Δημοτικό Θέατρο Πειραιά: Τέχνη και πόλη γίνονται ένα

Μετρώντας 95.000 θεατές να περνούν το κατώφλι του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά κατά την περασμένη χειμερινή περίοδο, ο Νίκος Διαμαντής καταλήγει πως δεν είναι αρκετοί. «Δεν θα μείνουμε άπραγοι να περιμένουμε τους θεατές να έρθουν σε εμάς, θα πρέπει να “κατέβουμε” κι εμείς στην κοινωνία, να απενοχοποιήσουμε το θέατρο, να δούμε πως η Τέχνη μπορεί να δημιουργήσει υπεύθυνους πολίτες, να δημιουργήσουμε τη νέα γενιά των θεατών».

Για τον καλλιτεχνικό διευθυντή του ΔΘΠ, σ’ αυτή τη δεύτερη χρονιά καθηκόντων του, οι προτεραιότητες ή -όπως το χαρακτηρίζει ο ίδιος- το μανιφέστο λειτουργίας του είναι ακόμα πιο σαφή: Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά είναι ένας ιστορικός τόπος καλλιτεχνικής δημιουργίας όσο κι ένα διαρκές επιχείρημα για τη συνομιλία της Τέχνης με την πόλη και τον κόσμο του Πειραιά, από την πρώτη κιόλας ηλικιακή του βαθμίδα. «Ένας δημόσιος πολιτιστικός οργανισμός είναι σημαντικό να στηρίζεται σε τρεις άξονες: Στο υψηλού επιπέδου καλλιτεχνικό έργο αφενός και αφετέρου στη διεισδυτική λειτουργία του μέσα από κοινωνικές και εκπαιδευτικές παρεμβάσεις. Ναι, αναζητάμε ένα καινούργιο φάσμα αισθητικής και γλώσσας που να ανιχνεύει το σήμερα του θεάτρου• είναι όμως, πρώτης γραμμής, ανάγκη και το πώς διαχέεται η καλλιτεχνική άποψη και πρόσληψη» τονίζει.

_{Ο «Φάουστ» σε σκηνοθεσία της Κατερίνας Ευαγγελάτου, παρουσιάζεται και φέτος από τις 21/9 έως τις 16/10}

Το πυκνό θεατρικό πρόγραμμα των έξι παραγωγών λοιπόν, που συνθέτουν τον φετινό προγραμματισμό του δεν είναι περισσότερο επείγον από τις παράλληλες δράσεις. Ισως μάλιστα, αυτές – αφιερωμένες στα ίχνη προσφύγων της Μικρασιατικής τραγωδίας που έχουν πλέον ζωντανέψει κάτω από μια άλλη κοινωνική συγκυρία στον Πειραιά – να νοηματοδοτούν διαφορετικά το ρόλο ενός θεάτρου στον αστικό χώρο όπου ανήκει.

Με επίκεντρο την έκθεση «Κερδισμένη πατρίδα» για το κύμα προσφύγων που κατέκλυσε το λιμάνι στα 1922 (σε επιμέλεια του διακεκριμένου Πειραιώτη ιστορικού Βάσια Τσοκόπουλου) οργανώνεται ένας κύκλος παραστάσεων, περιπάτων, συναυλιών και ημερίδων για την αναπόδραστη συνομιλία μας με τον Ξένο.

_{«Το ψωμί της Νινευί» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μυλωνά από τις 20/11/2016 έως τις31/01/2017}

Το σήμα αυτού του project ενισχύει, το κατά παραγγελία, έργο των αδελφών Αντώνη και Κωνσταντίνου Κούφαλη «Το ψωμί της Νινευί» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μυλωνά που αφηγείται την ιστορία δύο ξεριζωμένων καθώς και η διασκευή του παραμυθιού «Τα ταξίδια των Γκιουλ_ιβερ» από τον Δημήτρη Μπογδάνο, που αφουγκράζεται την οδύσσεια ενός μεταναστόπουλου.

Πρόκειται για δυο από τις έξι παραστάσεις του πειραϊκού θεατρικού χειμώνα. Ξεκινώντας με την επανάληψη της περσινής επιτυχίας του «Φάουστ» σε σκηνοθεσία της Κατερίνας Ευαγγελάτου, ακολουθούν το «Mon Petit Prince» – «μια ενήλικη, φιλοσοφική εκδοχή του «Μικρού Πρίγκιπα» (και πάλι σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μπογδάνου) με τη Λένα Παπαληγούρα στον επώνυμο ρόλο – ο, κατά Γιάννης Κακλέας, «Αμλετ» με τον Κωνσταντίνο Ασπιώτη στον εμβληματικό σαιξπηρικό ρόλο και ο «Καλιγούλας» του Αλμπέρ Καμύ «μια αναρώτηση για τη ματαιότητα της ύπαρξης» σε σκηνοθεσία Αλίκης Δανέζης-Κνούτσεν με ερμηνευτή το Γιάννη Στάνκογλου.

_{Ο “Αμλετ” σε σκηνοθεσία του Γιάννη Κακλέα με τον Κωνσταντίνο Ασπιώτη παρουσιάζεταιαπό τις 10/11/2016 έως τις 22/1/2017}

Ισορροπώντας ανάμεσα στη θεατρική και την εικαστική γλώσσα μα και στο κοινωνικό γεγονός, ο σκηνοθέτης Ηλίας Κουνέλας θα οργανώσει τρία αυτοτελή θεάματα με τον κοινό τίτλο «Αγάπη», αφηγούμενος την «καλή πλευρά του ανθρώπου» ενώ ο Αντώνης Βολανάκης και η Ραφίκα Σαουίς θα εγκαταστήσουν την πλατφόρμα συνύπαρξης «A blind date» ανάμεσα σε αυτόχθονες και ξένους με ιστορικό σημείο αναφοράς την Μικρασιατική καταστροφή.

Οι συμπράξεις του Δημοτικού Θεάτρου αναμένεται να επεκταθούν, δουλεύοντας μαζί με το Φεστιβάλ Αθηνών, τη Documenta 14, το Γαλλικό Ινστιτούτο. Θα ανατρέξει δε και σε μετακλήσεις φιλοξενώντας πέντε παραγωγές του φετινού Φεστιβάλ Φιλίππων.

_{«Mon Petit Prince» – σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μπογδάνου με τη Λένα Παπαληγούρα για 10 παραστάσεις από τις 19/10 έως 1/11/2016}

Όλα αυτά θα γίνουν πραγματικότητα εξαργυρώνοντας ένα προϋπολογισμό της τάξεως του 1 εκατομμυρίου ευρώ, ποσό που αθροίζεται από πόρους του ΟΠΑΝ του Δήμου Πειραιά, της Περιφέρειας Αττικής καθώς και τα έσοδα στα οποία υπολογίζει το θέατρο από τις παραγωγές του.

_{Ο «Καλιγούλας» του Αλμπέρ Καμύ σε σκηνοθεσία Αλίκης Δανέζης-Κνούτσεν παρουσιάζεται από τις 3/2 έως τις 26/6 2017}

Ο οικονομικός σχεδιασμός αφορά σε έναν ορίζοντα τετραετίας (1 εκατομμύριο ευρώ για κάθε σεζόν) επιτρέποντας στη διοίκηση του ΔΗΠΕΘΙ να ορίσει ήδη τις βασικές θεατρικές παραγωγές της επόμενης χρονιάς 2017-2018: Πρόκειται για το «Γλάρο» του Αντόν Τσέχοφ από τον Γιάννη Χουβαρδά (με τους Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Ακύλλα Καραζήση, Νίκο Κουρή, Νίκο Χατζόπουλο, Αλκηστη Πουλοπούλου) και «Το λεωφορείον ο πόθος» από το Μιχαήλ Μαρμαρινό (με τους Μαρία Ναυπλιώτου και Χάρη Φραγκούλη).
dimotiko-theatro-piraia-programma-parastaseon.pdf