Eurovision: H «Αστερομάτα» πάει τελικό – Όλα όσα έγιναν στον Β’ Ημιτελικό

Τι κι αν είμαστε κάπου σε ένα ανοιξιάτικο μπαλκόνι της Αθήνας, για εμάς τους αμετανόητους Eurofans η καρδιά μας ‘χτυπάει’ στη Βασιλεία της Ελβετίας, εκεί όπου φιλοξενείται ο 69ος διαγωνισμός της αγαπημένης μας μουσικής διοργάνωσης. Και, όπως φαίνεται, η αγωνία όλης της εβδομάδας θα χτυπήσει ‘κόκκινο’ αύριο, γιατί αυτό το μελαχρινό κορίτσι με τα χαρακτηριστικά γυαλιά και την υπέροχη φωνή – που τη γνωρίσαμε αναπάντεχα μέσα από talent shows και σήμερα έγινε η ‘δική μας’ Κλαυδία – είναι αισίως ανάμεσα στους 10 φιναλίστ του Β΄Ημιτελικού. Με το που δόθηκε το σύνθημα “Good to go”, περιμέναμε να ακούσουμε το “Greece” να αντηχεί στην αρένα. Ε, κι ας μας βγήκε λίγο η ψυχή εκεί στο τέλος μέχρι την ανακοίνωση, όπως σχολίασε και ο Γιώργος Καπουτζίδης, η σταθερή αξία της Eurovision, κάτι μου λέει πως δεν χαίρομαι μόνο εγώ με την επιστροφή του – χαλάλι! Ο πόνος του ξεριζωμού συγκίνησε την Ευρώπη και αυτό έχει σημασία.

Φωτογραφία: EBU/ Sarah Louise Bennett

O Φωκάς Ευαγγελινός το ‘κανε πάλι το θαύμα του. Εντυπωσιακά εφέ με έντονους συμβολισμούς και αιφνιδιαστικό τέλος με αλλαγή φορέματος – γιατί το κοινό πάντα αγαπά τις εκπλήξεις – χώρια η φωνάρα της Κλαυδίας και την πρόκριση την είχαμε στο ‘τσεπάκι’. Και προς τιμήν μας που την πετύχαμε και ανάμεσα σε τόσα φαβορί δηλαδή. Και κατά κύριο λόγο την Αυστρία, που έχω να δηλώσω από τώρα ότι είναι η νικήτριά μου για φέτος. Ό,τι και να λένε για σάουνες και Σουηδίες, τα φωνητικά του τύπου αδιαμφισβήτητα ‘δεν παίζονται’ και σε συνδυασμό μάλιστα με το επί σκηνής ‘φουρτουνιασμένο’ ταξίδι της “Wasted Love” που ψάχνει τον φάρο της ανάμεσα στα κύματα μπορούμε δικαιωματικά να μιλάμε για ανεπίσημη πρωτιά. Και όσο κι αν η πορεία του διαγωνισμού μέσα στα χρόνια έχει πολλές φορές δείξει ότι το θέαμα και η εικόνα υπερνικούν την ερμηνεία, εδώ δεν τίθεται προβληματισμός, τα έχουμε και τα δύο.

Τις είχαμε και τις εκπλήξεις μας βέβαια. Γιατί μπορεί η Αυστρία να επιβεβαίωσε τα προγνωστικά, για Αρμενία, Δανία και Λετονία ωστόσο – είπαμε αφομοιώνω πιστά σχολιασμό Καπουτζίδη – οι προβλέψεις έπεσαν έξω και η πρόκριση ήρθε άξαφνα. Κάτι που όμως δεν συνέβη με την Αυστραλία, παρότι συγκαταλεγόταν στα φαβορί. Για να πω και την αλήθεια βέβαια, δεν στενοχωρήθηκα και ιδιαίτερα, δεν μιλάμε και για κανένα αριστούργημα. Όσο για Φινλανδία και Μάλτα, περάσανε ναι, το περιμέναμε. Κι εκεί δεν τρελαθήκαμε. Πολλή ‘τσιρίδα’ για το τίποτα στην πρώτη περίπτωση, στην άλλη ωραίο το χορευτικό μεν, αλλά πόσο πια να μιμηθείς τη Nicki Minaj; Θα προτιμήσω την ισπανική ‘φλόγα’, που έρχεται στη σκηνή αλα Beyonce/Jlo. Ώσπου φτάνει η ώρα του Ισραήλ με την εκπρόσωπό του Yuval Raphael – επιζώσας της επίθεσης της 7ης Οκτωβρίου 2023 – να ερμηνεύει το “New Day Will Rise”. Μόνο που αυτή η ‘νέα μέρα’ δεν ξημερώνει για όλους. Υψωμένες παλαιστινιακές σημαίες και αποδοκιμασίες εντός της αρένας κάνουν τον γύρο του διαδικτύου…

Όσο κι αν δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε πάντως, υπάρχει ανταγωνισμός. Και οι ‘Big 5’ με τη σειρά τους έχουν έρθει πολλά υποσχόμενες – από τη μικρή γεύση που πήραμε τουλάχιστον. Η Γαλλία ιδιαίτερα κάτι μου λέει ότι την ‘έχει’ την πεντάδα, άλλωστε μας έχει συνηθίσει σε παρόμοιες συμμετοχές – μπαλάντες με δυνατές ερμηνείες και έντονη εκφραστικότητα των καλλιτεχνών. Κι αυτή η ‘κραυγή’ “Maman” λίγες μόνο μέρες μετά τη γιορτή της μητέρας θα ‘κερδίσει’ πιστεύω την καρδιά των Ευρωπαίων – ξέρω ακούστηκα πολύ σαν τον Μπέζο στους ‘Απαράδεκτους’ να αναρωτιέται για το ‘τι θέλει η Ευρώπη’, αλλά δεν μπορούσα να εκφραστώ αλλιώς.

Οι 10 φιναλίστ του β’ ημιτελικού Φωτογραφία: EBU/ Sarah Louise Bennett

Θα μας άφηναν όμως οι οικοδεσπότες Ελβετοί χωρίς εκπλήξεις; Μετά τη Celine Dion και την αναβίωση του “Ne partez pas san moi” στον Α’ Ημιτελικό, έπρεπε και στον Β΄να δούμε κάτι δυνατό. Kαι οι διοργανωτές δεν μας άφησαν παραπονεμένους, αφού Efendi, Destiny, Gjon’s Tears και Τhe Roop επέστρεψαν στη σκηνή για να ερμηνεύσουν τα τραγούδια που είχαν ετοιμάσει για τους Eurofans του 2020 και ο κορoνοϊός τους χάλασε τα σχέδια. Για να μην τα πολυλογούμε, λίγο πριν την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων βρεθήκαμε να χειροκροτούμε τα φωνητικά της Destiny και να χορεύουμε στους ρυθμούς – όχι του “Mata Hari” μην μπερδευτείτε – αλλά του “Cleopatra” αυτήν τη φορά.

Φωτογραφία: EBU/ Sarah Louise Bennett

Κλείνοντας ένα είναι το σίγουρο: θα είμαστε συντονισμένοι. Για την Ελλάδα μας. Για του ‘ριζωμού τα χώματα που ποτέ δεν λησμονούνε‘. Και ανεξαρτήτως αποτελέσματος, θα δώσουμε στην Κλαυδία το δικό μας 12άρι και θα της βροντοφωνάξουμε: “Καλή επιτυχία!”.