Κονδυλώματα και HPV: Ερωτήσεις και απαντήσεις

Τα κονδυλώματα, οι λεγόμενες «μυρμηγκιές των γεννητικών οργάνων», είναι μια από τις πιο συχνές σεξουαλικώς μεταδιδόμενες λοιμώξεις. Υπολογίζεται ότι περίπου το 80% των σεξουαλικά ενεργών ατόμων θα έρθουν σε επαφή με τον HPV κάποια στιγμή στη ζωή τους. Από αυτούς, μόνο το 25% θα εμφανίσει ορατά κονδυλώματα. Ο κ. Κωνσταντίνος Μηλεούνης, Διευθυντής Δερματολόγος στο Metropolitan Hospital, εξηγεί όλα όσα χρειάζεται να ξέρουμε – από τη μετάδοση μέχρι τη θεραπεία και την πρόληψη.

«Τα κονδυλώματα προκαλούνται από συγκεκριμένα στελέχη του ιού HPV (Human Papilloma Virus), του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων και παρότι συχνά περνούν απαρατήρητα, μπορεί να δημιουργήσουν προβλήματα τόσο σε αισθητικό όσο και σε ιατρικό επίπεδο», αναφέρει ο κ. Μηλεούνης.

Με τη σεξουαλική επαφή. Όπως εξηγεί ο ειδικός, όταν ερχόμαστε σε επαφή με τον ιό μπορεί είτε να παραμείνουμε φορείς είτε να τον απορρίψουμε. «Εάν δεν κολλήσει άλλο στέλεχος του ιού μετά από δύο χρόνια μπορεί να αυτοϊαθεί (συμβαίνει στο 50% των περιπτώσεων)».

«Εμφανίζονται κάποια μικρά σπυράκια ή μικρά “κουνουπιδάκια” τα οποία όταν εντοπιστούν κατά την κλινική εξέταση καθιστούν δεδομένη τη μόλυνση από τον ιό. Δυστυχώς, δεν υπάρχει εξέταση αίματος που να τεκμηριώνει την ύπαρξη του ιού. Συνεπώς, η διάγνωση γίνεται κατά κανόνα κλινικά. Εάν χρειαστεί να τεκμηριώσουμε τη διάγνωση, θα πάρουμε ένα κομματάκι δέρματος και θα γίνει βιοψία. Εάν θέλουμε να δούμε για ποιο στέλεχος του ιού πρόκειται, θα κάνουμε PCR», σημειώνει.

Και προσθέτει: «Η διαπίστωση της “ταυτότητας” του στελέχους έχει σημαντική κλινική αξία, καθώς ορισμένα στελέχη ενοχοποιούνται για την εμφάνιση καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Μάλιστα, τα ίδια στελέχη είναι υπεύθυνα για τον καρκίνο του πρωκτού και για τον καρκίνο του πέους, ωστόσο αυτοί οι δύο είναι πολύ πιο σπάνιοι καρκίνοι από αυτόν του τραχήλου της μήτρας».

«Στην περίπτωση που δούμε κάτι με το μάτι κατά την κλινική εξέταση, ξεκινάμε θεραπεία η οποία συνίσταται στην καταστροφή των βλαβών (τα σπυράκια ή τα “κουνουπιδάκια”) είτε με κρυοθεραπεία με τη χρήση υγρού αζώτου είτε με “κάψιμο” με λέιζερ. Προσοχή όμως: με τη θεραπεία αυτή, δυστυχώς, δεν σκοτώνουμε τον ιό, καταστρέφουμε όμως την εκδήλωσή του. Εάν θέλουμε να μειώσουμε την πιθανότητα υποτροπής και την ασυμπτωματική μετάδοση συμπληρώνουμε την παραπάνω θεραπεία με τοπική αγωγή η οποία κάνει ανοσοδιέγερση, δηλαδή ανεβάζει την άμυνά μας απέναντι στις υποτροπές και την ασυμπτωματική μετάδοση», εξηγεί ο κ. Μηλεούνης.

«Ένα μέτρο προφύλαξης είναι η χρήση προφυλακτικού, ωστόσο αυτό είναι αποτελεσματικό κατά περίπου 80% όσον αφορά στη μετάδοση του ιού, καθώς αφήνει συνήθως τη βάση του πέους εκτεθειμένη. Ένα άλλο μέτρο είναι το εμβόλιο κατά του ιού (9–18 ετών, με σύσταση την πραγματοποίησή του κατά το “ηλικιακό παράθυρο” των 9 με 11 ετών) για κορίτσια και αγόρια. Το πιο αποτελεσματικό μέτρο, βέβαια, είναι η αποφυγή της έκθεσης στον ιό μέσω της ύπαρξης σταθερού ερωτικού συντρόφου», καταλήγει.

Τα κονδυλώματα και ο HPV είναι συχνοί, αλλά με τη σωστή διάγνωση και θεραπεία μπορούν να αντιμετωπιστούν με ασφάλεια. Η ενημέρωση, η προφύλαξη και το εμβόλιο είναι τα πιο ισχυρά μας όπλα.