Προβλήθηκε στις Κάννες η “Xenia” του Πάνου Κούτρα: Τι έγραψαν οι ξένοι κριτικοί για την ταινία;

Είναι μια ιστορία, που δεν έχει τον συνήθη σκοτεινό χαρακτήρα του σύγχρονου ελληνικού σινεμά. Η ταινία μιλάει για κοινωνικά αποκλεισμένους ανθρώπους, όπως τους μετανάστες, ή ανθρώπους που εντάσσονται σε αρνητικά στερεότυπα, όπως οι ομοφυλόφιλοι, δείχνει σκηνές βίας από τη Χρυσή Αυγή κ.α. Όμως, στη βάση της είναι μια ανθρώπινη ιστορία, για δύο αδέρφια που αναζητούν τον πατέρα τους και το δικαίωμα στο όνειρο. 

Για την ταινία έχει δημοσιεύσει κριτική από τις Κάννες το site TheHollywoodReporter. Σε αυτό γράφεται: 
“Μολονότι η ιστορία τελικά είναι πολύ προβλέψιμη και κάπως ελαφριά για να σε κρατήσει σε ολόκληρο το δίωρο και της διάρκειάς της, οι χαρακτήρες, η χημέια και τα προβλήματά τους σε μαγνητίζουν. Αυτό θα μπορούσε να εξασφαλίσει μια υγιή φεστιβαλική παρουσία της ταινίας στην κατηγορία Un Certain Regard αλλά και ευκαιρίες για παρουσία στους κινηματογράφους, ιδαίτερα σε νεανικά και gay κοινά.” 

Η αρκετά θετική κριτική του Boyd van Hoeij τονίζει ακόμα ότι η ταινία έχει περισσότερο “bunny driven” σουρεαλισμό (πώς να το μεταφράσουμε; Σουρεαλισμό καθοδηγούμενο από ένα κουνέλι;) από τον Donnie Darko, ενώ τον κριτικό ενθουσίασε ο gay μικρός, ο Danny (Κώστας Νικουλή). Για τον ήχο και την εικόνα επίσης έχει θετικά λόγια να πει. Επίσης, κάνει λόγο για προβλέψιμο φινάλε της ιστορίας. 

Η ταινία παρουσιάστηκε σε δημοσιογραφική προβολή και στην Ελλάδα. Θα συμφωνήσω σε γενικές γραμμές με την κριτική του αμερικανικού site. Είναι μια ιστορία ανθρώπινη και καλογυρισμένη, που μπορεί να αγγίξει το κοινό. Αποφεύγονται υπερβολές στον σεξουαλικό προσανατολισμό των χαρακτήρων, αλλά και τα “σημεία χωρίς επιστροφή” (τα σημεία στην πλοκή, που συμβαίνει κάτι “μη αναστρέψιμο”), ώστε να έχει πιο ανάλαφρο τόνο το έργο. 

Πάντως, δεν εντυπωσιάστηκα τόσο πολύ με τον Κώστα Νικουλή, που μου φάνηκε λίγο υπερβολικός σε κάποια σημεία που προσπαθούσε να συνδυάσει gay νάζι με παιδική αθωότητα. Θεωρώ ότι η ταινία έχει δυνατότητες, αλλά χρειάζεται δουλειά ακόμα στο μοντάζ. Σεναριακά οι διάλογοι είναι καλογραμμένοι, αλλά η ιστορία δεν είναι αρκετά δυνατή, για να σου τραβάει το ενδιαφέρον επί τόση ώρα. Και τα γεμίσματα με χορευτικά και τραγουδάκια ίσως είναι περισσότερα από όσα χρειάζονται κι υπάρχουν κι αρκετά κλισέ στην ταινία. Επίσης, το ψυχεδελικό στοιχείο με τα κουνέλι δεν δείχνει τόσο ποιητικό και δυνατό, όσο ίσως θα φιλοδοξούσε ο σκηνοθέτης. 

Η ταινία στην Ελλάδα θα προβληθεί στις 9 Οκτωβρίου του 2014.  H σκηνοθεσία είναι του Πάνου Χ. Κούτρα και το σενάριο των Π. Κούτρα και Παναγιώτη Ευαγγελίδη. Η Διεύθυνση Φωτογραφίας των Hélène Louvart και Σίμου Σαρκετζή, ενώ η Καλλιτεχνική Διεύθυνση της Πηνελόπης Βαλτή. Ο ήχο είναι ο Fabrice Osinski και το Μοντάζ του Γιώργου Λαμπρινού.

Πρωταγωνιστούν οι Κώστας Νικούλι, Νίκος Γκέλια, στους ρόλους των δύο αδερφών με Αλβανίδα μητέρα κι Έλληνα πατέρα κι επίσης η  Ρομάνα Λόμπατς, ο Αγγελος Παπαδημητρίου, ο Γιάννης Στάνκογλου σε ρόλο έκπληξη και η Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου.

Γιώργος Σμυρνής