ENTER: Online τα πρώτα έργα τέχνης φτιαγμένα από το σπίτι σε 120 ώρες

Παράδοξα σόλο και απροσδόκητες οικογενειακές συμπράξεις σε αθηναϊκά και νεοϋορκέζικα υπνοδωμάτια και σαλόνια, το ανθρώπινο είδος που έχει πια αφανιστεί, η φαντασίωση μιας άλλης πραγματικότητας, μοναχικοί περίπατοι, σωματικές αντιδράσεις στην πανδημία, ένα παιχνίδι φτιαγμένο στην καραντίνα για να παίξουμε κι εμείς στο σπίτι, μια πρόσκληση σε διαλογισμό, η απάντηση στην ερώτηση «Ποιο είναι το νόημα της ζωής;». Η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση και το Onassis USA μας καλωσορίζουν στον κόσμο του ENTER στο onassis.org/enter.

Το Ίδρυμα Ωνάση συνομιλεί με την εποχή, τη στιγμή και την κατάσταση. Συνεχίζει να μοιράζεται και να δημιουργεί, ανέπαφα μεν, αλλά με την ίδια αγάπη για τον πολιτισμό και τους ανθρώπους του, τους καλλιτέχνες και το κοινό τους.

Πριν από λίγες μέρες, η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση και το Onassis USA άρχισαν να αναθέτουν σε δημιουργούς από όλο τον κόσμο νέα έργα φτιαγμένα στην περίοδο καραντίνας, μέσα σε 120 ώρες. Χωρίς να έχουν πλέον πρόσβαση σε θεατρικές σκηνές, χώρους προβών ή στούντιο, οι καλλιτέχνες δημιουργούν τα πάντα στο σπίτι τους. Διαμερίσματα, κήποι, ταράτσες, παιδιά, σύζυγοι, συγκάτοικοι, μαζί με την οικοσκευή, γίνονται οι νέες site-specific σκηνές, οι χαρακτήρες και τα σκηνικά αντικείμενα, με το laptop του καλλιτέχνη να ανάγεται σε δημιουργική υπερδύναμη.

Από το σπίτι μας και εμείς, πατάμε ENTER σε νέες δημιουργίες, σε νέες φόρμες, που φιλοδοξούν να αποτελέσουν ένα είδος καλλιτεχνικής ψηφιακής χρονοκάψουλας, μια πνοή ελπίδας για τον καλλιτεχνικό χώρο που πλήττεται και μία ακόμη απόδειξη ότι έχουμε ο ένας τον άλλον.

Οι πρώτοι καλλιτέχνες που μας υποδέχονται στο σπίτι τους είναι:

• ο Ευθύμης Φιλίππου, με έναν μονόλογο για το ανθρώπινο γένος που μάλλον έχει πια εξαφανιστεί με ερμηνευτή έναν Ιταλό εν μέσω πανδημίας (Βίντεο 2: Μέλη του σώματος, υφάσματα και σπορ)
• ο Δημήτρης Καραντζάς, με τον φακό στραμμένο στην καθημερινότητα ενός άνδρα κλεισμένου στο σπίτι με μία βωβή ερμηνεία από τον Αινεία Τσαμάτη (Φυτά εσωτερικού χώρου)
• το βραβευμένο με Obie θεατρικό ντουέτο 600 HIGHWAYMEN, με ένα ιδιότυπο road-movie για τον καιρό της καραντίνας (Fighting World)
• η εικαστικός Maria Antelman, που αιχμαλωτίζει τη συναισθηματική κατάσταση του σώματος κατά τη διάρκεια της πανδημίας (AntiBody)
• η Kimberly Bartosik, Guggenheim Fellow το 2019, η οποία επιστρατεύει τους συγκατοίκους της στο σπίτι, τον σύζυγό της, φωτιστή Roderick Murray, και τη 13χρονη κόρη τους, Dahlia Bartosik-Murray, για να μοιραστούν μαζί μας ένα παιχνίδι παράλογης ανταλλαγής που δημιούργησαν μετά από έναν μήνα καραντίνας, καλώντας μας να τραβήξουμε τα δικά μας βίντεο παίζοντάς το (The Game)
• η σκηνοθέτρια και συγγραφέας Annie Dorsen (MacArthur Fellow το 2019), η οποία δημιούργησε ένα σύντομο φιλμ κινουμένων σχεδίων ως απάντηση στην ερώτηση «Ποιο είναι το νόημα της ζωής;» (Training Text, Step 2250)
• τέλος, η καλλιτεχνική ομάδα των Radiohole, που μας καλεί σε έναν διαλογισμό εν καιρώ κοινωνικής απομάκρυνσης (Happy Hour).

Τις επόμενες μέρες θα υπάρξουν νέα πρωτότυπα έργα, από τους Isabella Rossellini & Paul Magid, Kathryn Hamilton (SisterSylvester), Emily Johnson, Risa Puno, Kaneza Schaal & Christopher Myers, Akira Takayama, Στέφανο Τσιβόπουλο, Ηλία Αδάμ, Ziad Antar, Σίμο Κακάλα, Εύη Καλογηροπούλου, Kareem Kalokoh – ATH Kids, Βασίλη Κεκάτο, Λένα Κιτσοπούλου, Μαρία Παπαδημητρίου, RootlessRoot, Κωστή Σταφυλάκη & Theo Triantafyllidis & Αλέξη Φιδετζή, Αντώνη Φωνιαδάκη, Daniel Wetzel, ενώ η λίστα συνεχώς μεγαλώνει. Ο καθένας μόνος του, αλλά τελικά όλοι μαζί, δημιουργούν μια σειρά έργων που διακτινίζονται από το δικό τους στο δικό μας σαλόνι, διαμηνύοντας έτσι πως η τέχνη ακυρώνει την απόσταση.

Πατήστε ΕΝΤΕR, χωρίς αντίτιμο ή χρονικό περιορισμό, και περιπλανηθείτε στα έργα καλλιτεχνών που δίνουν φωνή στο σήμερα.

Happy Hours, Radiohole