Stop Scrolling: Τι γίνεται στον υπόλοιπο κόσμο όσο η Μέση Ανατολή καίγεται;
Ζούμε σε ένα ατελείωτο scrollάρισμα. Μερικές ειδήσεις, όμως, αξίζουν μια δεύτερη ματιά και ίσως ένα save. Όσα κατάφεραν να κρατήσουν την προσοχή μας λίγο παραπάνω – ή ήταν απλά iconic – αυτή την εβδομάδα, στις γραμμές παρακάτω.
Μαρία Βαλτζάκη
|
07.03.2026
A
A
Spring is here, people — απλά ίσως είναι λίγο πιο σκληρή από ό,τι τη θυμόμαστε. Μετά από μία απολύτως αναγκαία παρέκκλιση από το κλασικό εβδομαδιαίο φορμάτ μας, λόγω της επετείου συμπλήρωσης τριών χρόνων από το έγκλημα στα Τέμπη, είμαστε και πάλι εδώ για να χλευάσουμε, να απορήσουμε και να ξαναδούμε, με μια πιο κοντινή ματιά, την καθημερινότητα των προηγούμενων επτά ημερών. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, βέβαια, τα πράγματα είναι ίσως λίγο σοβαρότερα απ’ ό,τι τα αφήσαμε μία εβδομάδα πριν.
[relart 1]
Σε περίπτωση που ζείτε κάτω από κάποια πέτρα – ή έχετε κινητό με πορτάκι (πράγμα που ζηλεύω, αν ισχύει) – να σας ενημερώσω πως εδώ και περίπου έξι μέρες έχει ξεκινήσει πόλεμος, μεταξύ του Ιράν και της “συμμαχίας” (duh) Ισραήλ–ΗΠΑ. Θα μπορούσα να γράψω πως έχει ξεκινήσει απλώς ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος, καθώς μία – μία, οι χώρες σε όλο τον πλανήτη ετοιμάζονται, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, για κάποια καταστροφή. Και λέω κάποια καταστροφή γιατί πραγματικά κανείς δεν ξέρει πώς θα μοιάζει ένας πόλεμος στην ανεπτυγμένη και γεμάτη γνώση κοινωνία του 2026. Γιατί πώς προστατεύεσαι ή προετοιμάζεσαι για πόλεμο στην καταναλωτική κοινωνία του TikTok, των GRWM και των influencers;
Αυτός ο πόλεμος όμως, όπως κι αν χαρακτηριστεί, είναι ένας πόλεμος που μας αφορά όλους. Και σε τοπικό επίπεδο μας αφορά ακόμη περισσότερο, καθώς η Ελλάδα είναι στρατηγικό πέρασμα της Μεσογείου, γεμάτη αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις και φυσικά μέλος του ΝΑΤΟ. Πληροφορίες που ανανεώνονται σχεδόν κάθε λεπτό, αναλύσεις επί αναλύσεων, καθώς και εξελίξεις σχετικά με την Κύπρο αλλά και τα πλοία του ναυτικού που έχουμε στείλει ως χώρα στα στενά του Ορμούζ, ρέουν διαρκώς στα μέσα ενημέρωσης. Ο συνεχιζόμενος πόλεμος μεταξύ μερικών ασταθών λευκών ανδρών είναι το θέμα των ημερών — και καλά κάνει.
Ωστόσο, στη μαζική προσπάθεια να ενημερωθούμε για όλα όσα συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή, έχουμε προσπεράσει ή αγνοήσει πλήρως, οποιαδήποτε άλλη τοπική ή διεθνή είδηση υπάρχει. Και δεν έχουν συμβεί και λίγα όσο πέφτουν βόμβες, σκοτώνονται κορίτσια στο Ιράν, κλείνουν οι εναέριοι χώροι μεγάλων αστικών κέντρων ή ο Τραμπ δηλώνει πως θα σκοτώσει τους πάντες.
Επειδή λοιπόν τις εξελίξεις του πολέμου τις βλέπουμε όλοι διαρκώς στις οθόνες μας, αναρωτηθήκαμε στο γραφείο: «Τι συμβαίνει στον υπόλοιπο κόσμο όσο η Μέση Ανατολή καίγεται;».
Η Χρυσή Αυγή είναι εγκληματική οργάνωση και με τη (δεύτερη) βούλα
Το Εφετείο Κακουργημάτων έδωσε πριν από λίγες ημέρες μια απόφαση που για πολλούς κλείνει έναν κύκλο σχεδόν δέκα ετών. Στη δίκη για τη Χρυσή Αυγή, το δικαστήριο έκρινε ένοχους και τους 42 κατηγορούμενους, επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά σε δεύτερο βαθμό αυτό που είχε ήδη αποφασιστεί το 2020: ότι η Χρυσή Αυγή λειτουργούσε ως εγκληματική οργάνωση πίσω από τον πολιτικό της μανδύα.
Η ηγεσία της οργάνωσης, με επικεφαλής τον Νίκο Μιχαλολιάκο, κρίθηκε ένοχη για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, ενώ πρώην βουλευτές και στελέχη καταδικάστηκαν για ένταξη σε αυτήν. Παράλληλα, επιβεβαιώθηκε η ενοχή του Γιώργου Ρουπακιά – καθώς και των συνεργών του – για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα (η Μάγδα Φύσσα ήταν, και εκεί, παρούσα), ενώ ένοχοι κρίθηκαν και κατηγορούμενοι για άλλες επιθέσεις, όπως εκείνη εναντίον Αιγύπτιων αλιεργατών.
Για πολλούς, η απόφαση αυτή λειτουργεί ως μια καθυστερημένη αλλά ουσιαστική επιβεβαίωση ότι η δικαιοσύνη μπορεί, έστω και μετά από χρόνια, να ονομάσει τα πράγματα με το όνομά τους. Για άλλους είναι απλώς μια υπενθύμιση ότι η πολιτική βία, όσο κι αν επιχειρεί να ντυθεί με τον μανδύα της ιδεολογίας ή της κοινοβουλευτικής παρουσίας, παραμένει αυτό που είναι: οργανωμένο έγκλημα.
Σε κάθε περίπτωση, η ετυμηγορία του Εφετείου έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η υπόθεση της Χρυσής Αυγής δεν ήταν απλώς μια πολιτική αντιπαράθεση της προηγούμενης δεκαετίας, αλλά ένα από τα πιο σκοτεινά κεφάλαια της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, το οποίο η ελληνική κοινωνία εξακολουθεί να επεξεργάζεται.
It’s like seeing old friends aka ο Bill Clinton κοιτάζοντας τα Epstein files
Τα 3,5 εκατομμύρια αρχεία της υπόθεσης Epstein έχουν δημοσιευθεί στον Τύπο εδώ και μερικές εβδομάδες. Όσο λοιπόν ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή μαίνεται, οι καταθέσεις των ανθρώπων που βρίσκονται μέσα στα Epstein Files συνεχίζονται. Μπορεί λοιπόν το ίντερνετ να έχει ξεχάσει — εσκεμμένα ή μη — την υπόθεση, τουλάχιστον προσωρινά, αλλά οι εξελίξεις δεν σταματούν. Το ζεύγος Clinton, η Hillary Clinton και ο πρώην πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Bill Clinton, κλήθηκαν, από τις αρχές, να απαντήσουν σχετικά με τη συμμετοχή τους και τις γνώσεις τους γύρω από την υπόθεση Epstein.
Το όνομα του πρώην προέδρου ήταν από τα πρώτα — μαζί με εκείνο του Prince Andrew — που δόθηκαν στη δημοσιότητα και ταυτοποιήθηκαν, εξαιτίας των πολλών φωτογραφιών. Και ενώ η κατάθεση των Clintons, εκτός από πληροφορίες που ήδη γνωρίζαμε (π.χ. πως ο πρόεδρος Trump γνώριζε τον Epstein), δεν έφερε ιδιαίτερες αποκαλύψεις, χαρακτηρίστηκε από ένα στιγμιότυπο: ο πρώην πρόεδρος, κοιτάζοντας κάποιες από τις φωτογραφίες κατά την ανάκρισή του, σχηματίζει στο πρόσωπό του ένα —ας πούμε— αμήχανο ίχνος νοσταλγίας, πριν η νομική του εκπρόσωπος του πάρει τις φωτογραφίες από τα χέρια.
Είναι άξιο απορίας, σύμφωνα με τον κόσμο του διαδικτύου — και όχι μόνο — πόσο ατρόμητα αισθάνονται μερικοί άνθρωποι απέναντι στην πιθανότητα να απολογηθούν και να τιμωρηθούν για τις πράξεις τους. Σύμφωνα με το TikTok, αυτό συμβαίνει γιατί δεν πρόκειται ποτέ να τιμωρηθούν ποτέ.
Προσβασιμότητα has left the chat: Ο θάνατος της ανάπηρης γυναίκας στο Ελευθέριος Βενιζέλος
Μέσα στην καθημερινή ρουτίνα των αεροδρομίων, μια τραγωδία υπενθύμισε ξανά πόσο εύθραυστες μπορεί να είναι οι υποδομές και η ασφάλεια για τους όλους μας και περισσότερο για τα ΑμΕΑ. Μια 67χρονη γυναίκα με αναπηρία τραυματίστηκε θανάσιμα κατά τη διάρκεια αποβίβασής της στο «Ελευθέριος Βενιζέλος», όταν η ράμπα που χρησιμοποιείται για τη μετακίνησή της παρουσίασε πρόβλημα. Στην προσπάθεια του προσωπικού να τη βοηθήσει, συνέβη η πτώση που στοίχισε τη ζωή της.
Το περιστατικό έφερε ξανά στο φως τα μεγάλα κενά στην ασφάλεια και την προσβασιμότητα των αεροδρομίων για ανθρώπους με μειωμένη κινητικότητα. Δεν πρόκειται για μια απλή τεχνική δυσλειτουργία, αλλά για ένα ζήτημα ζωής και αξιοπρέπειας, που αναδεικνύει τις συνέπειες όταν οι υποδομές δεν σχεδιάζονται με γνώμονα την προστασία όλων. Οι οικογένειες και οι φορείς που υπερασπίζονται τα δικαιώματα των ΑμεΑ ζητούν άμεσα έλεγχο, ευθύνες και αλλαγές, ώστε κανείς άλλος να μην βιώσει ξανά κάτι παρόμοιο.
Αυτό που μένει, πέρα από την πίκρα και τον θυμό, είναι η υπενθύμιση ότι η πρόσβαση και η ασφάλεια δεν μπορούν να είναι πολυτέλεια· είναι υποχρέωση. Κάθε ατέλεια σε αυτές τις υποδομές μπορεί να κοστίσει ανθρώπινες ζωές, και το περιστατικό της 67χρονης μας δείχνει με τραγικό τρόπο πόσο λεπτή είναι η γραμμή ανάμεσα στην καθημερινότητα και την καταστροφή.
Πρώτη γυναικοκτονία του 2026: «Έπεσε από τις σκάλες» στον Κολωνό
Η αρχή του 2026 σημαδεύτηκε από μια υπόθεση που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί απλώς ως μια ακόμα τραγωδία· είναι μια υπενθύμιση ότι η έμφυλη βία δεν είναι κάτι που «ξεσπάει» ξαφνικά, αλλά ένα μοτίβο που συχνά εκτυλίσσεται μέσα σε κοινότητες που γνωρίζουν και βλέπουν, αλλά δεν αντιδρούν εγκαίρως. Στο σπίτι μιας γειτονιάς στον Κολωνό βρέθηκε νεκρή μια 31χρονη γυναίκα που, σύμφωνα με όλα τα στοιχεία, ήταν θύμα βίαιης επίθεσης. Αν και αρχικά ο σύντροφός της υποστήριξε ότι πρόκειται για ατύχημα, η ιατροδικαστική εξέταση αποκάλυψε σημάδια κακοποίησης που δεν συνάδουν με πτώση.
Οι μαρτυρίες των κατοίκων της περιοχής περιγράφουν καβγάδες και επανειλημμένες φωνές — πληροφορίες που πολλά αυτιά είχαν ήδη ακούσει πριν τα πράγματα φτάσουν στο χειρότερο. Κι όμως, παρά τις επανειλημμένες ενδείξεις, κανείς δεν είχε καλέσει τις αρχές ή αναφέρει ανώνυμα κάποια από αυτές τις εντάσεις. Η σιωπή της γειτονιάς δεν αποτελεί απλώς κοινωνική αποστασιοποίηση· γίνεται μέρος του προβλήματος, όταν οι κραυγές και τα σημάδια υποβαθμίζονται σε «καβγά ζευγαριού» ή «ένα ακόμα περιστατικό».
Όταν το περιβάλλον γνωρίζει αλλά δεν ενεργεί, όταν η κακοποίηση μετατρέπεται σε ψίθυρο σε σκάλες και μπαλκόνια, η βία παγιώνεται και ενισχύεται. Δεν πρόκειται για ατομική αποτυχία κάποιων μεμονωμένων ανθρώπων· είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας, με συνέπειες που μετρώνται σε ανθρώπινες ζωές.
[relart 2]
New crush unlocked: Ο Ισπανός πρωθυπουργός Pedro Sánchez
Σαν γυναίκα έχω αρκετούς λόγους να θέλω να μεταναστεύσω στην Ισπανία. Αφορολόγητα προϊόντα έμμηνου ρήσης, άδεια περιόδου και από αυτή την εβδομάδα ο πρωθυπουργός της χώρας Pedro Sanchez, συμπληρώνουν τη λίστα. Ο αρχηγός του ισπανικού σοσιαλιστικού εργατικού κινήματος έλαβε ξεκάθαρη θέση απέναντι στην τρέχουσα σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, καταδικάζοντας τις στρατιωτικές επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν ως επικίνδυνες και αντίθετες στο διεθνές δίκαιο. Τόνισε ότι η Ισπανία δεν θα επιτρέψει τη χρήση των στρατιωτικών της βάσεων για τέτοιες ενέργειες και αρνήθηκε να στηρίξει στρατιωτικά τις επιχειρήσεις. Αντ’ αυτού, κάλεσε σε διπλωματικές λύσεις και αποφυγή κλιμάκωσης, υπενθυμίζοντας ότι η στρατιωτική επέμβαση συχνά δημιουργεί περισσότερα προβλήματα παρά τα λύνει.
Spanish Prime Minister Pedro Sanchez said Spain opposes war against Iran and urged the United States, Israel and Iran to pursue a diplomatic resolution.
Η στάση του Σάντσες προκάλεσε εντάσεις με τις ΗΠΑ, με τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ να απειλεί εμπορικό εμπάργκο στην Ισπανία, αλλά ο πρωθυπουργός επέμεινε ότι η χώρα του δεν θα συμμετάσχει σε «κάτι που είναι κακό για τον κόσμο» ούτε θα υποκύψει σε πιέσεις ή απειλές. Η απόφασή του αντικατοπτρίζει την πολιτική της Ισπανίας να υπερασπιστεί την ειρήνη και τη διεθνή νομιμότητα. Και ενώ, όπως σας δήλωσα παραπάνω, το ζήτημα του συγκεκριμένου stop scrolling ήταν να δούμε τι συνέβη στον κόσμο πέρα από τον πόλεμο, η εξαιρετικά ηθική κίνηση του Ισπανού πρωθυπουργού σίγουρα αξίζει ένα stop στο σκεολάρισμα αλλά και ο ίδιος μια θέση στη λίστα των crush μας.
