“Δέχτηκα αιφνίδιο ξέσπασμα οργής”: Η Δάφνη Λαμπρόγιαννη διακόπτει τη συνεργασία της με τον Σπύρο Παπαδόπουλο

Στις 6 Απριλίου έγινε γνωστό μέσα από ανάρτηση της σελίδας του Σπύρου Παπαδόπουλου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ότι οι παραστάσεις του “Sexy Laundry” με την Δάφνη Λαμπρογιάννη, θα ολοκληρώνονταν άμεσα.

Η παράσταση, σε σκηνοθεσία του Σπύρου Παπαδόπουλου, ανέβαινε στο Θέατρο Κάππα με τεράστια επιτυχία και απανωτά sold out και επρόκειτο να ολοκληρωθεί στα μέσα του Απριλίου, μερικές ημέρες αργότερα. Αυτή ήταν και η πρώτη “συνάντηση” του Σπύρου Παπαδόπουλου με τη Δάφνη Λαμπρογιάννη επί σκηνής.

Μέσω του δικηγόρου της, λοιπόν, η Δάφνη Λαμπρογιάννη θέλησε να ξεκαθαρίσει τους λόγους που την οδήγησαν να αποχωρήσει από την παράσταση, κάνοντας λόγο για “εντελώς αιφνίδιο και δυσανάλογο ξέσπασμα οργής” προς το πρόσωπό της, που έλαβε χώρα την Παρασκευή 1 Απριλίου, μετά το πέρας της παράστασης. Μίλησε επίσης για την ευθύνη που νιώθει απέναντι στις επόμενες γενιές γυναικών κυρίως, να μιλήσει ανοιχτά και να μην δικαιολογεί τέτοιες συμπεριφορές.

«Σε απάντηση σχετικής ανάρτησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εκ μέρους του θεάτρου ΚΑΠΑ και του σκηνοθέτη κύριου Παπαδόπουλου αναφορικά με το τέλος των παραστάσεων “Sexy Laundry” όπου συμμετείχα, θα ήθελα να διευκρινίσω τα ακόλουθα:

H συμμετοχή μου στην εν λόγω παράσταση ολοκληρώθηκε οριστικά μετά από ένα εντελώς αιφνίδιο και δυσανάλογο ξέσπασμα οργής προς το πρόσωπό μου το οποίο συνέβη μετά το τέλος της παράστασης της Παρασκευής 1η Απριλίου.

Προσπάθησα πρώτα να αναλογιστώ τις δικές μου ευθύνες. Μετά, προσπάθησα να το αξιολογήσω ως μια πολύ άσχημη στιγμή ενός ανθρώπου που μέχρι πριν λίγη ώρα έμοιαζε ότι δεν είχαμε τίποτα να χωρίσουμε όσο ασυμβίβαστοι κι αν είναι οι χαρακτήρες μας.

Άλλωστε ως ενήλικες με καλή διάθεση αυτό δε θα μπορούσε θεωρητικά να είναι εμπόδιο σε μια επιτυχημένη παράσταση με απανωτά sold out που πρωταγωνιστούν μόνο δυο άνθρωποι και που όσοι την είδαν μιλούν για μια εξαιρετική σκηνική χημεία.

Τη δική μου γενιά γυναικών τη μεγάλωσαν μαθαίνοντάς τη να αντέχει, να καταλαβαίνει, να δικαιολογεί και τέλος πάντων να πηγαίνει παρακάτω. Δυστυχώς πολλές φορές η ενσυναίσθηση και η ανοχή εκλαμβάνεται ως αδυναμία.

Συναισθανόμενη μια ευθύνη απέναντι στους νεότερους ανθρώπους και τους πολίτες του κόσμου που έρχεται, στις γυναίκες κυρίως αλλά και στους άνδρες και παρακολουθώντας τη συζήτηση στην εκπομπή “Χαμογέλα και Πάλι” την Κυριακή 3 Απριλίου η οποία ακολούθησε της μεταξύ μας ρήξης συνειδητοποίησα το εξής:

Αυτού του τύπου οι προστριβές στον εργασιακό χώρο, δεν έχουν απλώς να κάνουν με μια ασυμβατότητα χαρακτήρων όπως προσπάθησα να το εκλάβω αρχικά. Είναι πολύ πιο σοβαρές και δεν πρέπει πια να μένουν πίσω από κλειστές πόρτες, ούτε να κουκουλώνονται.

Δε κάνει καλό σε κανέναν μας. Όλα αυτά τα χρόνια, αυτό κάναμε και οδηγηθήκαμε εδώ. Με όση αγάπη, ενσυναίσθηση αλλά και συνείδηση μπορώ να διαθέσω αυτή τη στιγμή, δε στέκομαι απέναντι στο πρόσωπα αλλά στη νοοτροπία και την πράξη. Εύχομαι μακροπρόθεσμα αυτό να είναι καλό για όλους μας».