To Βρετανικό Μουσείο «ο μεγαλύτερος κλεπταποδόχος αγαθών στον κόσμο»

Ο τίτλος του βιβλίου «Σε ποιον ανήκει η Ιστορία; Τα λάφυρα του Έλγιν και η υπόθεση για την επιστροφή των κλεμμένων θησαυρών», του σπουδαίου Βρετανού νομικού Τζέφρι Ρόμπερτσον μάς προϊδεάζει όχι μόνο για το περιεχόμενο, αλλά και για τις θέσεις του που εδώ και χρόνια είναι γνωστές.

Το QC, το κορυφαίο δικηγορικό γραφείο του Τζέφρι Ρόμπερτσον, κατηγορεί ανοιχτά τη διοίκηση του Βρετανικού Μουσείου, κάνοντας λόγο για «κλεμμένη πολιτιστική κληρονομιά» και «ξεναγήσεις στο μουσείο που είναι γεμάτο αντικείμενα που έχουν αφαιρεθεί με τη βία από άλλους λαούς». 

«Οι διαχειριστές του Βρετανικού Μουσείου έχουν μετατραπεί στους μεγαλύτερους αποδέκτες κλεμμένης ιδιοκτησίας παγκοσμίως και ένα μεγάλο μέρος των λαφύρων δεν εκτίθενται καν στο κοινό» υποστηρίζει ο Robertson, καλώντας τη διοίκηση να επιστρέψει όλους τους πολιτιστικούς θησαυρούς που αφαιρέθηκαν από τις χώρες που βρίσκονταν υπό βρετανική κατοχή στο παρελθόν.

Παρ’ όλα αυτά, όπως εξηγεί, το Βρετανικό Μουσείο δεν σταματά να διαδίδει μια σειρά από «προσεκτικά κατασκευασμένα ψέματα και μισές αλήθειες» για το πώς ο λόρδος Έλγιν «έσωσε» τα γλυπτά του Παρθενώνα από την καταστροφή ή για το πώς πέρασαν οι αρχαιότητες αυτές στην κατοχή του με νόμιμο τρόπο.

Το συγκεκριμένο δικηγορικό γραφείο αγωνίζεται, γενικά, για την επιστροφή αρχαιοτήτων σε χώρες, από τις οποίες αυτές είχαν αφαιρεθεί στο παρελθόν, σε περιόδους αποικιοκρατίας και πολέμων, ενώ είναι αυτό που προετοίμασε την έκθεση για την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα, για λογαριασμό της ελληνικής κυβέρνησης με την Αμάλ Κλούνεϊ και τον καθηγητή Νόρμαν Πάλμερ.

Επιπλέον, στο στόχαστρο του Robertson μπαίνει, εκτός από το Βρετανικό Μουσείο, το Λούβρο στο Παρίσι καθώς και το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στη Νέα Υόρκη, για το γεγονός ότι κρατούν κλειδωμένους θησαυρούς που ανήκουν σε άλλους λαούς και οι οποίοι «κατακτήθηκαν με πόλεμο και δολιότητα».

Εκτός από τα Μάρμαρα του Παρθενώνα, το δικηγορικό γραφείο συμπεριλαμβάνει στη λίστα του με τα των κλοπιμαία και την πέτρινη κεφαλή από το Νησί του Πάσχα, καθώς και τα μπρούτζινα του Μπενίν που ήρθαν από τη Νιγηρία.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Βρετανικού Μουσείου έδωσε την απάντηση της, τονίζοντας πως οι ξεναγήσεις που αφορούν άλλους πολιτισμούς πραγματοποιούνται από εξωτερικούς ξεναγούς και όχι ανθρώπους του Μουσείου και πως τα Ελγίνεια Μάρμαρα αποκτήθηκαν νόμιμα μετά την έγκριση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.