Η εγκατάσταση του καλλιτέχνη παρουσιάζεται κατά τη διάρκεια της Εβδομάδας Σχεδίου στο Μιλάνο (8-14 Απριλίου). Πρόκειται για τη μεταμόρφωση μιας από τις προσόψεις του κτιρίου, πλάτους 17 μέτρων, σε έναν εικονικό κενό χώρο, μέσα στον οποίο ο θεατής μπορεί να δει επειδή έχει «τραβηχτεί» το φερμουάρ. Ο κενός αυτός χώρος, που υποτίθεται ότι απεικονίζει το εσωτερικό του κτιρίου, αποκαλύπτει ένα λαμπερό φως με διαβαθμίσεις μεταξύ μπλε και φωτεινού λευκού.
Το έργο δημιουργήθηκε για την Iqos, μια μάρκα ηλεκτρονικού τσιγάρου και καπνικών προϊόντων.
«Μέσω της επαναλαμβανόμενης χρήσης του φερμουάρ, έχουμε δημιουργήσει την παιγνιώδη εντύπωση πως το κτίριο ξεδιπλώνεται, και μπορούμε έτσι να φανταστούμε τι υπάρχει πίσω από την πρόσοψη, τα πατώματα και τους τοίχους του», δήλωσε ο Τσίνεκ.
Στο εσωτερικό του κτιρίου έχει ανοιχτεί μια ημικυκλική τρύπα στο πάτωμα, έτσι ώστε το τσιμεντένιο πάτωμα να δίνει την εντύπωση ότι ένα ανοιχτό φερμουάρ αποκαλύπτει φωτεινό λευκό φως κάτωθεν. Ο Τσίνεκ χρειάστηκε να πραγματοποιήσει μια ανασκαφή και να καλύψει το πάτωμα με μια νέα στρώση τσιμέντου, ώστε να εγκαταστήσει το έργο του.
Ένα άλλο φερμουάρ τέμνει έναν εσωτερικό τοίχο, αφήνοντας να φανεί μια λευκή λάμψη στο πίσω μέρος.
«Ένα αιθέριο φως διαχύεται από κάθε άνοιγμα, γεμίζοντας το χώρο με χρώμα και το έργο με μια δυναμική, θετική αίσθηση», αναφέρει ο Τσίνεκ. «Χρησιμοποιώντας οικεία υλικά και αρχιτεκτονικές μορφές και αλλάζοντάς τις ώστε να συμπεριφερθούν με εξαιρετικά ασυνήθιστο τρόπο, συνεργαζόμαστε με την Iqos σε μια προσπάθεια να αλλάξουμε την άποψη των επισκεπτών για το τι είναι εφικτό.»
Το παρόν πρότζεκτ αποτελεί το πρώτο του καλλιτέχνη στην Ιταλία. Ο Τσίνεκ έγινε γνωστός μέσω μιας σειράς εγκαταστάσεων στο Λονδίνο και το νοτιοδυτικό Ηνωμένο Βασίλειο ονόματι «Telling the Truth Through False Teeth», μια εγκατάσταση όπου εφάρμοσε 312 πανομοιότυπα σπασμένα τζάμια παραθύρων σε ένα εγκαταλειμμένο εργοστάσιο στο Χάκνεϊ του Λονδίνου.
Για το Φεστιβάλ Σχεδίου του Λονδίνου το 2015, ο Τσίνεκ τοποθέτησε έναν ανεστραμμένο ηλεκτρικό στύλο σε ένα χωράφι κοντά στο Canary Wharf. Έχει εφαρμόσει ακόμα την τεχνική του ξεδιπλώματος με το φερμουάρ σε ένα κατεδαφιστέο γραφειακό κτίριο στο Κεντ, όπου είχε προσφάτως μεταφέρει το καλλιτεχικό του στούντιο. Δήλωσε τότε ότι ο σκοπός του ήταν να διατηρήσει ένα εύθυμο ύφος με το στοιχείο του φερμουάρ στα έργα του, κάτι το οποίο προσπάθησε να αποδώσει και με την τελευταία του εγκατάσταση στο Μιλάνο.
Πηγή: dezeen.com
