Πόσο καλός είναι ο νέος James Bond

Οι πρώτοι James Bond ήταν ταινίες που τις έβλεπα με μεγάλη ευχαρίστηση. Είχαν καλό ρυθμό, έξυπνες σκηνές δράσεις κι ατάκες και τον Sean Connery. Ωστόσο, το φαινόμενο είχε αρχίσει να εκφυλλίζεται ήδη από το «Ζεις μονάχα δυο φορές», όπου πρωταγωνιστής ήταν ακόμα ο πιο διάσημος Σκωτσέζος ηθοποιός. Το concept άρχισε να γίνεται μονότονο, οι σκηνές δράσεις να υπερβαίνουν πάρα πολύ τα όρια του απραγματοποίητου κι οι ηθοποιοί διαρκώς χειροτέρευαν.

Με τον Daniel Craig ως James Bond και το «Καζίνο Ρουαγιάλ», αυτό άρχισε να αλλάζει. Η δράση έγινε πιο ρεαλιστική και δεν θύμιζε τσίρκο, ενώ δόθηκε βάρος στις ερμηνείες και την σκηνοθεσία. Ο ίδιος ο Craig, αν και δεν έχει τη φυσιογνωμία ενός γοητευτικού και στυλάτου Bond, θα μείνει στην ιστορία ως ένας από τους καλύτερους, γιατί παίζει σε σαφώς καλύτερες ταινίες από τους προκατόχους του κι επειδή καταφέρνει να ερμηνεύει καλά κάτι που σε πρώτο επίπεδο δείχνει κόντρα ρόλος. Επίσης, οι παραγωγοί πρέπει να έμαθαν πολλά από την επιτυχία του άλλου υπερακατασκόπου, του Jason Bourne.

Η τρίτη ταινία του Craig είναι, κατά τη γνώμη μου, η καλύτερη του. Είναι ένας Bond που εγώ θα τον έβαζα άνετα μέσα στους 3 καλύτερους (μαζί με τον «Χρυσοδάχτυλο» και την «Επιχείρηση κεραυνός»). Το καστ είναι δυνατό. Το Bond girl πανέμορφο, ο Javier Bardem έδωσε ιδιαίτερο βάθος στον ρόλο του κακού, αλλά υπήρχαν και άλλοι ποιοτικοί ηθοποιοί, όπως ο πολύς Ralph Fiennes. Πολύ χάρηκα που είδα τον Rory Kinnear, τον οποίο έχω παρακολουθήσει σε θεατρική παράσταση του Εθνικού της Αγγλίας σε αναμετάδοση από το Μέγαρο Μουσικής, να παίζει στο Skyfall τον βοηθό της Μ. Επίσης, τα πλάνα της ταινίας ήταν εξαιρετικά, δείχοντας πόσο καλή δουλειά έχει κάνει ο σκηνοθέτης, όπως και οι επιλογές χώρων.

Από την πλευρά του κακού απουσιάζει ένα εγκληματικό σχέδιο μαζικής καταστροφής. Η συνωμοσία που στήνει ο Javier Bardem είναι μια ιστορία ενδοκατασκοπικής εκδίκησης. Αυτό δεν είναι κακό, καθώς το μοτίβο του κακού που θέλει να κατακτήσει ή να καταστρέψει τον κόσμο έχει εξαντληθεί από τους αμέτρητους Bond που το αναπαράγουν, αλλά και τις άλλες, πολύ περισσότερες ακόμα, ταινίες υπερηρώων.

Γενικά, θεωρώ ότι το Skyfall δεν είναι απλά ένας καλός Bond, άλλά μια καλή ταινία. Ο Mendes σεβάστηκε το παρελθόν του 007, αλλά κράτησε από αυτό μόνο συγκεκριμένα στοιχεία για να δημιουργήσει μια καλογυρισμένη περιπέτεια. Σε σχέση, δε, με τους άλλους υπερήρωες που έγιναν φέτος blockbusters (Εκδικητές, Σκοτεινός Ιππότης κτλ) ο παλιός Bond είναι αλλιώς! Πόσο μάλλον, όταν αυτός ο παλιός σκύλος είναι πρόθυμος , όπως λένε στο Skyfall «να μάθει καινούρια κόλπα»!

Γιώργος Σμυρνής