Δίχασε “Το Μικρό Ψάρι” του Γιάννη Οικονομίδη στην Berlinale- Τι γράφουν οι ξένοι κριτικοί

Όπως γράφει ο Δημήτρης Δανίκας στο Πρώτο Θέμα οι δύο στους πέντε κριτικούς έφευγαν. Σύμφωνα με τον κινηματογραφικό κριτικό η αιτία ήταν “η καταιγιστική επανάληψη του ίδιου μοτίβου. Ακατάσχετο υβρεολόγιο και κανιβαλισμός.” Ο Δανίκας πάντως μιλάει θετικά για την πολύ σκληρή κριτική που ασκεί η ταινία στην ελληνική κοινωνία και τις ερμηνείες, ενώ θεωρεί αχρείαστη την τόσο μεγάλη διάρκειά της (137 λεπτά). Στο ίδιο μήκος κύμματος, ως προς την επαναληπτικότητα και την τεράστια διάρκεια κινείται και ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος στη Lifo.

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ

Ο διχασμός ως προς τις αντιδράσεις των κριτικών σε σχέση με την ταινία, φαίνεται και από τις κριτικές. Βρήκαμε δύο. Μία αρνητική στο HollywoodReporter του Stephen Dalton και μία θετική στο Cine-View του Daniel Green.

O Stephen Dalton στο άρθρο του στο HollywoodReporter γράφει και τον τίτλο της ταινίας λάθος (Stratos- To mikro parasi– αντί για psari. Μετά από μερικές μέρες το διόρθωσαν.) O κριτικός ενός από τα γνωστότερα site για το σινεμά μιλάει για αδιαφανή κίνητρα του κεντρικού ήρωα, ενός πληρωμένου φονιά (τον ερμηνεύει ο Βαγγέλης Μουρίκης), τα οποία μόνο σποραδικά γίνονται ξεκάθαρα.  Θεωρεί ότι ο Μουρίκης έχει τέλειο πρόσωπο για τον σκληρό αυτό ήρωα, ενώ στην απίθανη περίπτωση που το Hollywood θα ενδιαφερόταν να το κάνει remake, το ρόλο θα μπορούσε να τον παίξει ο Bruce Willis. 

Ο κριτικός ακόμα θυμάται το Pulp Fiction του Tarantino, αλλά εκτιμά ότι ο μελαγχολικός και υπερβολικά σοβαρός τόνος του έργου του Οικονομίδη αφαιρεί κάθε δυνατότητα για ένοχες απολαύσεις από τον θεατή. Το σενάριο με τις συνεχείς επαναλήψεις ύβρεων θεωρεί ότι γίνεται αστείο, αλλά χωρίς αυτός να είναι ο στόχος του. Και στο γενικό συμπέρασμα γράφει τα εξής: “Στο σκηνοθετικό σημείωμα για την Berlinale η ταινία χαρακτηρίζεται ως Μεσογειακό φιλμ νουάρ, το οποίο ακούγεται αληθινό. Επίσης αποκαλεί το έργο “ένα υπαρξιακό ψυχοκαρδιογράφημα του λόγου και της σιωπής”, το οποίο είναι μια μαγικά ξιπασμένη μωρολογία.  Αν ο Οικονομίδης είχε επικεντρωθεί στα στοιχεία του νουάρ και άφηνε τα ψυχοκαρδιογραφήματα σε εξειδικευμένους γιατρούς, τότε ίσως να μην είχε παραδώσει ένα τόσο άψυχο πτώμα ταινίας”

Σε τελείως διαφορετικό μήκος κύμματος κινείται ο Daniel Green του Cine-vue. Στην κριτική του για το “Stratos” την οποία βαθμολογεί με 4 στα 5 αστέρια, ο Green παραδέχεται ότι η ταινία αυτή είναι μια από τις πιο διχαστικές στη φετινή Berlinale. Όπως γράφει χαρακτηριστικά, “ο Έλληνας σκηνοθέτης μόνος του τραβάει το ελληνικό σινεμά από την σκιά του Γιώργου Λάνθιμου … με ένα ζοφερό και στενάχωρο νουάρ υπέροχα κηλιδωμένο από χρέη, αρρωστημένες επενδύσεις και την καλή παραδοσιακή απληστία. Ο άνθρωπος με το γρανιτένιο πρόσωπο Βαγγέλης Μουρίκης παίζει έναν εργάτη σε αρτοβιομηχανία- εκτελεστή…” Χαρακτηρίζει ακόμα “σκοτεινό” και “αργόκαυστο” το έργο, ενώ παράλληλα τονίζει πως ο “Οικονομίδης κάνει δοκιμές και παράλληλα θριαμβεύει”.

Πιο κάτω ο κριτικός τονίζει ξανά την “πλήρη απομάκρυνση από τη σχολή  Λάνθιμου με τη φορτωμένη σουρεαλιστικά στοιχεία σάτιρα.” (Αυτό βέβαια δεν είναι τίποτα καινούριο για τον Οικονομίδη. Από τα πρώτα του έργα έκανε ένα σινεμά τελείως διαφορετικό από αυτό του Λάνθιμου.) “Ο Οικονομίδης σταδιακά αποκαλύπτει μια Αθήνα κλεφτών και καταχραστών… Αντιμετωπίζει την οικονομική και ηθική παρακμή της Ελλάδας με ακλόνητο κυνισμό και πείσμα… Μπορεί να μην είναι η Chinatown, αλλά ο Οικονομίδης  ανέδειξε ένα εφιαλτικό όραμα μιας ευρωπαϊκής χώρας στα όρια της ολοκληρωτικής κατάρρευσης”.