ΑΚΟΕ – Αμφί: Όταν η αγάπη τολμά να πει το όνομά της

Σε έναν ιστορικό κινηματογράφο, ταυτισμένο με το Πανεπιστήμιο της Αθήνας, την Ίριδα, την κινηματογραφική αίθουσα της Πανεπιστημιακής Λέσχης στην οδό Ακαδημίας 55, προβάλλεται την Τρίτη 9 Απριλίου 2024 (19.00) το ντοκιμαντέρ του Ιωσήφ Βαρδάκη «ΑΚΟΕ – ΑΜΦΙ: Η ιστορίαμιας επανάστασης (Να κοιμάμαι στο στήθος του)».

Η προβολή διοργανώνεται από την Επιτροπή Ισότητας των Φύλων και Καταπολέμησης τωνΔιακρίσεων και το Ιστορικό Αρχείο του ΕΚΠΑ και μετά το τέλος της θα ακολουθήσει συζήτηση με τον σκηνοθέτη της ταινίας Ιωσήφ Βαρδάκη και τις συμμετέχουσες και τους συμμετέχοντες στο ντοκιμαντέρ.

Την ταινία θα σχολιάσει η καθηγήτρια και σκηνοθέτιδα Εύα Στεφανή, ενώ πριν την προβολή σύντομους χαιρετισμούς θα απευθύνουν η Μαίρη Λεοντσίνη και ο Βαγγέλης Καραμανωλάκης, πρόεδροι της Επιτροπής Ισότητας και του Ιστορικού Αρχείου, αντίστοιχα.

Το ντοκιμαντέρ «ΑΚΟΕ-ΑΜΦΙ: Η ιστορία μιας επανάστασης» (2023,71′) μεταφέρει τον θεατή στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, το 1977, όταν ένα νομοσχέδιο της κυβέρνησης Καραμανλή, με τον ψευδεπίγραφο τίτλο «Περί αφροδισίων νοσημάτων», ουσιαστικά επιχειρούσε την ποινικοποίηση της ομοφυλοφιλίας και της δημόσιας έκφρασής της.

Μπροστά στον κίνδυνο, για πρώτη φορά ομοφυλόφιλοι άνδρες και γυναίκες, καθώς και τρανς άτομα κινητοποιούνται με δημόσιες συγκεντρώσεις συλλογή υπογραφών κ.λπ., προσελκύοντας την υποστήριξη των βουλευτών της αντιπολίτευσης, ιδιαίτερα μάλιστα της Μελίνας Μερκούρη.

Μέσα από αυτή την ιστορική συγκυρία γεννιέται το πρώτο ελληνικό κίνημα για την απελευθέρωση της ομοφυλόφιλης επιθυμίας, το ΑΚΟΕ και το περιοδικό του, το«Αμφί», το οποίο, μέχρι το 1990 που διέκοψε την κυκλοφορία του, θα επηρέαζε τον τρόπο που η ελληνική κοινωνία αντιμετώπιζε τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα, αλλά –το σημαντικότερο– και τα ίδια τα άτομα αυτά τον εαυτό τους.

«Πόσο ισχυρή μπορεί να ήταν η εικόνα για ένα 15χρονο αγόρι, του ΑΜΦΙ κρεμασμένου σε ένα περίπτερο στα Εξάρχεια στις αρχές της δεκαετίας του ’80, έτσι ώστε να την θυμάται ακόμη και σήμερα;» αναρωτιέται ο καθηγητής Ιστορίας στο ΕΚΠΑ Βαγγέλης Καραμανωλάκης. «Σκέφτομαι πόσα χρωστά η δική μου η γενιά σε περιοδικά όπως το ΑΜΦΙ που μας άνοιξαν έναν ολόκληρο κόσμο, τόλμησαν να φέρουν στο προσκήνιο επιθυμίες και σχέσεις αποσιωπημένες και απόβλητες. Δύσκολα θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για μια κοινωνική ιστορία της Μεταπολίτευσης, χωρίς να μιλήσει για το ΑΚΟΕ ή για το ΑΜΦΙ», συνεχίζει.

Καταλήγοντας, ο πρόεδρος του Ιστορικού Αρχείου του ΕΚΠΑ επισημαίνει: «Είναι μια ευκαιρία να σκεφτούμε όλους εκείνους τους ανθρώπους που πέρασαν από το Πανεπιστήμιο κρύβοντας τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις ή έγιναν αντικείμενο φανερών ή κρυφών πειραγμάτων και σχολίων, σε έναν χώρο που αποσιωπούσε τη διαφορετικότητα. Είναι καιρός να μιλήσουμε γι’ αυτά».