ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
17
ΙΟΥΛΙΟΥ
Οι πιο καλά κρυμμένοι θησαυροί αυτής της πόλης είναι τα σινεμά της. Σε ξεχασμένα κτίρια, ταράτσες, αυλές με πολλά φυτά και χαλίκια ή όπου αλλού μπορείς να φανταστείς, ξεπροβάλλει μια “σκοτεινή αίθουσα” που σε καλεί να την επισκεφθείς. Γι’ αυτό λοιπόν εμείς, πρόθυμα αναλαμβάνουμε τον ρόλο του οδηγού και σας παίρνουμε μαζί μας στις κινηματογραφικές μας εξορμήσεις!
Πρώτη στάση, το Σινέ Λιλά στα Πατήσια. Ένα από τα πιο ιστορικά σινεμά της πόλης που αποτελεί μια όαση δροσιάς και πρασίνου στο κατά τ’ άλλα αστικό περιβάλλον γύρω του, λειτουργεί από το 1967 και είναι από τους λίγους κινηματογράφους που έχουν μείνει στην περιοχή. Σε μια εποχή που πολλά σινεμά κλείνουν (και παλεύουμε να μην κλείσουν ή κατεδαφιστούν κι άλλα, όπως το Παλλάς στο Παγκράτι), εμείς επιμένουμε να στηρίζουμε τα συνοικιακά σινεμά της πόλης μας.
Έτσι, μια ζεστή Παρασκευή ο δρόμος μου με έβγαλε στο Σινέ Λιλά, ένα θερινό που έχει περάσει από πατέρα σε κόρη κι έτσι νιώθεις διάχυτη την οικογενειακή ζεστασιά. Μπαίνοντας στο σινεμά αντικρίζεις ένα καθαρά οικογενειακό “τοπίο” με όλα τα μέλη της οικογένειας να δουλεύουν και να σε υποδέχονται θερμά. Είναι σαν να μπαίνεις στον κόσμο μιας οικογενειακής κορνίζας. Η κ. Ελένη, που έχει λάβει τα ηνία της διαχείρισης του σινεμά από τον πατέρα της, είναι πάντα γλυκιά και χαμογελαστή. Το Σινέ Λιλά από την αρχή σε καλωσορίζει, σαν να σε περίμενε καιρό.
Το κυλικείο έχει πάρει φωτιά, οι μπύρες δίνουν και παίρνουν και ο κόσμος διαλέγει θέσεις περιμένοντας να ξεκινήσει η ταινία. Το κοινό φαίνεται να ξέρει που έχει έρθει, μιας και το Σινέ Λιλά είναι από αυτά τα σινεμά που είναι στέκια. Γνωστοί μεταξύ αγνώστων που έχουν ξαναβρεθεί μαζί στη – σχεδόν – σκοτεινή αίθουσα του θερινού.
Για εμένα, από την άλλη, αυτή είναι η πρώτη φορά που βρίσκομαι στο Σινέ Λιλά – και δεν έχω ιδέα τι θα δω. Κι αυτό γιατί, στόχος μου είναι περισσότερο να εξερευνώ τα σινεμά της πόλης, να ανακαλύπτω νέα κινηματογραφικά spots, ο,τι ταινία κι αν παίζουν. Εξάλλου, λίγη σημασία έχει, όταν μπορείς να ζήσεις μια εμπειρία σαν αυτή που μόνο τα θερινά σινεμά – οάσεις μέσα στο γκρίζο της πόλης – μπορούν να προσφέρουν.
Έτσι και το Σινέ Λιλά. Χωμένο ανάμεσα σε πολυκατοικίες που τις αγκαλιάζουν κισσοί και το λούζουν τα κίτρινα φώτα, αποτελεί ένα μικρό μυστικό, μια κλειδαρότρυπα – που όπως και ο κινηματογράφος – σε κάνουν να σκύβεις με περιέργεια για να κοιτάξεις μέσα. Προφανώς, αυτό το μυστικό είναι από αυτά που αξίζει να ανακαλύψεις – και ελπίζουμε να το κάνεις, μέσα από το παρακάτω βίντεο:
@monopoligr 🎥Ραντεβού στα Σινεμά: #1 Σινέ Λιλά @Cine Lila 📍Ελάτε να βάλουμε πινέζες στο κινηματογραφικό χάρτη της Αθήνας. Οι πιο καλά κρυμμένοι θησαυροί αυτής της πόλης είναι τα σινεμά της. Δίνουμε ραντεβού σε ξεχασμένα κτίρια, ταράτσες, αυλές με πολλά φυτά και χαλίκια ή όπου αλλού μπορείς να φανταστείς…✨ 📽️&✍🏼 Νικολέτα Χατζησάββα @Νικολ Link in the bio 🔗 #monopoligr #rantevoustacinema #fyp #αθηνα ♬ Old Cobblestone – Windsong Whistle
