Έλεος πια με τους μεταφραστές της τηλεόρασης!!!

Με δεδομένο ότι μεγάλο μέρος των προγραμμάτων που παρακολουθούμε είναι ξενόγλωσσα και κατά κύριο λόγο αγγλικά (αμερικάνικα), αν ο μεταφραστής δεν είναι καλός, δε μιλάμε πλέον για κακοποίηση της γλώσσας, αλλά για κακοποίηση του ίδιου του νοήματος του τηλεοπτικού προϊόντος. Και- όντως- μερικές φορές τα λάθη των μεταφραστών είναι τόσο χοντρά που το άσπρο το κάνουν μαύρο ή και χειρότερα…

Παρακολουθούσα μια εκπομπή, που αναλύει το αμερικάνικο ποδόσφαιρο από επιστημονική σκοπιά. Προφανώς, ο μεταφραστής δεν είχε ιδέα από το συγκεκριμένο άθλημα, όπως οι περισσότεροι Έλληνες εξάλλου (εγώ είχα δει μερικά ματς στο Supersport και κάνα- δυο ταινίες σχετικές κι έχω κάποια ιδέα). Πάντως, τα λάθη που έκανε, είναι τόσο χοντρά, που δεν δικαιολογούνται. Χώρια, που θα έπρεπε να είχε κάνει κάποια έρευνα σχετική και όχι να μεταφράζει ό,τι του κατέβει.

Τους επιθετικούς (τους receivers) τους έκανε αμυντικούς. Κι επειδή μετά το νόημα δεν του έβγαινε, έχασε τελείως την μπάλα. Τους αμυντικούς (defenders, που το ξέρουν κι οι πέτρες), τους μετάφρασε επιθετικούς (αφού είναι της άλλης ομάδας!!!) και τελείωσε.

Και αυτό το χοντρό λάθος είναι μόνο ένα κομμάτι των τερατωδών λαθών που βλέπουμε. Ιδίως τα νούμερα- χρονολογίες, ηλικίες, αποστάσεις, τα πάντα- μεταφράζονται συνεχώς λάθος, σε τέτοιο βαθμό που νομίζεις ότι ο μεταφραστής δεν μπορεί να γυρίσει πίσω την ταινία και να ξανακούσει τί ειπώθηκε. Και υπάρχουν και λάθη, που ακόμα και εξπέρ των αγγλικών να μην είσαι (κι εγώ δεν είμαι), αν έχεις γνώση του ειδικού θέματος που αναλύει το εκάστοτε ντοκιμαντέρ ή ρεπορτάζ, αντιλαμβάνεσαι ότι κάτι είναι τελείως λάθος νοηματικά μόνο από τα συμφραζόμενα.

Με τέτοιες μπακάλικες μεταφράσεις, ο θεατής δεν μπορεί να βγάλει νόημα. Κι αυτό είναι πολύ χειρότερο, θεωρώ, από τα λάθη σε επίπεδο ελληνικών, γιατί εκεί τουλάχιστον το νόημα το καταλαβαίνεις. Καθώς, λοιπόν, η τηλεόραση δεν είναι μόνο εικόνα, καλό θα είναι τα κανάλια να γίνουν πολύ πιο προσεχτικά σε αυτό το κομμάτι.

Γιώργος Σμυρνής