄ακούσουμε, ώστε η κόκκινη των παραμυθιών κλωστή απ΄την καρδιά ν΄αναδυθεί.

Η αφήγηση των παραμυθιών συνοδεύεται από ήχους ιδιόφωνων από διάφορα μέρη του κόσμου που ηχητικά τοπία δημιουργούν και
παραμυθιακές ατμόσφαιρες υποβάλλουν.