“Η ζωή είναι γλυκιά γιατί δεν θα ξανάρθει ποτέ”. Η Έμιλυ Ντίκινσον μέσα από τα λόγια της
Σαν σήμερα, έφυγε από τη ζωή η Έμιλυ Ντίκινσον, μία από τις πιο σημαντικές και επιδραστικές μορφές της αμερικανικής ποίησης.
Στις 10 Δεκεμβρίου του 1830 γεννήθηκε στο Άμχερστ της Μασαχουσέτης η Έμιλυ Ντίκινσον, μία ποιήτρια που έμελε να επηρεάσει δραστικά την αμερικανική ποίηση του 20ου αιώνα αλλά και να προετοιμάσει τον δρόμο για τον Μοντερνισμό στην λογοτεχνία.
Η αγάπη της σπουδαίας ποιήτριας για τη μοναξιά ξεκίνησε από τα εφηβικά της χρόνια. Η Έμιλυ επέλεξε να απομονωθεί στο σπίτι της, περνώντας χρόνο αποκλειστικά με την οικογένειά της. Μεγάλη βάση έδινε κυρίως στις σπουδές και στις οικιακές υποχρεώσεις της, χωρίς να δείχνει κανένα ενδιαφέρον για την κοινωνική ζωή. Την ποίηση την αγάπησε από νωρίς, όμως το έργο της έμεινε άγνωστο μέχρι τον θάνατό της.
Στα 35 της χρόνια είχε ήδη φιλοτεχνήσει περισσότερα από 1.000 ποιήματα, από τα οποία όσο ζούσε είχε δει να κυκλοφορούν μόλις 5, όλα φυσικά ανώνυμα. Η αυστηρή προσήλωση της οικογένειάς της στον Προτεσταντισμό επηρέασε άμεσα το έργο της. Χαρακτηριστικά στοιχεία του έργου της είναι η πρωτότυπη μορφή και σύνταξή του αλλά και οι θεματικές που έθιγε, όλες σχετικές με τον πόνο, την αγάπη, τη μοναξιά και φυσικά την τέχνη.
Η μοναξιά που είχε επιλέξει ποτέ δεν λειτούργησε ως τροχοπέδη στην δημιουργική της διαδικασία. Έμπνευση αντλούσε από όσα ερεθίσματα είχε γύρω της και παρά τον περιορισμένο αριθμό τους, το έργο της είναι τόσο μεγάλο όσο και επιδραστικό, για την παγκόσμια ποίηση. Το ξεχωριστό ύφος και ο πρωτοποριακός λόγος της άλλωστε, δεν θα μπορούσαν παρά να θέσουν μία νέα αρχή σε ολόκληρη την ποίηση.
Στις 15 Μαΐου του 1886, η Έμιλυ Ντίκινσον έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 55 ετών, εξαιτίας της υψηλής πίεσης που την ταλαιπωρούσε, η οποία οδήγησε τελικά στον πρόωρο θάνατό της από καρδιακή ανεπάρκεια.
Είχε πεθάνει όπως ακριβώς είχε ζήσει, μόνη της και περήφανη για αυτό, αφήνοντας μία ανεκτίμητη παρακαταθήκη στον κόσμο της ποίησης. Παρόλο που πλέον θεωρείται ως μία από τις πιο χαρακτηριστικές μορφές της Αμερικανικής λογοτεχνίας, η Ντίκινσον δεν κατάφερε να αναγνωριστεί όσο ζούσε, παρά μόνο μετά θάνατον.
Συγκεκριμένα, ο πρώτος τόμος ποιημάτων της εκδόθηκε το 1890, 4 χρόνια μετά τον θάνατό της και ο τελευταίος το 1955. Αυτό ποτέ δεν την ενόχλησε όμως, καθώς όπως έλεγε και η ίδια: «Το να είσαι ποιητής είναι το παν, το να αναγνωρίζεσαι ως ποιητής είναι το τίποτα».
Εκτός από τα χαρακτηριστικά ποιήματά της που κατάφεραν να αλλάξουν το ποιητικό τοπίο της Αμερικής, η Έμιλυ Ντίκινσον μας χάρισε 10 σπουδαίες φράσεις, που περιγράφουν την καθημερινότητα, τη ζωή και την ηθική.
«Το ότι δεν θα ξανάρθει ποτέ, αυτό είναι που κάνει τη ζωή τόσο γλυκιά»
«Η αλήθεια είναι τόσο σπάνια, που είναι υπέροχο να τη λες»
«Ο νους είναι πλατύτερος από τον ουρανό»
«Το να ζεις είναι τόσο εκθαμβωτικό, που αφήνει πολύ λίγο χρόνο για οτιδήποτε άλλο»
«Τα γηρατειά έρχονται ξαφνικά και όχι σιγά-σιγά, όπως νομίζουν»
«Οι άνθρωποι χρειάζονται δυσκολίες και αντιστάσεις για να αποκτήσουν ψυχική δύναμη»
«Η τύχη δεν είναι τυχαία, είναι μόχθος. Το χαμόγελο της επιτυχίας κερδίζεται»
«Μόλις ταΐσεις τον θυμό πεθαίνει. Η πείνα είναι που τον παχαίνει»
«Η ψυχή θα πρέπει να μένει πάντα μισάνοιχτη, έτοιμη να καλωσορίσει την εκστατική εμπειρία»
«Λένε ότι ο Θεός είναι παντού, αλλά πάντα Τον σκεφτόμαστε σαν κάτι απόμακρο»
