25 τετραγωνικά: Στο νέο της άλμπουμ η Μαρίνα Σπανού μοιράζεται μαζί μας μια σειρά από καρτ ποστάλ που δεν δόθηκαν ποτέ

Μετά την επιτυχία του πρώτου της δίσκου «Κι αν ποτέ μαραθεί», η νεαρή μουσικός επανέρχεται με ένα νέο δίσκο που γεννήθηκε μέσα από τα 25 τετραγωνικά του δωματίου της. Ο νέος δίσκος, σε στίχους και μουσική της ίδιας, περιλαμβάνει μια σειρά από καρτ ποστάλ που δεν δόθηκαν ποτέ, 7 και κάτι ιστορίες που σχεδόν ζήσαμε και 8 τραγούδια για καλοκαίρια που υποσχεθήκαμε…

«ώρα 2 και κάτι
σου γράφω ένα ακόμη αποχαιρετιστήριο γράμμα και σκέφτομαι πως ίσως είναι το τελευταίο
πάντα μας τρόμαζε το τέλος, το κάθε τέλος
αγαπούσαμε τους κινηματογραφικούς αποχαιρετισμούς αλλά μόλις έσβηνε ο ήλιος αναζητούσαμε ο ένας τον άλλον ξανά
ονειρευόμασταν θάλασσες και τις χωρούσαμε σε 25 τετραγωνικά
25 τετραγωνικά καλοκαιριού σε 25 τετραγωνικά δωματίου,
25 τετραγωνικά δωματίου για όσο έρωτα αντέχουμε
έτσι μάζεψα κάποιες καρτποστάλ με όσα δε σου είπα ποτέ και τις στρίμωξα μέσα στην πάνινη τσάντα, εκείνη που μου έλεγες ότι σου αρέσει
προσπάθησα αρκετά απογεύματα να στη δώσω και να σε κλείσω μέσα μου, αλλά κάθε φορά που σε κοιτούσα θυμόμουν τα μάτια σου όπως φωτίζονταν στο στενό μας,
τα μάτια σου όπως ήταν ανάμεσα σε μπλε σεντόνια, μεσημέρι Σαββάτου, κάτω από μια ξύλινη οροφή,
τα μάτια σου όπως κοίταζαν τους χάρτες που είχαν λερωθεί με τον γαλλικό μας καφέ
τα μάτια σου όπως δε χορταίναν την Επίδαυρο και τις βουκαμβίλιες της
τα μάτια σου
ακόμη ένα βράδυ που θυμάμαι τα μάτια σου
αλλά η τσάντα δεν είναι εδώ και η ώρα είναι δύο και κάτι και εσύ είσαι σε κάποια άλλα 25 τετραγωνικά
πάντα με τρόμαζε το τέλος, το κάθε τέλος
μα σήμερα που σβήνει ο ήλιος το δικό μας θα το ερωτευτώ για μια ακόμη φορά
και θα χορεύω με παντζούρια κλειστά
εδώ
πού αλλού;».