Αγορά Ιδεών: Ο κύκλος ανοιχτών συζητήσεων συνεχίζεται στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά
Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά και ο δημοσιογράφος-μουσειολόγος Δημήτρης Τρίκας επιστρέφουν με την «Αγορά Ιδεών», έναν κύκλο ανοιχτών συζητήσεων, για τον ρόλο και την αξία του ελεύθερου υποκειμένου, της κοινότητας και της φροντίδας, των δικαιωμάτων και της συμπερίληψης, της τέχνης και του κριτικού λόγου στην εποχή της αποθέωσης του ψηφιακού.
Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, δημιουργεί μια «Αγορά Ιδεών» λειτουργεί ήδη από τον Ιανουάριο του 2025. Θέλοντας να συμμετέχει δυναμικά στους προβληματισμούς της εποχής, διοργανώνει με ευθύνη του δημοσιογράφου και μουσειολόγου Δημήτρη Τρίκα, κύκλο ανοιχτών συζητήσεων, γιατί όχι και διαξιφισμών όπου απαιτείται, θέτοντας ερωτήματα και αναζητώντας τον γόνιμο διάλογο για τον ρόλο και την αξία του ελεύθερου υποκειμένου, της κοινότητας και της φροντίδας, των δικαιωμάτων και της συμπερίληψης, της τέχνης και του κριτικού λόγου στην εποχή της αποθέωσης του ψηφιακού και της κυριαρχίας του «βασιλιά» αλγόριθμου.
19/03/25 στο Φουαγιέ«Κράτος Δικαίου και Δημοκρατικοί Θεσμοί»
Μια συζήτηση για τα αυτονόητα ή μια συζήτηση από την αρχή;
Ώρα έναρξης : 19.30
Είσοδος Ελεύθερη
Συμμετέχοντες: Νίκος Παπασπύρου, αναπληρωτής καθηγητής Δημοσίου & Συνταγματικού δικαίου στη Νομική Σχολή του ΕΚΠΑ, Νίκος Σημαντήρας, επίκουρος καθηγητής Δημοσίου Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του ΕΚΠΑΜ Δημήτρης Σαραφιανός, δρ. Νομικής και Δικηγόρος ΔΣΑ. Έχει διατελέσει μέλος του Δ.Σ. του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών και της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη.
Για το Δημόσιο Πανεπιστήμιου του 21 ου αιώνα
Ώρα έναρξης: 19.30
Είσοδος Ελεύθερη
Συμμετέχοντες: Βαγγέλης Καραμανωλάκης, καθηγητής Νεότερης Σύγχρονης Ιστορίας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΕΚΠΑ, Αριστείδης Χατζής, καθηγητής Φιλοσοφίας Δικαίου και Θεωρίας Θεσμών στο Τμήμα Ιστορίας και Φιλοσοφίας της Επιστήμης του ΕΚΠΑ
«Αν ο 20 ος αιώνας ήταν ο αιώνας των άκρων και των μεγάλων συγκρούσεων, ο 21 ος που ήδη διανύσαμε σχεδόν το πρώτο του τέταρτο, είναι ο αιώνας των μεγάλων αντιφάσεων. Η εποχή μας είναι μεταιχμιακή όχι μόνο γιατί χαρακτηρίζεται από ρευστότητα και αβεβαιότητα για τους πολλούς αλλά και γιατί οι τεχνολογικές εξελίξεις είναι τέτοιας ταχύτητας και έντασης που μας επιβάλλονται καθολικά ακυρώνοντας κάθε δυνατότητα δημοκρατικού ελέγχου.
Το μέλλον δεν είναι απλά «εδώ». Το μέλλον είναι ήδη τετελεσμένο και μάλιστα ερήμην μας!
Ο Μπρούνο Λατούρ, λίγο πριν φύγει από τη ζωή, το 2022, αναζητούσε «διάδρομο για να προσγειωθούμε», βέβαιος για τη δυσοίωνη κατάσταση όπου οδηγείται η ανθρωπότητα.
Από την άλλη, η Ντόνα Χαραγουέι το 2025 θα γιορτάσει με πολλούς άλλους τα σαράντα χρόνια από το «Κυβοργικό μανιφέστο» της για «την Επιστήμη, την τεχνολογία και τον σοσιαλιστικό φεμινισμό στον ύστερο 20 ο αιώνα». Η Αμερικανίδα φιλόσοφος και φεμινίστρια, διερευνά την ιδέα ότι η φύση επινοείται, δεν ανακαλύπτεται, ότι η αλήθεια κατασκευάζεται, δεν βρίσκεται και υποστηρίζει ότι η ιδέα αυτή δίνει πλέον τον τόνο στην ιστορία και τη διαδρομή της επιστήμης. Για την Χαραγουέι το κυβόργιο είναι ένα υβρίδιο οργανισμού και μηχανής που αντιπροσωπεύει παραβιασμένα σύνορα και απόπειρες συγχώνευσης απέναντι σε προαιώνιες διαιρέσεις φύσης /πολιτισμού, επιστήμης/ μυθοπλασίας, αρσενικού / θηλυκού…
Σημασία πάντως δεν έχει «ποιο θα είναι το μέλλον» αλλά «τι μέλλον θέλουμε», κι όταν λέμε «θέλουμε», για ποιους μιλάμε άραγε;…»
Δημήτρης Τρίκας
