Billie Kark & Ody icons: Η μουσική πρέπει να είναι προσβάσιμη – όχι κλειστός χώρος

Όταν για πρώτη φορά διάβασα για το νέο εγχείρημα των Billie Kark και Ody icons “Ανήμερα”, ενθουσιάστηκα με την ιδέα να συνυπάρχουν καλλιτέχνιδα οι δύο αυτοί -φαινομενικά διαφορετικοί – καλλιτέχνες. Στη σκηνή, ο Ody είναι εξωστρεφής, θεατρικός, συναισθηματικός, η Billie πιο εσωστρεφής και κάπως μυστηριώδης – ίσως σε αυτό βέβαια συμβάλλει η εντελώς υπερβατική μουσική της. Κι όμως, νομίζω, ότι πολλά είναι εκείνα που τους ενώνουν. Προφανώς, ανήκουν σε αυτή τη μερίδα καλλιτεχνών που χαράζουν τη δική τους, εντελώς ξεχωριστή πορεία, προτείνοντας ο καθένας κάτι εντελώς διαφορετικό στην εγχώρια μουσική σκηνή, με δουλειές που πάντα μας εξιτάρουν. Ταυτόχρονα, και οι δύο πειραματίζονται με τους ήχους της “παράδοσης”, με αποτέλεσμα βέβαια εντελώς διαφορετικό ο καθένας.

Ο Ody, κατά κόσμον Οδυσσέας Ι. Κωνσταντίνου, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κύπρο, πλέον όμως ζει και δραστηριοποιείται στην Αθήνα. Τον έχουμε δει στο θέατρο στο πλευρό της ομάδας bijoux de kant, ενώ τρέχει και το προσωπικό του μουσικό πρότζεκτ ody icons, που πριν από μερικά χρόνια κυκλοφόρησε το υπέροχο «POLYDRAMA». Παράλληλα, βρίσκεται πίσω από πολύ ενδιαφέρουσες δουλειές που πρόσφατα ταρακούνησαν την ελληνική δισκογραφία, όπως τα τελευταία πρότζεκτ της Τάμτα, το YENNA της Μαρίνα Σάττι, το DELTA της Demy.

Η Billie Kark, κατά κόσμον Βασιλεία, έχει κυκλοφορήσει δύο εξαιρετικά EP, που μπλέκουν την παραδοσιακή με την ηλεκτρονική μουσική, με τρόπο εντελώς καινοτόμο, μέσα από πρωτότυπες μάλιστα συνθέσεις. Μιλάω, φυσικά, για τα “Tzanem” και “Tzinda”, τα οποία ακολούθησε ο πιο πρόσφατος δίσκος της, με τίτλο “EREBOS”, στον οποίο, πιο ώριμη από ποτέ, πάει τον ήχο της ένα βήμα παρακάτω – μπορείς να διαβάσεις εδώ περισσότερα.

Και οι δύο, λοιπόν, αυτό που λέμε ελεύθερα πνεύματα, καλλιτέχνες που δεν συμβιβάζονται με τις τάσεις της εποχής, αλλά φτιάχνουν τον δικό τους δρόμο. Προφανώς, λοιπόν, και τα live τους δεν θα μπορούσαν να είναι “συνηθισμένα”. Έχουν περάσει ήδη μερικές εβδομάδες από το πρώτο live των Billie Kark x Ody icons που ξύπνησε όλα τα ανήμερα μέσα μας – και ακόμα σκέφτομαι όσα ζήσαμε εκείνο το βράδυ της Παρασκευής στο Ίλιον Plus. Σε περίπτωση που δεν έχεις ζήσει την εμπειρία με τίτλο “Ανήμερα”, έχεις άλλη μια τελευταία ευκαιρία, την Παρασκευή 3 Απριλίου και θα σου προτείνω να μην την χασεις. Billie Kark και Ody icons έχουν δημιουργήσει άκρως φεστιβαλικές βραδιές, με opening acts, guests, line-up και closing party. Κάθε βραδιά, οι guests και τα opening acts είναι διαφορετικοί καλλιτέχνες, ενώ Ody icons και Billie Kark δίνουν ο καθένας το δικό του, ξεχωριστό set μέχρι που ανεβαίνουν στη σκηνή για το κλείσιμο οι Kobrah Habibi και τα κάνουν όλα ώπα. Ας μας τα πουν, όμως, καλύτερα οι ίδιοι.

Ody: Το καλοκαίρι που μας πέρασε είδα την Billie Kark να παίζει live το νέο της υλικό στο φεστιβάλ Fengaros στην Κύπρο που παίζαμε κι εμείς με τους Kobrah Habibi και την βρήκα πολύ γοητευτική, ώριμη και μουσικά φουλ ενδιαφέρουσα. Την πήρα τηλέφωνο κάπου τον Αύγουστο και της είπα “να σου πω, θα κάνουμε λάηβ μαζί;” Φυσικά γνωριζόμασταν κάπως από πριν, γι’ αυτό και βρήκα αυτή την άνεση. Μετά μπήκε στο παιχνίδι η Λυδία Λαμπροπούλου ως παραγωγός και τα υπόλοιπα τα βλέπετε τα αποτυπωμένα στην αφίσα μας! Στηθηκε μια πολύ ωραία ομάδα ανθρώπων που πλαισιώνουν μια σειρά από live, σχεδόν φεστιβαλικού χαρακτήρα, ώστε να μας μπει η Άνοιξη όπως μας αξίζει.

Billie: Ο Ody ένας καλλιτέχνης που θαυμάζω πολύ. Είχαμε δει ο ένας τον άλλον καλλιτεχνικά και υπήρχε μια αλληλοεκτίμηση για τη δουλειά μας. Όταν με πήρε τηλέφωνο και μου πρότεινε την ιδέα, φυσικά και ήθελα πολύ να το κάνουμε. Το όνομα «Ανήμερα» ήταν ιδέα του Ody και νομίζω ότι ταίριαξε απόλυτα με το συνολικό concept της παράστασης.

Μας ενώνει η διάθεση να καταπιανόμαστε με θέματα που συχνά θεωρούνται «τζιζ»

Ody: Η πίστη που έχουμε σε μια τελείως ιδιοσυγκρασιακή πλευρά του εαυτού μας και ο επαναπροσδιορισμος των ήχων που ονομάζουμε ως παραδοσιακούς ή λαϊκούς. Και μια, αν θέλεις, επιμονή να βρούμε την πηγή της χαράς και της απόλαυσης μέσα σε αυτό που κάνουμε.

Billie: Εγώ νομίζω ότι μας ενώνει και η διάθεση να καταπιανόμαστε με θέματα που συχνά θεωρούνται λίγο «τζιζ» και να τα προσεγγίζουμε μέσα από τη δική μας κοσμοθεωρία, χωρίς να τα ωραιοποιούμε.

Ody: Επιδιώκουμε αυτά τα live να ειναι σα μικρές γιορτινές συναντήσεις με το κοινό, αλλά και άλλους καλλιτέχνες και καλλιτέχνιδες που αγαπάμε και εκτιμούμε. Νιώσαμε πως το “ανήμερα” μας χωράει ως δημιουργούς και ταυτόχρονα επαληθεύει την πρόθεσή μας και το όραμά μας για αυτά τα κοινά live. Το “ανήμερα” λειτουργεί και ως ένδειξη γιορτής αλλά και ως μια πρόσκληση προς όλα τα ανήμερα άτομα της πόλης, που δεν χωράνε σε τετραγωνισμούς και αναζητούν κάπου να βγουν που να τα περιλαμβάνει, να τα αγκαλιάζει και να τα αφορά καλλιτεχνικά.

Billie: Ναι, είναι κάπως σαν να λέμε ότι αυτή είναι η «γιορτή» μας Αλλά και γιατί είναι και λίγο αν-ήμερα — δεν υπάρχει τίποτα ιδιαίτερα ήρεμο σε αυτή την ομάδα και σε αυτό που συμβαίνει πάνω στη σκηνή.

Το “ανήμερα” λειτουργεί και ως μια πρόσκληση προς όλα τα ανήμερα άτομα της πόλης, που δεν χωράνε σε τετραγωνισμούς

Ody: Με σκλαβώνει το “Αναρωτιέμαι” και αν κάναμε ενα ντουέτο θα ήταν κάπως έτσι. Πιστεύω πως είναι μια πολύ ωμή και ειλικρινής στιγμή της.

Billie: Μου αρέσει πολύ το «Αρκεί». Είναι στα κυπριακά και έχει κάτι που μου φαίνεται πολύ ανατριχιαστικό και έντονο. Με αγγίζει πολύ συναισθηματικά.

Billie: Το βασικό κριτήριο ήταν ο θαυμασμός και το αν ταιριάζουν με το vibe της παράστασης. Η Νεφέλη Φασούλη, για παράδειγμα, γιατί είναι μια καλλιτέχνιδα που αγαπάμε πολύ και έχει απίστευτη φωνή. Η Γιάννα Τερζή γιατί έχει βγάλει έναν εξαιρετικό δίσκο που πιστεύω ότι δεν έχει ακουστεί όσο του αξίζει, και θέλαμε να είναι μέρος όλου αυτού του project.

Ody: Θέλαμε να φτιάξουμε μια γιορτή και στις γιορτές καλείς δυο κατηγορίες ανθρώπων. Τα άτομα που ξέρεις πολύ καλά – είναι φίλοι και φίλες σου και θα περάσεις καλα no matter what γιατί μαζί τους είσαι άνετα – και άτομα που ξέρεις πως φέρνουν ωραία ενέργεια στον χώρο με το καλησπέρα σας, πόσω δε μάλλον όταν τραγουδάνε υπέροχα. Και με τον τρόπο τους τώρα που το βλέπω είναι εξίσου άτομα ανήμερα. Η Νεφέλη Φασούλη, η Γιάννα Τερζή, η Nefleli, η Ecati και ο Karpos. Μια μικρή γκεστ εμφάνιση θα κάνει και ο Lionder που έχει ενα τραγούδι με την Γιάννα Τερζή και στο closing party ειναι οι Kobrah Habibi. Πιστεύω η συνταγή γι’ αυτή τη γιορτή θα πετύχει. Και όπως σε όλες τις γιορτές επιτρέψτε μας να έχουμε και ένα – δυο άσσους στο μανίκι.

Η προσβασιμότητα δεν θα έπρεπε να θεωρείται κάτι «extra», αλλά κάτι απολύτως φυσιολογικό και αυτονόητο

Billie: Θα έλεγα πως είναι βραδιές που περνούν από πολλά διαφορετικά συναισθήματα. Θα ψυχαγωγηθείς, θα συγκινηθείς και σίγουρα θα χορέψεις πολύ. Νομίζω επίσης ότι ακόμα κι αν κάποιος έρθει μόνος του, θα νιώσει ότι βρίσκει μια μικρή κοινότητα εκεί μέσα. Όπως λέμε, όλοι οι καλοί χωράνε.

Ody: Ό,τι λέει ο τίτλος, στην κυριολεξία: Τρία ανήμερα, διονυσιακά, συμπεριληπτικά και το σημαντικότερο προσβάσιμα Παρασκευόβραδα.

Ody: Για εμάς είναι τα πρώτα live μετά από δύο χρόνια. Έχουμε να παρουσιάσουμε νέα κομμάτια ελληνόφωνα τα οποία θα ξεκινήσουν να κυκλοφορούν μέσα στην χρονιά και θα αποκαλύψουν σιγά σιγά το σύμπαν που φτιάχνουμε. Έχουμε κι εμείς μεγάλη αγωνία για το πως θα λειτουργήσουν αυτά τα νέα κομμάτια σε ένα σετλιστ με τα παλιά μας. Θα πούμε και κάποιες διασκευές κομματιών που είτε μας φέρνουν πιο κοντά με το κοινό είτε με κάποια φωνή μέσα μας που θέλει κι αυτή να αποκαλυφθεί.

Billie: Θα παίξω κομμάτια και από παλιότερες δουλειές μου αλλά και από τον καινούριο μου δίσκο, το «Έρεβος». Κυρίως τα πολύ αγαπημένα μου τραγούδια, αλλά και κάποιες διασκευές που δεν έχω ξαναπαίξει ποτέ live.

Billie: Για εμάς ήταν κάτι πολύ σημαντικό. Η μουσική και η τέχνη γενικότερα πρέπει να είναι προσβάσιμες σε όλους, όχι να λειτουργούν σαν ένας κλειστός χώρος. Δεν θα έπρεπε να θεωρείται κάτι «extra», αλλά κάτι απολύτως φυσιολογικό και αυτονόητο.

Ody: Όλα τα live των ody icons εχουν υπάρξει προσβάσιμα μέχρι στιγμής και το λέω αυτό ως παράσημο μας. Σε συνεργασία με τη liminal από το 2019, η οποία έχει σταθεί δίπλα μας ακούραστα και υποστηρικτικά έχουμε φτιάξει ένα πολύ σημαντικό προηγούμενο το οποίο δημιουργεί και μια σχέση εμπιστοσύνης με τα άτομα μιας πολύ ενεργής κοινότητας. Και για μένα προσωπικά που έχω ως σύνθημά μου σχεδόν πως η μουσική είναι το σύνολο των δονήσεων που αποκαλύπτουν μέσα σε όλους ανεξαιρέτως κάτι δικό του, δεν μπορώ να φανταστώ πως εγώ ο ίδιος δεν θα είμαι ο πρώτος που τιμά και επιδιώκει αυτό το “ανεξαιρέτως”. Και αυτό οφείλεται ξεχωριστά στο κάθε μέλος και κάθε εργαζόμενο/η της liminal που παρέχει πάντα την προσβασιμότητα γενναιόδωρα. Καλά, ειδική μνεία και στις υπέροχες διερμηνείς μας την Ανδρονίκη Ξανθοπούλου και την Όλγα Δαλέκου και παλαιότερα τον Ανδρέα Πλεμμένο.

Θα θέλαμε όλα τα ανήμερα της πόλης να φύγουν από το live με την πίστη πως υπάρχει μουσική που σε κάνει να θες να φωνάξεις σύνθημα ενάντια σε κάθε γενοκτονία και πόλεμο

Billie: Ελπίζω να φύγει σωματικά κουρασμένος — με την καλή έννοια, από τον χορό και την ένταση της βραδιάς — αλλά ψυχικά γεμάτος και ξεκουρασμένος.

Ody: Θα θέλαμε ιδανικά να φύγουν όλα τα ανήμερα της πόλης λίγο πιο ήρεμα, πλήρη, χορτασμένα, λυτρωμένα, εκστατικά, σε ένα με το μέσα τους, ιδρωμένα και με την πίστη πως υπάρχει μουσική που σε κάνει να θες να αγκαλιαστείς, να φιληθείς, να φωνάξεις σύνθημα ενάντια σε κάθε γενοκτονία και πόλεμο. Γενικώς να νιώσουμε παρέα πώς είναι η ειρήνη.

Billie: Είναι η πιο ολοκληρωμένη δουλειά που έχω κάνει μέχρι τώρα. Για μένα είναι ένα φυσικό βήμα εξέλιξης. Νιώθω ότι συστήνομαι ξανά, αλλά αυτή τη φορά πιο συγκεντρωμένα και πιο συνειδητά. Έχω ρίξει πολλή δουλειά σε αυτόν τον δίσκο και νιώθω ότι αρχίζω να απομακρύνομαι από την ταυτότητα που είχε δημιουργήσει το «Πάρτι» και να παίρνω πια περισσότερο τον έλεγχο της καλλιτεχνικής μου κατεύθυνσης.

Ody: Με εμπνέει αυτό που οι ακαδημαϊκοί ονομάζουν ανθρωπινότητα και αυτό που λαϊκά λέμε “ανθρωπίλα”. Τα μικρά – μικρά σημαδάκια, οι απολύτως λεπτές ρωγμές μέσα από τις οποίες αποκαλύπτεται ο άνθρωπος και η σχέση του με τον εαυτό του, τις ιστορίες του και τους γύρω του.

Ody: Ο πειραματισμός με την παράδοση εκφράζει την έννοια του παρόντος

Ody: Προσωπικά, πιστεύω πως εκφράζει την έννοια του παρόντος. Σε μια συνέντευξή της μια μουσική ερευνήτρια που τυγχάνει να είναι και φίλη μου, η Νικολέτα Δημητρίου, είχε πει πως στα χωριά δε λένε πάμε να παίξουμε λίγη παραδοσιακή μουσική. Λένε πάμε να παίξουμε μουσική. Κι εγώ ως ένα άτομο μεγαλωμένο σε ένα νησί με πολύ έντονο το στοιχείο της παράδοσης αλλά και της μοντέρνας ζωής θέλω να πιστεύω πως είμαι ένα άτομο στο παρόν του, που βρίσκει ένα τρόπο στο μαγείρεμα που κάνει προς τέρψιν της ψυχούλας του, να βάζει υλικά κι από το παρελθόν του κι από το μέλλον του. Και από εκεί που έρχομαι δηλαδή και προς τα εκεί που θέλω να πάω.

Billie: Για μένα είναι ένας τρόπος να ενώσω τις δύο μεγάλες μου αγάπες: την ηλεκτρονική μουσική και την παραδοσιακή. Κυρίως όμως καλύπτει την ανάγκη μου να ακούω τη μουσική που έχω στο κεφάλι μου να παίρνει μορφή. Είναι ένα είδος που νιώθω ότι δεν έχει αναπτυχθεί όσο θα μπορούσε, οπότε θέλω να συμβάλω κι εγώ σε αυτό.

Billie: Δεν νομίζω ότι είναι ιδιαίτερα δύσκολο να το κάνεις. Ίσως το δύσκολο είναι να βρεις ένα πολύ ευρύ κοινό. Αλλά όσοι κάνουμε κάτι πιο εναλλακτικό, νομίζω ότι πρέπει να είμαστε κάπως προετοιμασμένοι για αυτό. Μπορεί να αλλάξει στο μέλλον, μπορεί και όχι. Παρ’ όλα αυτά, οφείλουμε να κάνουμε αυτό που νιώθουμε, είτε αγγίζει έναν άνθρωπο είτε εκατό.

Ody: Το εύκολο και το δύσκολο είναι δυο δρόμοι που δεν θέλω να τους περπατώ. Δεν με οδηγούν πουθενά. Όπως κάθε εργασία έτσι και η δημιουργία έχει απαιτήσεις. Σίγουρα το να θες να είσαι συνεπής με σένα και όχι απλώς με το ρεύμα ή την τάση σε μια χώρα χωρίς ουσιαστικές υποδομές στήριξης προς τους καλλιτέχνες, είναι απαιτητικό και είναι φορές που σε εξωθεί στην απελπισία. Είναι μια έξτρα πίστα αγώνα. Αλλά ο αγώνας δεν είναι εύκολος ή δύσκολος. Είναι μια περιοχή που έχει σίγουρα κακοτράχαλα μέρη και χρειάζεται να αναπτύξεις κάποια επιπλέον αντανακλαστικά για να τα διασχίσεις, αλλά έχει και μέρη με άγρια λουλούδια και χαμομήλια να ξαπλώσεις. Και έχοντας υπάρξει μέρος και μέλος διάφορων και διαφορετικών εκδοχών και μορφών αγώνα, επιδιώκω να είμαι παρόν σε ό,τι κι αν έρχεται. Και να το εφαρμόζω αυτό σε οτιδήποτε στη ζωή μου. Εν προκειμένω και στη δημιουργία.

Billie: Οφείλουμε να κάνουμε αυτό που νιώθουμε, είτε αγγίζει έναν άνθρωπο είτε εκατό

Ody: Την δίψα για επίγνωση, την ανάγκη για ειρήνη εντός και εκτός και την εγρήγορση απέναντι στους μεγάλους και τους μικρούς φασισμούς.

Billie: Η ανάγκη μου να φύγω από την πόλη και να ζήσω στην επαρχία. Πιστεύω ότι η πόλη δεν είναι μια ιδιαίτερα φυσική κατάσταση για τον άνθρωπο.