Η εαρινή σύναξη του διευθυντή…

Δεν μπορούμε να ξέρουμε με ποιά αφορμή η Πίνα Μπάους εξέφρασε την άποψη πως «το συναίσθημα ως ενέργεια είναι ο πιο γρήγορος τρόπος επικοινωνίας». Αφού όμως, ο κ. Σωτήρης Χατζάκης έχει συνομιλητές που, όπως φαίνεται, κάτι παραπάνω γνωρίζουν (τόσο ώστε να κάνουν texting με τσιτάτα της Μπάους), ας ξεκινήσουμε από αυτό.Aπό τη Στέλλα Χαραμή

11.03.2015

Η χθεσινή φιέστα την οποία οργάνωσε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού, με όλες τις τυμπανοκρουσίες που δικαιολογούσε η μεσημεριανή ώρα – κάμερες φωτογραφίες, βιντεάκια, slide show μέχρι και θεαματική είσοδο του ιδίου φωτισμένη από προβολέα – επικοινώνησε όντως ένα συναίσθημα και όχι το επιδιωκόμενο από τον κ. Χατζάκη. Σύγχυση, αγνή σύγχυση.

Μέσα σε δύο ώρες και ένα σκληρόδετο τόμο ανά χείρας, τεκμήριο αριθμών, ποσοστών, διαγραμμάτων, δημοσιευμάτων εφημερίδων, ο Σωτήρης Χατζάκης μας εξακόντισε από το Αζερμπαϊτζάν και το Ισραήλ στην Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας. Μας μίλησε για τον φονταμενταλισμό του καπιταλισμού και το δημοσιονομικό στρατόπεδο της Ευρώπης μέχρι την Χρυσή Αυγή και τον γενικότερο πολιτικό εξτρεμισμό. Μας εξέφρασε την αντιπάθεια του στα μπουζούκια και συνάμα την συμπάθεια του στους ιδιώτες που τα λειτουργούν.

Παρέθεσε αναλυτικά αν και επιλεκτικά στοιχεία που υπερασπίζονται την «ανάπτυξη» στο Εθνικό θέατρο και τις θέσεις εργασίας «εν μέσω ανθρωπιστικής κρίσης». Παρουσίασε έσοδα χωρίς έξοδα. Κατέθεσε στοιχεία των διαθέσιμων αποθεματικών του ταμείου του, χωρίς τον αντίλογο του Σωματείου των Εργαζομένων που τον κατηγορεί ευθέως για το «μαγείρεμα» τους. Διατήρησε το δημιουργικό δικαίωμα να τσακώνεται με καλλιτέχνες που φιλοξενεί ως επικεφαλής ενός θεσμού και ως τέτοιος να τους αγαπά και να τους ανέχεται. Διατήρησε επίσης το δικαίωμα να μηνύει ως πολίτης πρώην συνεργάτες του (λέγε με Δημήτρη Καραντζά) αν και τον προσέβαλαν για την ιδιότητα του ως διευθυντή του Εθνικού θεάτρου.

Μέσα σε αυτόν τον παραληρηματικό απολογισμό σαλαμοποιήθηκαν γενναιόδωρες δράσεις του Εθνικού με έναν, αποδεδειγμένα, κοινωνικό χαρακτήρα. Και σαν να μην έφτανε αυτό, στη δική του τοποθέτηση ήρθαν να προστεθούν κενές λυρικότητες από μέλη του διοικητικού συμβουλίου για «δέντρα ανθηρά» και θέατρα «γερά σαν βράχους».

Το συναίσθημα της σύγχυσης για το ακροατήριο οδήγησε εν τέλει σε ένα συμπέρασμα. Ο απολογισμός μεσούσης μιας θητείας και μιας χειμερινής σεζόν είχε σοβαρό έλλειμμα αιτιολόγησης. Κανείς δεν κατάλαβε τι ακριβώς είχε στο μυαλό του ο κ. Χατζάκης όταν συγκαλούσε αυτή την εαρινή σύναξη.

Μια πρώτη, πιθανή εξήγηση θα μπορούσε να είναι η αγωνία που έχει κυριεύσει την διοίκηση του Εθνικού για την επόμενη μέρα. Ο αναπληρωτής υπουργός Πολιτισμού Νίκος Ξυδάκης δήλωσε άλλωστε, ξεκάθαρα την πρόθεση του να παύσει τους επικεφαλής πολλών εποπτευόμενων οργανισμών. Η αγιογραφία που ετοίμασε ο καλλιτεχνικός διευθυντής για τον εαυτό του και το έργο του («ο Σωτήρης είναι καλός μάνατζερ» είπε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος του ΔΣ Γιώργος Στεφανάκης) θα ήταν ίσως ένα χρήσιμο εργαλείο πίεσης για την ηγεσία του υπουργείου και τις αποφάσεις της. Εξάλλου, η πίεση είναι κι αυτή ένα συναίσθημα που επικοινωνείται – για να μνημονεύσουμε και πάλι την Πίνα Μπάους.

Το συγκεκριμένο κείμενο πάντως δεν έχει σκοπό να προκαλέσει αρνητικά συναισθήματα στην διοίκηση του Εθνικού. Αν και χθες, ο κ. Χατζάκης επικαλέστηκε την μεγαθυμία του. «Θα συγχωρεθούμε» είπε• κι αυτή την φορά δεν χρησιμοποίησε επώνυμο απόφθεγμα αλλά κρητικό ρητό.