Vivace ma non troppo: Ο Χρήστος Παλλαντζάς παρουσιάζει “τοπία συγκρατημένου ενθουσιασμού” στις Σπέτσες

Στην τελική ευθεία εισέρχεται η καλοκαιρινή έκθεση ζωγραφικής του Χρήστου Παλλαντζά, με τίτλο «Vivace ma non troppo», που ρίχνει αυλαία στις 8 Σεπτεμβρίου, ολοκληρώνοντας την παρουσία της στην γκαλερί Ακρόπρωρο, στις Σπέτσες.

Σούνιο

Δεινός αφηγητής και σπουδαίος τεχνίτης της παραστατικής ζωγραφικής ο Χρήστος Παλλαντζάς, στη νέα του αυτή δουλειά παρουσιάζει τοπία που παρασύρουν το θεατή τους σε ένα συναρπαστικό  ταξίδι. Για τον ζωγράφο, οι τόποι αυτοί αποτελούν σημεία αναφοράς και γίνονται εικόνες που έχουν την μουσικότητα μιας σονάτας του ή μιας συμφωνίας, με ήχο ζωηρό αλλ’ όχι υπερβολικό. Ήχο με ρυθμό ζωντανό και γρήγορο, που  δεν φτάνει στο σημείο να χάσει την εκφραστικότητά του: «Vivace ma non troppo».

Εν Αναμονή

Μαγευτικά χρώματα του ουρανού, το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας, η γοητεία ενός καλοκαιρινού τοπίου, σμίγουν στα έργα του Παλλαντζά, που μετατρέπουν πτυχές του βιώματος σε ποιητικές εικόνες και γίνονται αρμονικά σύνολα που ξυπνούν μνήμες και συναισθήματα.

Ο ιστορικός τέχνης Θοδωρής Κουτσογιάννης επισημαίνει στον κατάλογο που συνοδεύει την έκθεση: «Ο Χρήστος Παλλαντζάς, ακραιφνής εκπρόσωπος της παραστατικής ζωγραφικής, φιλοτεχνεί πίνακες προς τέρψη του οφθαλμού και συγχρόνως προς εσωτερικό αναστοχασμό. Επιμένει στην παραστατική ζωγραφική και στο καβαλέτο, στη μακρά ζωγραφική παράδοση της υψηλής τεχνικής, με μελετημένη σύνθεση και με ελκυστική χρωματική γκάμα. Πρόκειται για έναν από τους πιο αντιπροσωπευτικούς ζωγράφους του είδους, που –ευτυχώς– στην Ελλάδα καλλιεργείται, ακόμη, από αρκετούς αξιόλογους εικαστικούς δημιουργούς».

Tέλος Καλοκαιριού

Αναφερόμενος στη σύγχρονη παραστατική ζωγραφική ως επανερμηνεία «ειδώλων» και «εικόνων», του ανθρώπου και του φυσικού του κόσμου, τονίζει πως «σε αυτού του είδους τη ζωγραφική προσέγγιση ο Χρήστος Παλλαντζάς έρχεται να προσθέσει, κάθε φορά, και μία νέα προσωπική οπτική, μια καινούργια ατομική παρακαταθήκη. Δεν εγκλωβίζεται στην αναπαράσταση με όρους απλής εικονογραφίας, αλλά μας παραδίδει έργα εντελώς ζωγραφικά, δουλεμένα μόνο με καθαρούς εικαστικούς όρους, σχεδόν ανεικονικά ως τελικό αποτέλεσμα, φτάνοντας όμως στην ανεικονικότητα όχι παρακάμπτοντας τη βάσανο της εικονοποιίας αλλά, αντιθέτως, κατακτώντας την εικονογραφία και τους όρους της και προχωρώντας άφοβα σε μία σύγχρονη παραστατική ζωγραφική».

Αύγουστος

Οι αναγνωρίσιμες εικόνες του Παλλαντζά λειτουργούν ως μνημονικοί τόποι, που ασκούν σχεδόν μεταφυσική επίδραση, την οποία ο καλλιτέχνης καταφέρνει να μεταδώσει με τον πιο ελκυστικό, αλλά και εμφατικά εσωτερικό τρόπο.