Η Δώρα Χρυσικού παραχώρησε μια συνέντευξη στον Γιάννη Κορδώνη και την εκπομπή «Καλύτερα δε γίνεται» και μεταξύ άλλων μίλησε για τον αφορισμό της σε ηλικία 14 ετών, τις επιθέσεις που δέχτηκε για την επιλογή της να φιλοξενήσει παιδιά πρόσφυγες, αλλά και για την νέα παράσταση στην οποία πρωταγωνιστεί με τίτλο 18/9.
“Η συνεργασία με τον Αγγελόπουλο προέκυψε από μία αγγελία που είδε η μητέρα μου” εξομολογήθηκε για το ρόλο της στην εμβληματική ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου, “Το μετέωρο βημα του πελαργού”, που προκάλεσε τον αφορισμό της. “Υπήρχαν φοβερές ιστορίες στη Φλώρινα. Είχε πάει η γιαγιά μου σε έναν κλειδαρά, ο οποίος τη ρώτησε: αυτό το κοριτσάκι το βιάζουν όντως και το πετάνε στο ποτάμι; Η γιαγιά μου τα ‘χασε. ‘Αυτό το κοριτσάκι τυγχάνει να είναι η εγγονή μου΄του είπε. Πάνω σε εμένα στηρίχτηκαν οι αφορισμοί, γιατί ερέθιζα τα… χρηστά ήθη των πιστών. Αφορίστηκα με τιμή και με καμάρι”.
Η ηθοποιός μίλησε και για τις επιθέσεις που δεχόταν όταν αποκάλυψε ότι φιλοξενούσε παιδιά πρόσφυγες στο σπίτι της: “Αυτή ηταν η πρώτη φορά που φοβήθηκα, γιατί δεν μπορούσα ποτέ να συλλάβω το μέγεθος της αρρώστιας του μυαλου κάποιων ανθρώπων. Το αφήγημα ότι πήρα τρία προσφυγάκια για να τα κακοποιήσω σεξουαλικά και να τα χρησιμοποιήσω, με διέλυσε ψυχολογικά. Δεχόμουν ανώνυμα τηλεφωνήματα και απειλές. Εκεί φοβήθηκα και για μένα, αλλά και γιατί είχα την ευθύνη τριών παιδιών”.
Αυτή την περίοδο, η Δώρα Χρυσικού πρωταγωνιστεί στην παράσταση “18/9”, έναν μονόλογο αφιερωμένο στη νύχτα που δολοφονήθηκε ο Παύλος Φυσσας. “Δεν είναι ότι έχω αποτάξει τον φόβο. Ίσα ίσα. Προφανώς και περιμένω να μου την πέσουν πάλι. Απλώς πλέον είμαι πάρα πολύ ατσαλωμένη, γιατί έχω αντιμετωπίσει και έναν καρκίνο. Κέρδισα πολύ μπόι από την αρρώστια. Η ιδέα για την παράσταση γεννήθηκε στο Εφετείο, μια ημέρα που η κ. Μάγδα είχε βγάλει κάποια τετραδιάκια με τη μορφή του Παύλου και τότε μόλις είχε γεννήσει μια φίλη μου. Μου είπε ‘δώσε της ένα να γράψει την ιστορία του Παύλου και να την πει στην κόρη της’. Η Μάγδα Φύσσα είναι η αρχή των πάντων. Είναι μια φιγούρα που δίνει ανθρώπινη υπόσταση σε όλα τα σπουδαία και τα σημαντικά. Για εμένα αυτό ήταν το δώρο που ήθελα να κάνω σε αυτή την οικογένεια”.
