Ισμήνη: Τελευταίες παραστάσεις στο Θέατρο Arroyo και ειδική προσφορά για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου

«Ισμήνη» της Καρόλ Φρεσέτ. Η παράσταση που δίνει φωνή στη σιωπηλή ηρωίδα της αρχαίας τραγωδίας πλησιάζει στο τέλος της διαδρομής της στην Αθήνα, με τέσσερις τελευταίες παραστάσεις στις 28 και 29 Μαρτίου και 4 και 5 Απριλίου στο Θέατρο Arroyo.

Μέσα από μια σύγχρονη, συγκινητική και διεισδυτική ματιά, η Ισμήνη έρχεται στο προσκήνιο για να αφηγηθεί τη δική της εκδοχή της ιστορίας — μια αφήγηση γεμάτη ένταση, ευαισθησία και εσωτερική δύναμη, μέσα από το κείμενο της πολυβραβευμένης Καναδής συγγραφέα Καρόλ Φρεσέτ, τη σκηνοθεσία του Μανόλη Σειραγάκη και την ερμηνεία της Ηλέκτρας Φραγκιαδάκη.

Το Σάββατο, 28 Μαρτίου, η «Ισμήνη» συμμετέχει στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου, προσφέροντας στο κοινό γενική είσοδο με ειδική τιμή 8€.

Χρόνια μετά τα γεγονότα της Θήβας, η Ισμήνη παίρνει τον λόγο. Θυμάται, αμφιβάλλει, θυμώνει, αυτοσαρκάζεται. Μιλά για την Αντιγόνη, για τον φόβο που την κράτησε ακίνητη, για την ενοχή που κουβαλάει ακόμα. Εμφανίζεται ως μια γυναίκα του σήμερα, όπου καλείται να παραθέσει την δική της εκδοχή, για τα δραματικά γεγονότα του παρελθόντος. Η Ισμήνη δεν απολογείται ούτε ζητά συγχώρεση.

Το έργο αγγίζει με τρυφερότητα, λεπτότητα αλλά και βάθος τις αδερφικές σχέσεις, ένα ζήτημα που πολλές φορές σημαδεύει ανεξίτηλα τη ζωή μας. Πολύ περισσότερο αγγίζει το θέμα της μαχητικότητας και επαναστατικότητας απέναντι σε όσα αντιμετωπίζουμε, προτείνοντας ως προτιμότερο όχι βέβαια τον συμβιβασμό αλλά την διακριτική, αθόρυβη και ουσιαστική παρέμβαση και πάνω από όλα τη διατήρηση της ζωής.

Η Ισμήνη είναι μια από τις πιο περιφρονημένες μορφές στην αρχαία τραγωδία. Στη θεμελιώδη μελέτη του George Steiner με τίτλο Αντιγόνες, όπου συζητείται εκτενέστατα η χρήση του μύθου, όπως αποκρυσταλλώθηκε στην πασίγνωστη τραγωδία του Σοφοκλή, μετά βίας τής αφιερώνονται μερικές σελίδες που μετριούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού. Στη σύγχρονη Ελλάδα ωστόσο, βρίσκει επάξια τη θέση της στην Τέταρτη Διάσταση, τη σημαντικότατη συλλογή θεατρικών έργων που έχει γράψει ο Γιάννης Ρίτσος. Μισό αιώνα αργότερα, χωρίς να γνωρίζει στο ελάχιστο τον Έλληνα ποιητή, η Καναδή Καρόλ Φρεσέτ κινείται στους ίδιους δρόμους: η Ισμήνη της είναι ζωντανή, δυναμική, ισορροπημένη, θηλυκή, σύγχρονη. Στέκεται μόνη μπροστά στους θεατρικούς προβολείς και αφηγείται την δική της εκδοχή της ιστορίας, όχι ως μία σκιά, ούτε απολογούμενη, αλλά ως μία γυναίκα που επέλεξε τη ζωή. Απομακρυσμένη από τον θόρυβο της δόξας και της αυτοθυσίας, η Ισμήνη υπερασπίζεται το δικαίωμα στην επιβίωση, στον φόβο, στη σκέψη, στην αμφιβολία. Η φωνή της, αποσιωπημένη για αιώνες, δεν κραυγάζει, αλλά επιμένει· δεν ηρωοποιείται, αλλά αντιστέκεται με τον δικό της, ανθρώπινο τρόπο. Πρόκειται για ένα έργο – γέφυρα ανάμεσα στην αρχαιότητα και το σήμερα. Μια σύγχρονη γυναικεία φωνή από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού αναδεικνύει λιγότερο φωτισμένες πτυχές του Σοφόκλειου δράματος.

Τι σημαίνει να ζεις όταν η Ιστορία απαιτεί θυσίες; Και ποια ζωή αξίζει τελικά να αφηγηθούμε; Μέσα από μια σύγχρονη, λιτή, ανατρεπτική και βαθιά πολιτική γραφή, η παράσταση μετατρέπει τη σκηνή σε τόπο εξομολόγησης και αντίστασης. Η Ισμήνη δεν ζητά δικαίωση· ζητά να ακουστεί.