Χώροι του Ανθρώπου: Ομαδική εικαστική έκθεση στον Αμπελώνα Θεόδωρου Κοσμόπουλου στην Τήνο

Η εικαστική έκθεση «Χώροι του Ανθρώπου», η οποία εγκαινιάζεται την Παρασκευή 29 Ιουλίου, στις 19:00, στον Αμπελώνα Θεόδωρου Κοσμόπουλου, στην Τήνο, περιλαμβάνει τέσσερα «ψυχογεωγραφικά τοπία»*, διαφορετικές αφαιρετικές ερμηνείες των εννοιών του χώρου, που αναπτύσσονται σε σχέση με τον χώρο του αμπελώνα με την ευρύτερη έννοια.

Το κάστρο της Τήνου κτισμένο κάτω από τον γρανιτένιο βράχο του Εξώμβουργου, υπήρξε το οχυρό των Τηνιακών σε επιθέσεις και επιδρομές από την θάλασσα. Το Αιγαίο, φέροντας την διπλή ιδιότητα του Συνόρου και της Γέφυρας, αποτελεί ακόμα και στις μέρες μας, τον μεταβατικό Mη Tόπο**, των προσφύγων, ταυτόχρονα πέρασμα θανάτου και σανίδα σωτηρίας, το σύμβολο μιας νέας αφετηρίας. Ανάμεσά τους, «κατοικώντας» σε δύο πέτρινες αναβαθμίδες γύρω από ένα παλιό αλώνι, ο αμπελώνας του Θεόδωρου Κοσμόπουλου, μαρτυρεί την πρωτογενή σχέση του ανθρώπου με τη γη, με γνώμονα την αρμονία του οικοσυστήματος και σηματοδοτεί έναν τόπο ευφορίας και πολιτισμού.

Η εικαστική έκθεση «Χώροι του Ανθρώπου», αποτυπώνει αντιθετικές χωρικές έννοιες όπως: Τόπος πολιτισμού και ευδαιμονίας: Ο αμπελώνας, τόπος οχυρό: το κάστρο και ενδιάμεσος τόπος διαχωρισμού και επικοινωνίας: η θάλασσα, μέσα από εικαστικά έργα, που καλούν τους θεατές σε συμμετοχικές διεργασίες επεξεργασίας των μειγμάτων μνήμης, εμπειρίας και χώρου που προτείνουν.

Η εικαστική έκθεση «Χώροι του Ανθρώπου» εντάσσεται στο Φεστιβάλ Τήνου 2022 Ο τίτλος είναι δανεισμένος από το ομώνυμο έργο του Κορνήλιου Καστοριάδη. Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες: Ξενοφών Μπήτσικας, Νάντια Σκορδοπούλου, Πάνος Χαραλάμπους και Βιβέττα Χριστούλη

*Με τον όρο «ψυχο-γεωγραφία», όπως ορίστηκε από συγγραφείς όπως Iain Sinclair, Arthur Machen, H.P Lovecraft, υπονοείται η επιδίωξη της σύνδεσης της μνήμης και της ιστορίας με τα εκάστοτε τοπία, με τη βοήθεια καταγεγραμμένων σκηνών του παρελθόντος, διυλισμένου από την ευαισθησία του παρόντος.

**Ο ανθρωπολόγος Marc Auge ερευνά την έννοια του Μη-Τόπου, και την ορίζει ως τον κάθε τόπο που δεν μπορεί να οριστεί ως συγγενικός, ιστορικός ή αναφερόμενος σε κάποια ταυτότητα. Augé, M. (1995) Non-Places: An Introduction to Supermodernity, London and New York, NY: Verso.