“Εν αρχήν ήν ο χώρος”: το τρίμηνο πρόγραμμα του πολυχώρου Underground

Περασμένες 12 το μεσημέρι στο θορυβώδες κέντρο. Στην κοινή είσοδο του κινηματογράφου «Άστυ» αναγράφεται το Underground korai tessera. Κατεβαίνοντας τα σκαλιά μεταφερόμαστε στις θορυβώδεις μνήμες της περιόδου 1941-1944, εκεί όπου βρισκόντουσαν τα κρατητήρια της Γκεστάπο, εκεί όπου η μνήμη διατηρείται και μεταφέρεται σε νέες γενιές, συνυπάρχει και αναδεικνύεται μέσα από την τέχνη.

Στο ημικύκλιο που δημιουργήθηκε ο Κώστας Αρζόγλου, ο Κοραής Δαμάτης και η Βάνα Πεφάνη ξεδίπλωσαν τα σχέδιά τους.

Με το σύνθημα «εν αρχήν ήν ο χώρος» ο Κώστας Αρζόγλου τόνισε την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα και χροιά του χώρου, που τους εξωθεί ως καλλιτέχνες να αντιμετωπίσουν κλασικά κείμενα με ένα πιο σύγχρονο τρόπο. Ένα από αυτά είναι «Αυτός και το Πανταλόνι του» του Ιάκωβου Καμπανέλη, ένα κείμενο-αφορμή για να μπει ο ίδιος βαθιά στο χώρο του ελληνικού θεάτρου, διότι «στο υπέδαφος αυτού του κειμένου συνάντησε έναν απίστευτο θησαυρό που ο Καμπανέλης προσπάθησε να αποτυπώσει ήδη από τη δεκαετία του ’50: τα άλματα μνήμης ενός μοναχικού ανθρώπου».

Στην παράσταση που ανεβαίνει για δεύτερη χρονιά υπήρχε και υπάρχει το «αλλιώς» ∙ ο μονόλογος έγινε διάλογος, διατηρήθηκε ο σεβασμός στο κείμενο κι έτσι πέρασαν σε ένα άλλο τοπίο, εκείνο της εικονογράφησης των μνημών». «Κείμενο κλασικό μα και πολύ σύγχρονο γιατί η μοναξιά είναι πιο έντονη στους ανθρώπους σήμερα» συμπλήρωσε η κόρη του αποβιώσαντος συγγραφέα, Κατερίνα Καμπανέλη, «που ο Κώστας Αρζόγλου και η σκηνοθέτης Βάνα Πεφάνη το μετέτρεψαν σε ένα έργο προσγειωμένο και ονειρικό». Μαθήτρια του η τελευταία επισήμανε πως η σκηνοθεσία της βασίστηκε στα αποσιωπητικά του γραπτού κειμένου, ο ρόλος δηλαδή ξεπήδησε από αυτό το σημείο στίξης.

Συνεχίζει, μιλώντας αυτή τη φορά για την παράσταση «Να με θυμάσαι», η οποία επικεντρώνεται σε «κάτι πολύ όμορφο, δυναμικό και μοναδικό ∙ τις γυναίκες». Πρόκειται για «έξι εξομολογητικούς μονόλογους» γραμμένους από νέους συγγραφείς στο πρώτο εργαστήρι συγγραφής του Εθνικού Θεάτρου, μιια παράσταση σε συνεργασία της Γενικής Γραμματείας Ισότητας Των Φύλων, του Κέντρου Έρευνας για Θέματα Ισότητας και του πολιτιστικού σωματείου ΠΕΤΡΑ που ανεβαίνει αυτή τη χρονιά στο underground. «Σε αυτή τη μυσταγωγία, τις διαδρομές μνήμης, θα “μιλήσουν” οι Ίντιρα Γκάντι, η Καλλιρόη Παρέν, η Μαντάμ Μποβαρί, η Ρόζα Λούξεμπουργκ και μία νέα κοπέλα του σήμερα. Έχουμε ελπίδα ότι μετά την καταστροφή έρχεται η αναγέννηση», σημειώνει.

Τη σκυτάλη πήρε ο Κοραής Δαμάτης εισάγοντάς μας στο “DELETE” αποτελούμενο από τα «Θεριά» του Παναγιώτη Μπαρμπαγιάννη και το «Σοβαρό ατύχημα επιβάτη» της Βάνας Πεφάνη, παραστάσεις που ο ίδιος σκηνοθετεί. «Και οι δύο μιλούν αναμφισβήτητα για το σήμερα αλλά περισσότερο για μια εποχή που έρχεται βιαστικά, στην οποία έχουν καταργηθεί τα προσχήματα. Ενώνονται με μία φράση-κλειδί σε αυτό τον πολύ γοητευτικό και δημιουργικό χώρο: «η ζωή είναι κατανόηση».

Σε έναν χώρο που εξωθεί καθέναν να τον αφουγκραστεί, οι ηθοποιοί καλούνται να παίξουν πραγματικά, να κάνουν σύμφωνα με τον Κώστα Αρζόγλου, “κάποιο είδος θεάτρου που να ξεπλένει τα κύτταρά του, να συναντηθεί με το μεδούλι που μπορεί να υπάρξει στη ζωή του” .

* Επισυνάπτεται το αναλυτικό πρόγραμμα.