ΠΕΜΠΤΗ
09
ΑΠΡΙΛΙΟΥ
Κάθε χρόνο περιμένω με αγωνία τον Απρίλιο για πάρα πολλούς λόγους. Ο ήλιος, aka η Άνοιξη, και το Open House είναι οι δύο βασικότεροι. Η άνοιξη μάς έκανε λίγο τη δύσκολη τις προηγούμενες μέρες, αλλά το Open House ως σταθερά κράτησε την υπόσχεσή του και είναι εδώ. Μέσα σε αυτή την τσιμεντένια πόλη, όταν βρίσκεις δράσεις, ανθρώπους ή συνθήκες που σου ταιριάζουν, σε εξελίσσουν και σε κάνουν έστω και για λίγο να αισθάνεσαι μέρος μίας ομάδας – οικεία και γνώριμα – και δημιουργούν ένα ασφαλές περιβάλλον που μοιάζει σαν όλοι να έχουμε τον ίδιο στόχο, θέλεις να επιστρέφεις συνέχεια. Μετά από τρία χρόνια ως εθελόντρια αυτού του θεσμού, που πλέον έχει γίνει μέρος της παρέας μου, είμαι εδώ για να σας μιλήσω για το Open House Athens, τη διοργάνωση που άνοιξε για ένα Σαββατοκύριακο (3+4/4) τα πιο όμορφα κτήρια της Αθήνας για να τα επισκεφτούμε.
Ας το πάρουμε όμως από την αρχή. Τo Open House Worldwide είναι ένας διεθνής θεσμός που επικεντρώνεται στην ανάδειξη και την προώθηση της αρχιτεκτονικής και λαμβάνει χώρα σε πάνω από 60 πόλεις παγκοσμίως. Ξεκίνησε από το Λονδίνο το 1992 και μέχρι σήμερα έχει καταφέρει να εδραιωθεί ως μία από τις σημαντικότερες διοργανώσεις στον χώρο της αρχιτεκτονικής σε όλο τον κόσμο, καθώς πλέον φαίνεται να είναι και συνώνυμό της. Στην Αθήνα συγκεκριμένα, η δράση ήρθε το 2012 και πλέον έχει γίνει θεσμός και στη χώρα μας, καθώς πραγματοποιείται και στη Θεσσαλονίκη.
@Nikos Simos
Ωστόσο, μπορεί το Open House Athens (OHA) να είναι γνωστό για το διήμερο δωρεάν αρχιτεκτονικών ξεναγήσεων σε δημόσια και ιδιωτικά κτίρια που ανοίγουν τις πόρτες τους, οι επιμέρους δράσεις του όμως είναι εξίσου ενδιαφέρουσες και το ίδιο δημοφιλείς. Mερικές παράλληλες δράσεις είναι το Open Walks, όπου ακριβώς το προηγούμενο Σαββατοκύριακο (28+29/4) πραγματοποιούνται “βόλτες” σε άγνωστες πτυχές και δρόμους της Αθήνας, το Open Office, όπου αρχιτεκτονικά γραφεία ανοίγουν τις πόρτες τους για δια ζώσης ξεναγήσεις και το (αγαπημένο) Made in Athens – όπου τοπικές επιχειρήσεις και δημιουργοί ανοίγουν τα καταστήματα ή τα εργαστήριά τους για το κοινό και ο κόσμος έχει τη δυνατότητα να παρατηρήσει από κοντά τους ανθρώπους που δημιουργούν την/στην Αθήνα.
@Nikos Simos
Για να φτάσω όμως στο βασικό μας θέμα, θα ήθελα να αναφερθώ στο highlight του OHA – τα Open Tours. Πρόκειται ίσως για το πιο αναγνωρίσιμο μέρος της διοργάνωσης: ένα διήμερο δωρεάν αρχιτεκτονικών ξεναγήσεων σε δημόσια και ιδιωτικά κτίρια, πολλά από τα οποία δεν είναι συνήθως ανοιχτά στο ευρύ κοινό – ή τουλάχιστον όχι στον βαθμό που ανοίγουν στο πλαίσιο του OHA, και σίγουρα όχι με την καθοδήγηση των εθελοντών.
Κάπου εδώ αξίζει να ανοίξω μια μεγάλη παρένθεση για να μιλήσω για την καρδιά και την κινητήρια δύναμη τέτοιων διοργανώσεων, δηλαδή τους εθελοντές. Δεν πρόκειται μόνο για τα άτομα που κάνουν τις ξεναγήσεις ή εκείνους που βρίσκονται στα σημεία υποδοχής των κτιρίων, αλλά και για τους Υπεύθυνους Περιοχών, οι οποίοι αναλαμβάνουν τον συντονισμό 4 έως 5 κτιρίων ο καθένας και δουλεύουν για μήνες πριν από το event. Αναφέρομαι σε όλους αυτούς τους ανθρώπους – ανάμεσά τους και εγώ – είτε είναι φοιτητές αρχιτεκτονικής, είτε απλώς έχουν πάθος για το αντικείμενο, είτε δεν έχουν καμία σχετική επαφή αλλά θέλουν να ζήσουν την εμπειρία. Για δύο ημέρες γίνονται ένα με την ομάδα του κτιρίου που τους έχει ανατεθεί, μαθαίνουν κάθε λεπτομέρεια για την ιστορία και την αρχιτεκτονική του και τη μεταδίδουν στους χιλιάδες επισκέπτες που ξεναγούν μέσα σε αυτό το διάστημα.
@Kyriaki Fykari
Για εμένα προσωπικά, αυτή είναι η τρίτη χρονιά που συμμετέχω ως εθελόντρια στο OHA. Την πρώτη φορά το αντιμετώπισα περισσότερο ως μια ευκαιρία να εμπλουτίσω το βιογραφικό μου, ενώ τα τελευταία δύο χρόνια είναι μια συνειδητή επιλογή. Πέρυσι βρισκόμουν στο Veil (το κτίριο που φαίνεται να το καλύπτει ένα πέπλο) και η εμπειρία ήταν υπέροχη. Πέρασα σχεδόν δέκα ώρες με 8-9 άτομα που δεν γνώριζα, με κάποιους δεν είχα ξανασυναντηθεί ποτέ, και τελικά γίναμε ομάδα – γελάσαμε, εκνευριστήκαμε (συμβαίνουν κι αυτά), αλλά πάνω απ’ όλα περάσαμε όμορφα, και με μερικούς από αυτούς διατηρώ πλέον φιλική σχέση. Φέτος η εμπειρία ήταν διαφορετική. Μέσα σε έναν χρόνο πολλά αλλάζουν και, καθώς ο κύκλος των ανθρώπων στη ζωή μου μεγαλώνει, είχα τη χαρά να γνωρίζω ήδη 3-4 από τους Υπεύθυνους Περιοχών – ήταν φίλοι μου, η παρέα μου. Οπότε η εμπειρία μου φέτος ήταν λίγο διαφορετική, αλλά αυτό συμβαίνει συνήθως σε διοργανώσεις και δράσεις που επιστρέφεις και αφιερώνεις χρόνο.
@Nikos Simos
Το Σαββατοκύριακο που μάς πέρασε βρέθηκα να καλωσορίζω τον κόσμο στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών, στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη και στους πανέμορφους κήπους της έκτασης που παραχωρήθηκε από τη Μονή Πετράκη. Την Κυριακή συγκεκριμένα, την πέρασα ανεβοκατεβαίνοντας τα σκαλιά της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος στο Βελιάνειο Μέγαρο της οδού Πανεπιστημίου. Το κτίριο που σήμερα στεγάζει κυρίως τη Συλλογή Εφημερίδων και τεκμηρίων είναι πραγματικά εντυπωσιακό.
Το Διαμέρισμα στην Πλατεία Αμερικής.
Ωστόσο δεν έμεινα εκεί και έκανα και μία βόλτα από την Κυψέλη για να επισκεφτώ ένα Διαμέρισμα στην Πλατεία Αμερικής που ανακαινίστηκε το 2022 από την αρχιτέκτονα-μηχανικό Ειρήνη Παπαλού και κατορθώνει να φυλακίζει μέσα του όλη την αίγλη των προηγούμενων δεκαετιών (το πάτωμα είναι σαν έργο τέχνης), με μία σύγχρονη ματιά και εργονομικά υλικά. Η τελευταία μου στάση για το Σαββατοκύριακο – πριν φυσικά το πάρτι λήξης – ήταν το Διαμέρισμα στη William King. Ένα οροφοδιαμέρισμα 5ου ορόφου στα Πατήσια, που ήταν πραγματικά πανέμορφο. Κυρίως γιατί οι ιδιοκτήτες του είχαν επιλέξει να ανακαινίσουν κάποια κομμάτια και να αφήσουν τελείως ατημέλητα κάποια άλλα, και αυτή η σύμπραξη έκανε τον χώρο τρομερά γοητευτικό και φιλόξενο.
Το Διαμέρισμα στη William King.
Μετά από δύο γεμάτες μέρες και τρομερή κούραση – ας μην κοροϊδευόμαστε – θεωρώ τον εαυτό μου τρομερά τυχερό που βρέθηκα μέσα σε αυτά τα κτίρια. Το διήμερο έκλεισε με ένα πάρτι στο Romantzo, με τους εθελοντές από όλα τα κτήρια της Αθήνας – γιατί ναι, μέσα στην κούραση μας και το χάος των ημερών, θέλουμε στο τέλος να παρτάρουμε, να χορέψουμε και να πιούμε, και ξέρετε κάτι; That’s better than ok.
Αυτό το διήμερο είναι από τα πράγματα που πλέον θα περιμένω κάθε χρόνο – και γιατί μπαίνεις σε χώρους που δεν θα είχες αλλιώς την δυνατότητα να δεις αλλά βασικά μου δίνεται η ευκαιρία να περνάω χρόνο με ανθρώπους που είναι ήδη φίλοι μου, αλλά και γιατί ο κόσμος που γνωρίζεις είναι, κατά βάση, υπέροχος . Γιατί αυτό που κάνει, δεν το κάνει ούτε για τα λεφτά, ούτε γιατί τον υποχρεώνει κανένας – το κάνει γιατί του αρέσει. Ο καθένας μας δίνει τον χρόνο του και την παρουσία του σε αγνώστους και με αγνώστους απλά επειδή θέλει, και αυτό, για μένα, είναι – εκτός των άλλων – τρομερά γοητευτικό και άξιο θαυμασμού. Και ναι, ξέρω πως οι ουρές και η αναμονή είναι πάντα ένα ζήτημα, αλλά κάνουμε όλοι το καλύτερο που μπορούμε.
@Nikos Simos
Μέχρι του χρόνου, λοιπόν, ή μέχρι το επόμενο ποτό που θα πιούμε όλοι μαζί, αποχαιρετώ το Open House Athens. Όση δουλειά κάνουμε και όσο τρέξιμο ρίχνουμε, άλλη τόση καλοπέραση θέλει για να βγει, παιδιά. Γιατί αν δεν περνάμε και καλά, τι κάνουμε; Μέχρι του χρόνου, λοιπόν, θα κοιτάω τις φωτογραφίες και τα βίντεο και θα περιμένω να ξανά έρθει Απρίλης και άνοιξη για να νιώσω πως αυτή η πόλη κατορθώνει για δύο μέρες, να χωράει σε μερικά πολύ ωραία κτίρια.
