Andy Warhol: Το παρασκήνιο πίσω από το εξώφυλλο άλμπουμ του καλλιτέχνη για τους Velvet Underground 

Το περιοδικό Billboard κυκλοφόρησε μια λίστα με τα καλύτερα εξώφυλλα άλμπουμ όλων των εποχών. Νικητής ήταν ο “πάπας της pop art” Andy Warhol για το εξώφυλλο του άλμπουμ «The Velvet Underground and Nico» (1967).

Το 1967, όταν πρωτοκυκλοφόρησε, το άλμπουμ δεν ήταν καθόλου δημοφιλές. Αν και σήμερα θεωρείτε ένα τεράστιο, μουσικό επίτευγμα -ο “επιθετικός” ήχος του και οι ανατρεπτικοί του στίχοι αποτελούν προάγγελοι πολλών μουσικών trends ακόμα και σήμερα- εκείνη την εποχή δεν είχε βρει μαζικό κοινό.

Στα παρασκήνια, ο Andy Warhol υπήρξε καθοριστικός για τη δημιουργία του άλμπουμ. Ως μάνατζερ του συγκροτήματος, ο Warhol ήταν εκείνος που έφερε σε επαφή τους The Velvet Underground με τη Nico. Πήραν μέρος, μάλιστα, στις performances του Warhol «Exploding Plastic Inevitable». Ακόμη και η ανάμειξη του, ωστόσο, λίγο ωφέλησε τις εμπορικές προοπτικές του συγκροτήματος.

Οι The Velvet Underground και η Nico

Σύμφωνα με τον βιογράφο του εμβληματικού καλλιτέχνη, Blake Gopnik, το «The Velvet Underground and Nico» έφτασε μόλις στην 171η θέση του Billboard 200 charts, ενώ οι πωλήσεις του, ανάμεσα στο 1967 και το 1969, απέφεραν ελάχιστα κέρδη για την εταιρεία management του Warhol, τη Warve. Η μουσική του άλμπουμ θεωρούταν “απρεπής” -οι στίχοι αναφέρονταν σε χρήση ναρκωτικών και σαδομαζοχισμό- έτσι πολλοί ραδιοφωνικοί σταθμοί αρνήθηκαν να παίξουν τα τραγούδια.

Ωστόσο από ορισμένους θεωρείται πως ένας επιπλέον λόγος για την “αντιδημοφιλία” υπήρξε το ίδιο το εξώφυλλο του άλμπουμ, μια pop-art εικόνα της οποίας η διφορούμενη σημασία μεγαλοποιήθηκε παραπάνω από όσο έπρεπε.

Ο Andy Warhol σχεδίασε το εξώφυλλο του «The Velvet Underground and Nico» ώστε να περιλαμβάνει ένα διαδραστικό στοιχείο. Tη φλούδα της μπανάνας μπορούσες να την τραβήξεις για να αποκαλύψεις από κάτω την εικόνα ενός ροζ φρούτου. «Ξεφλούδισε την αργά και δες» ήταν γραμμένο με μικρά γράμματα πάνω στο εξώφυλλο. Για τον Gopnik παρέπεμπε στα “αντρικά” γεννητικά όργανα «συνδέοντας τους Velvets με τη ριζοσπαστική queer κουλτούρα που αντιπροσώπευε το “Εργοστάσιο” (το εργαστήριο του Warhol)». 

Ενώ, για τον frontman του συγκροτήματος, Lou Reed, «η μπανάνα το μεταμόρφωσε (το άλμπουμ) σε ένα ερωτικό art show».

Στην πραγματικότητα, δεν ήταν το μόνο “ερωτικό art show” που ο Andy Warhol δημιούργησε για μουσικούς καλλιτέχνες. Σχεδίασε ακόμη ένα, το 1969, για τους Rolling Stones, το άλμπουμ των οποίων «Sticky Fingers» (1971), απεικόνιζε ένα κοντινό στην περιοχή των γεννητικών οργάνων ενός άντρα που φορούσε τζιν. Περιλάμβανε ένα φερμουάρ που μπορούσες να το τραβήξεις για να αποκαλύψεις το εσώρουχο από κάτω. Στις επόμενες επανακυκλοφορήσεις του δίσκου το φερμουάρ αφαιρέθηκε και έμεινε μόνο η φωτογραφία του καλλιτέχνη.

Η αντίδραση, όμως, στο « Sticky Fingers» ήταν εντελώς διαφορετική. Ο Warhol μαζί με τον designer Craig Braun κέρδισαν μια υποψηφιότητα για Grammy. Το συγκεκριμένο εξώφυλλο βρίσκεται, επίσης, στη λίστα του Billboard με τα καλύτερα όλων των εποχών, 20 θέσεις κάτω από εκείνο του «The Velvet Underground and Nico». 

Πηγή: artnews.com