Έκθεση του εικαστικού Γιάννη Κόττη στη Δημοτική Αγορά της Ύδρας

Ο εικαστικός Γιάννης Κόττης βυθίζεται στις μνήμες του, κάνει νοερές αποδράσεις στον χρόνο, γυρίζει πίσω για να πιάσει το νήμα των αναμνήσεων και αφήνει στους καμβάδες του τα ονειρικά του ταξίδια. Λάτρης μιας εποχής που έχει περάσει ανεπιστρεπτί, αλλά έχει πλέον γίνει μέρος του DNA μας καθώς διατηρείται στη μνήμη του ζωγράφου και τη δική μας, ο καλλιτέχνης μάς καλεί να ανασύρουμε αυτές τις αποθηκευμένες στο μυαλό και στην καρδιά εικόνες και να τους δώσουμε νέα πνοή.

«Αυτά που ζωγραφίζω είναι σαν να τα έχω ονειρευτεί, σαν να τα έχω δει κάπου, κάποτε και σήμερα τα ανακαλύπτω ξανά», σημειώνει ο ίδιος ο Γιάννης Κόττης, δίνοντας στη νέα του δουλειά κινηματογραφική ατμόσφαιρα. Τα έργα του έχουν έμμεσες αναφορές σε ταινίες του Φελίνι, του Ταρκόφσκι ή του Αγγελόπουλου. «Κάποτε πηγαίναμε σινεμά δύο φορές την εβδομάδα, σήμερα και αυτό έχει χαθεί, όπως πολλά άλλα. Η διάθεση μου είναι νοσταλγική. Επιστρέφω στα ταξίδια που κάναμε ως φοιτητές, Αθήνα-Παρίσι με το πούλμαν. Αυτά που ζωγραφίζω έχουν χαραχτεί στη μνήμη μου, ζουν μέσα μου, αλλά δεν υπάρχουν πια γύρω μου».

Στη νέα σειρά έργων ο Γιάννης Κόττης δίνει για άλλη μια φορά σχήμα με το χρώμα, τα ζωηρά λουλούδια του περιβάλλουν το θέμα του, μια πονηρή αλεπού, ένα ζωηρό λαγουδάκι, ένα γαϊδουράκι από την πολυαγαπημένη του Ύδρα, άνθρωποι που μοιάζουν να αιωρούνται, αλλά και μια ομάδα παιδιών που ανεβαίνει σε μια σειρά από κολώνες και άλλες εικόνες φύσης σε φάση αναγέννησης πάντα, σε μια ζωγραφική καθαρά βιωματική με τη σφραγίδα του Γιάννη Κόττη.

Μια απόδραση από τη σημερινή πραγματικότητα, που δεν ελκύει ζωγραφικά τον Γιάννη Κόττη, ο οποίος αν και ζει και εργάζεται στο Παρίσι, εδώ και πολλές δεκαετίες, επιλέγει να φέρει στους καμβάδες του την ελληνική φύση στις διάφορες εκφάνσεις της. Ένας εικαστικός ύμνος στη χαρά, που βρίσκεται, στα μικρά, τα απλά, τα ανθρώπινα.

Ο Γιάννης Κόττης γεννήθηκε στο Κοκκώνι Κορινθίας το 1949. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με καθηγητή τον Γιάννη Μόραλη και τον Νίκο Νικολάου στο προκαταρκτικό έτος (1974 – 1979).

Παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα σκηνογραφίας. Συνέχισε τις σπουδές του στη Beaux – Arts στο Παρίσι για τρία χρόνια. Από το 1987 έως και σήμερα εκθέτει στην Γκαλερί Samy Kinge – Παρίσι.