Ογδόντα4 Π.Χ: Ο αφανής Μέγας ήρωας

Το παλιό, παιδικό, τραγουδάκι έλεγε ψάξε ψάξε δεν θα το βρεις! Δεν ψάχνεις, αφήνεσαι στην τύχη ή στο πώς ορίζουν την καθημερινότητα τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Εκεί που ανεβοκατεβάζεις τη σελίδα με το ανοιχτό μπλε σήμα, βλέπεις την ανάρτηση. Κάποιος/α έχει ανεβάσει το κομμάτι «Τίγρεις».

Μια υποψία γεννιέται και πατάς στον σύνδεσμο. Μεταφέρεσαι στην γνωστή πλατφόρμα αναπαραγωγής μουσικών/οπτικών θεμάτων και λες εδώ είμαστε! Το πού είσαι το καταλαβαίνεις όταν πατάς συνέχεια play και ακούς το ραπ που μιλά στην ψυχή σου. Υπάρχει το ραπ που σε διασκεδάζει και είναι ωραίο. Όταν, όμως, συναντάς (ξανά) αυτό που έχει λόγο ποιητικό, όταν ακούς τον καλλιτέχνη αποφασισμένο να σου μιλήσει και όταν ο ρυθμός είναι το ταξίδι δίχως τέλος, τότε ξέρεις ότι ανακάλυψες κάτι καλό.

Δεν ξέρω πόσοι γνωρίζουν τον Ογδόντα4 Π.Χ, αλλά εδώ χτυπά φλέβα ατόφιου ραπ. Και πώς το καταλαβαίνεις αυτό; Όταν μέσα από το μικρόφωνο βγαίνεις στο ξέφωτο των εποχών, των περασμένων και των τωρινών. Σαν χρησμός, σαν επίγραμμα χαραγμένο σε πέτρα και σαν ιδρωμένη στιγμή των καθημερινών ανθρώπων, έτσι ακούγεται ο λόγος αυτού του καλλιτέχνη. Εδώ, το ραπ είναι πυρωμένος πάγος και σπίθα που επιμένει. Γι’ αυτό, πληκτρολογήστε «Ογδόντα4 Π.Χ», περιηγηθείτε και αφεθείτε σε αυτά που έχει να πει.

Ο καλλιτέχνης αυτός είχε και έχει πολλά να πει. Δεν χρειάστηκε, όμως, ποτέ να τα φωνάξει, να τα διαφημίσει, να μας πει ε, προσέξτε με, είμαι και γω εδώ. Όχι, το κοινό που ξέρει να παιδεύει τον εαυτό του, που ψάχνει και δεν αφήνεται στα εύκολα, τα εύπεπτα, τον ξέρει. Αν θέλαμε να τον προσδιορίσουμε, και για λίγο να τον ακινητοποιήσουμε, θα λέγαμε ότι είναι ο αφανής ήρωας της ραπ. Η αφάνεια δεν ήταν μια κατάσταση που τον βρήκε ή του επιβλήθηκε.

Διαβάστε περισσότερα στο Gazzetta.gr