Οι άνδρες με μεγάλους… όρχεις είναι λιγότερο αφοσιωμένοι μπαμπάδες!

Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Emory θέλησαν να εξετάσουν γιατί κάποιοι μπαμπάδες ασχολούνται περισσότερο με τα γονικά τους καθήκοντα και κάποιοι άλλοι όχι. Η έρευνά τους, που διεξήχθη ανάμεσα σε 70 νέους μπαμπάδες στην Ατλάντα, ηλικίας 21 έως 43 ετών, είναι η πρώτη που εξετάζει αν η λειτουργία του εγκεφάλου και η ανατομία σχετίζονται με κάτι τέτοιο. Τα αποτελέσματά της λοιπόν έδειξαν ότι οι άνδρες με μεγαλύτερους όρχεις ασχολούνταν λιγότερο με την ανατροφή του παιδιού τους, όπως διαπίστωναν μέσω ψυχολογικών τεστ και συνεντεύξεων με τους ίδιους και τις μητέρες των παιδιών τους, σε σύγκριση με εκείνους που είχαν μικρότερους όρχεις.

Τα ευρήματα ενισχύουν την επονομαζόμενη Life History Theory, σύμφωνα με την οποία όλα τα είδη ζώων κάνουν μία βιολογική επιλογή μεταξύ του αναπαραγωγικού και του γονικού τους ρόλου. Όσα παράγουν περισσότερο σπέρμα, μπορεί να μην έχουν αρκετή ενέργεια για να ανταποκριθούν πλήρως στον ρόλο του πατέρα. Και όσο μεγαλύτεροι είναι οι όρχεις, τόσο περισσότερο σπέρμα παράγουν.

Δεν έχει διευκρινιστεί ποιοι παράγοντες καθορίζουν το μέγεθος των όρχεων και φυσικά ούτε αν το μέγεθος είναι η αιτία ή το αποτέλεσμα του πώς προσεγγίζουν τα αρσενικά τα θέματα της αναπαραγωγής και του ρόλου τους ως γονέα. Ψυχολογικοί παράγοντες κατά τη διάρκεια της πρώτης νεότητας ενός ατόμου, μπορεί να έχουν μεγάλη σχέση με αυτό. Επιπλέον, επειδή ο άνθρωπος είναι έλλογο ον, όπως σπεύδουν να σημειώσουν οι ερευνητές, μια βιολογική προδιάθεση δεν δικαιολογεί σε καμία περίπτωση την “απουσία” ενός πατέρα από τη ζωή του παιδιού του. Μπορεί μερικά πράγματα να απαιτούν μεγαλύτερη προσπάθεια από κάποια άτομα απ’ ό,τι χρειάζεται να βάλουν άλλα άτομα στη θέση τους, όμως τελικά στις περισσότερες περιπτώσεις πρόκειται για θέμα συνειδητής επιλογής.