ENTER: Ο Σίμος Κακάλας, ο Γιώργος Ζώης και άλλοι, φτιάχνουν 7 νέα έργα σε 120 ώρες

Video | Διάρκεια: 8΄

Ένα έγκλειστο λαστιχένιο γάντι κάνει απόδραση στον κόσμο σε περίοδο πανδημίας. Η περιπλάνησή του μέσα σε μισοάδειους δρόμους έχει για ηχητικό υπόβαθρο μια πρωτότυπη μουσική επένδυση, αυτοσχεδιασμένη από τον Alvin Curran. Όπως αναφέρει ο δημιουργός του, Eric Baudelaire: «Καμιά φορά νιώθεις σαν ένα φουσκωμένο γάντι ατομικής προστασίας και σχεδόν θέλεις να πηδήξεις από το παράθυρο.»

Ο Ερίκ Μπωντλαίρ (γενν. 1973) είναι εικαστικός καλλιτέχνης και κινηματογραφιστής, που ζει στο Παρίσι. Μετά από σπουδές πολιτικών επιστημών, καθιερώθηκε ως εικαστικός με μια ερευνητική καλλιτεχνική πρακτική που ενσωματώνει μέσα όπως φωτογραφία, εκτυπώσεις και βίντεο. Από το 2010, ο κινηματογράφος έχει κεντρική θέση στη δουλειά του. Οι μεγάλου μήκους ταινίες του, «Un Film Dramatique» (2019), «Also Known As Jihadi» (2017), «Letters to Max» (2014), «The Ugly One» (2013) και «The Anabasis of May and Fusako Shigenobu Masao Adachi and 27 Years Without Images» (2011), έχουν προβληθεί ευρύτατα σε κινηματογραφικά φεστιβάλ (μεταξύ άλλων, Λοκάρνο, Τορόντο, Νέας Υόρκης, FID Μασσαλίας και Ρότερνταμ), ενώ η πρώτη του ταινία συμμετείχε και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 2011.

Όταν προβάλλονται στο πλαίσιο εκθέσεων, οι ταινίες του είναι τμήματα ευρύτερων εγκαταστάσεων που περιλαμβάνουν έργα σε χαρτί, περφόρμανς, εκδόσεις και δημόσια προγράμματα, σε πρότζεκτ όπως το APRÈS στο Centre Pompidou στο Παρίσι ή το The Secession Sessions, που ταξίδεψε στο Berkeley Art Museum, στο Bétonsalon του Παρισιού, στην Kunsthall του Μπέργκεν και στη 12η Μπιενάλε της Σάρζα (ΗΑΕ). Ο Μπωντλαίρ έχει παρουσιάσει ατομικές εκθέσεις στο Witte de With (Ρότερνταμ), στο Fridericianum (Κάσελ), στο Beirut Art Center (Βηρυτός), στο Gasworks (Λονδίνο) και στο Hammer Museum (Λος Άντζελες), ενώ έχει συμμετάσχει στην Μπιενάλε του Μουσείου Whitney το 2017 (Νέα Υόρκη), στην Τριενάλε της Γιοκοχάμα το 2014, στη Mediacity της Σεούλ το 2014 και στην Μπιενάλε της Ταϊπέι το 2012.

Έργα του περιλαμβάνονται στις συλλογές του Μουσείου Βασίλισσας Σοφίας στη Μαδρίτη (Museo Reina Sofia), του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης στη Βαρκελώνη (MACBA), του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη (MoMA), του Κέντρου Πομπιντού στο Παρίσι και του M+ στο Χονγκ Κονγκ. Το 2019 τιμήθηκε με υποτροφία του Ιδρύματος Guggenheim και με το βραβείο Marcel Duchamp.

Μια ταινία του Eric Baudelaire

Πρωτότυπη μουσική: Alvin Curran
Μοντάζ: Claire Atherton
Εμφανίζεται ο Jibril Baudelaire
Copyright: Poulet-Malassis Films

Ανάθεση: Ίδρυμα Ωνάση