Πρώτο βραβείο σύγχρονης τέχνης στην ελληνίδα περφόρμερ Ελίζα Σόρογκα
Στην performance artist Ελίζα Σόρογκα απονεμήθηκε, το βράδυ του Σαββάτου 25 Μαρτίου, το βραβείο της 11ης Διεθνούς Έκθεσης Arte Laguna της Βενετίας, στην κατηγορία «Performance και Video Art», για το έργο της «Women in Agony» (Γυναίκες σε αγωνία), μια περφόρμανς που εστιάζει στη δραματική σχέση του ανθρώπου με την καταναλωτική κοινωνία του σήμερα.
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε, παρουσία πλήθους επισκεπτών, στον ιστορικό χώρο του Arsenale της Βενετίας, κατά τη διάρκεια των εγκαινίων της έκθεσης Arte Laguna (25/3-9/4/2017), που πραγματοποιείται υπό την αιγίδα των υπουργείων Πολιτισμού και Εξωτερικών της Ιταλίας, του Δήμου και του Πανεπιστημίου της Βενετίας, με σκοπό να προβάλλει έργα νέων καλλιτεχνών, που είναι ο καθρέπτης της παγκόσμιας σύγχρονης τέχνης του σήμερα.
Την κριτική επιτροπή αποτελούσαν διευθυντές μουσείων και ιδρυμάτων, κριτικοί από τον χώρο πολιτισμού και της τέχνης, από την Ιταλία, τη Μ. Βρετανία, την Ισπανία, το Βέλγιο κ.ά. Στην έκθεση παρουσιάζονται 30 έργα ζωγραφικής, 30 γλυπτικής, 30 φωτογραφίας, 10 land art, 10 video art, 5 περφόρμανς και 10 virtual art και digital graphics από 41 χώρες του πλανήτη. Στην κατηγορία «Performance και Video Art» η Ελίζα Σόρογκα διαγωνίστηκε με άλλους 19 φιναλίστ, οι οποίοι επιλέχθηκαν από συνολικά 347 συμμετοχές από όλο τον κόσμο.
Η Ελίζα Σόρογκα αναπαράστησε ζωντανά στον εκθεσιακό χώρο της Arte Laguna Prize μια περφόρμανς αστικής αλλοτρίωσης και καταναλωτισμού που είχε σχεδιαστεί και παρουσιαστεί το 2015 στο Λονδίνο ως site-specific performance, σε έναν από τους εμπορικότερους δρόμους της Ευρώπης, στην Oxford Circus, όπου 16 γυναίκες, ντυμένες ομοιόμορφα, βαδίζουν σε ώρα αιχμής και στο τέλος, όλες μαζί, ουρλιάζουν δυνατά, ανάμεσα στους καταναλωτές.
Η περφόρμανς αυτή εντάσσεται σε μια ευρύτερη δράση που έχει ξεκινήσει η καλλιτέχνιδα, με τίτλο «Re-Inventing Public Spaces», που σκοπό έχει την επανεφεύρεση των δημόσιων χώρων. Ο ευρύτερος στόχος είναι να δημιουργούνται δημόσιες δράσεις οι οποίες μπερδεύουν τους περαστικούς, καθώς, χωρίς να είναι ενταγμένες σε κάποιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα ή φεστιβάλ δεν μπορούν να ιδωθούν υπό αυτό το πρίσμα και έτσι δημιουργούν ένα παράξενο συναίσθημα στους περαστικούς. Σε αυτή τη λογική, οι περφόρμανς απευθύνονται σε ένα τυχαίο δείγμα ευρύτερου κοινού και όχι σε ένα περιορισμένο κοινό που ενδιαφέρεται για τις τέχνες.
