Μουσείο Μπενάκη: Ο αρχιτέκτονας Δημήτρης Μανίκας και η σύγχρονη Βιέννη

Ο Δημήτρης Μανίκας, που γεννήθηκε το 1938 στην Ερμούπολη της Σύρου και σπούδασε στο Πολυτεχνείο της Βιέννης, με το έργο του, αρχιτεκτονικό και πολεοδομικό, έχει συμβάλλει καθοριστικά στη διαμόρφωση του σύγχρονου προσώπου της αυστριακής πρωτεύουσας.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονται εμβληματικά έργα του Δημήτρη Μανίκα από την Αυστρία, όπως η αποκατάσταση και επέκταση του πολιτιστικού κέντρου Wiener Urania, η αναμόρφωση και επέκταση του Ιστορικού Μουσείου της Πόλης της Βιέννης και τα κτίρια γραφείων της Siemens-Kasern στο Σάλτσμπουργκ. Από το 1988 είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Εφαρμοσμένων Τεχνών της Βιέννης.

_{Κτήριο γραφείων Siemens-Kasern στο Σάλτσμπουργκ, 1998-2000}

Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του εργάσθηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας με έδρα τη Βιέννη και συνεργάστηκε με πολλά σημαντικά γραφεία στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έχει συμμετάσχει σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς στην Ελλάδα (για το Μουσείο της Ακρόπολης, την Πλατεία Συντάγματος στην Αθήνα, όπου και απέσπασε το πρώτο βραβείο, τον άξονα της οδού Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη κ.λπ.), αποδεικνύοντας έμπρακτα την αδιάκοπη ενασχόλησή του με τον γενέθλιο τόπο.

_{Αποκατάσταση και επέκταση του Πολιτιστικού κέντρου Wiener Urania, 1999-2003}

Στην έκθεση, το έργο του παρουσιάζεται μέσα από την προσωπική επιλογή του ίδιου, ξεκινώντας από τα πρώτα έργα έως τα πιο πρόσφατα, ιχνογραφώντας τη συνολική πορεία που ακολούθησε κατά την επαγγελματική του σταδιοδρομία.

Ο ίδιος σημειώνει: «Δεν είναι εύκολο για έναν αρχιτέκτονα να γράφει για τα δικά του έργα ή να δίνει θεωρητικές εξηγήσεις. Δεν μπορεί να περιγράψει κανείς την αρχιτεκτονική. Την αρχιτεκτονική θα πρέπει κανείς να τη βλέπει, να τη διατρέχει, να την αισθάνεται, να τη νιώθει, να τη ζει. Για μένα η αρχιτεκτονική είναι κατά κύριο λόγο συγκίνηση, αυθορμητισμός, κατανόηση, συναίσθημα, ευαισθησίες, σκέψεις και ιδέες, οι οποίες φτάνουν στην αρχιτεκτονική έκφραση με συγκεκριμένες μορφές και λειτουργικές στοχεύσεις. Η θεωρία αποτελεί απλώς την προϋπόθεση για τη σύλληψη ενός δομικού έργου. Η πρακτική μεταβολή ενός σκεπτικού, ενός προσχεδίου, είναι μια πολύπλοκη εργασία. Η ικανοποιητική της εκπλήρωση δεν εξαρτάται από το πού κτίζει κανείς, αλλά από το πώς κτίζει».

_{Αναμόρφωση και επέκταση του Ιστορικού Μουσείου της Πόλης της Βιέννης, 1998-2000}

Ο Δημήτρης Μανίκας δώρισε το 2017 το αρχείο του στο Μουσείο Μπενάκη, το οποίο μεταφέρθηκε από τη Βιέννη στην Αθήνα χάρη στην ευγενική χορηγία του Υπουργείου Πολιτισμού της Αυστρίας. Η παρουσίαση αυτή είναι μια διαδρομή στο αρχείο, η οποία γνωστοποιεί το έργο του στο ευρύτερο κοινό. Στην Βιέννη έχει ήδη, από το 1988, παρουσιαστεί το έργο του σε έκθεση στο Τεχνικό Επιμελητήριο, ενώ το 2013 πραγματοποιήθηκε αναδρομική έκθεση του έργου του στο Kunstlerhaus στη Βιέννη.

_{Διαμόρφωση της νέας Πλατείας Συντάγματος, 2000-2004}