Ντύνεται στο ασήμι η Αψίδα του Θριάμβου

Πολλοί θυμούνται τον Κρίστο ως τον καλλιτέχνη που τύλιξε πριν από 24 χρόνια το Ράιχσταγκ, ένα από τα ιστορικότερα μνημεία-σύμβολα του Βερολίνου, με ύφασμα επενδυμένο με αλουμίνιο. 100,000 τετραγωνικά μέτρα υφάσματος και πάνω από 15 χιλιόμετρα σκοινιού χρησιμοποιήθηκαν για την ολοκλήρωση του μεγαλειώδους έργου. Η περίοδος εργασίας πάνω στο «Τυλιγμένο Ράιχσταγκ» εκτάθηκε από το 1971 έως το 1995, ενώ η εγκατάσταση διήρκεσε μόλις δύο βδομάδες.

Το επόμενό του έργο, η επένδυση της Αψίδας του Θριάμβου στη λεωφόρο Σανζ Ελιζέ του Παρισιού, θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη άνοιξη και θα είναι ανοιχτή στο κοινό από τις 6 μέχρι τις 19 Απριλίου 2020. Το πρότζεκτ θα επιτηρήσει η γαλλική κυβέρνηση, αρμόδιοι από το γαλλικό Κέντρο Εθνικών Μνημείων, και από το Κέντρο Ζωρζ Πομπιντού.

Φωτογραφία: André Grossmann. © 2018 Christo

Η εγκατάσταση στην Αψίδα του Θριάμβου, σύμφωνα με δήλωση του Κέντρου Εθνικών Μνημείων, θα χρηματοδοτηθεί εξ’ ολοκλήρου από τον ίδιο τον Κρίστο, με τα έσοδα των πωλήσεων των προπαρασκευαστικών μελετών του, των σκίτσων και των κολάζ του έργου, καθώς και από μακέτες και λιθογραφίες προηγούμενων έργων του. Ο Κρίστο δηλώνει ότι είναι ενθουσιασμένος να εργαστεί και πάλι στο Παρίσι 35 χρόνια μετά τη συμπλήρωση του πρότζεκτ στη γέφυρα Πον Νεφ, άλλο ένα έργο επένδυσης μνημείου με ύφασμα.

Ο Κρίστο (πραγματικό όνομα Χρήστο Γιαβάσεφ) γεννήθηκε στην Βουλγαρία το 1935. Σπούδασε στην Εθνική Ακαδημία τηε Τέχνης στη Σόφια από το 1953 ως το 1956. Το Μάρτιο του 1958 φτάνει στο Παρίσι, όπου γνωρίζει τη γυναίκα του Ζαν Κλοντ και δημιουργεί τις συλλογές Πακέτα και Τυλιγμένα Αντικείμενα. Αυτή είναι η αρχή μιας πολυετούς καριέρας, επικεντρωμένης στα σχήματα και τις πτυχές των αντικειμένων, όταν αυτά παραμορφώνονται επενδύοντάς τα με ύφασμα.

Ο Κρίστο και η Ζαν Κλοντ εργάζονταν μαζί μέχρι το θάνατο της Ζαν Κλοντ το 2009. Αν και τα έργα τους, ιδιαίτερα αυτά μεγαλύτερης κλίμακας όπως το Ράιχσταγκ και η γέφυρα Πον Νεφ, έχουν προκαλέσει αμφιλεγόμενες εντυπώσεις, οι ίδιοι έχουν αρνηθεί ότι οι δημιουργίες τους σημασιοδοτούνται σε βαθύτερο, πέραν του αισθητικού αποτελέσματος επίπεδο. Ο στόχος της τέχνης τους, υποστηρίζουν, είναι να παρουσιάσουν ήδη γνωστά τοπία μέσα από ένα φρέσκο, ανανεωμένο πρίσμα.

Πηγή: theartnewspaper.com