Η Λυσιστράτη του Εθνικού πήρε το Μετρό για Σύνταγμα

Λίγο μετά τις 12 το μεσημέρι, στο σταθμό του Μετρό Συντάγματος, ένας άνδρας κατεβαίνει από τις κυλιόμενες σκάλες  κρατώντας με το ένα χέρι την ασπίδα του και με το άλλο ένα φαλλό. Κινείται προς τα μηχανήματα επικύρωσης και στέκεται σε ένα από αυτά ψάχνοντας μάταια για το εισιτήριό του. Προχωρά λίγο πιο πέρα, «χάνεται» προς την κατεύθυνση του Ελληνικού, ώσπου κάποια στιγμή, επανέρχεται. Αυτή τη φορά κρατά μόνο την ασπίδα, ο φαλλός βρίσκεται πια… στη φυσική του θέση.

Είναι ο Κινησίας, κατά κόσμον, Αιμίλιος Χειλάκης που αναζητά την αγαπημένη του Μυρρίνη. Εκείνη όπως και οι άλλες γυναίκες της πόλης ετοιμάζονται να καταλάβουν την Ακρόπολη για να πάρουν στα χέρια τους το χρήμα που επενδύεται σε πολεμικές δαπάνες, απαιτώντας ειρήνη, προκειμένου να σταματήσει ο πόλεμος.

Το θεατρικό δρώμενο παρουσιάζεται από τους ηθοποιούς της «Λυσιστράτης» για τα μάτια των επιβατών και διερχόμενων του μετρό στο Σύνταγμα, παραμονές της πρεμιέρας της κωμωδίας του Αριστοφάνη, που ανεβάζει το Εθνικό Θέατρο στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου.

Τώρα ο χώρος πλημμυρίζει από γυναίκες, τις γυναίκες του 15μελούς Χορού. Διακρίνουμε, μεταξύ άλλων, τις Αθηνά Δημητρακοπούλου, Λένα Δροσάκη, Ευαγγελία Καρακατσάνη, Άννα Κλάδη,  Λένα Κιτσοπούλου, Σοφία Κόκκαλη, Λενιώ Λιάτσου, Ειρήνη Μαρκή,  Αθηνά Μαξίμου,  Ελένη Μπούκλη, Ηλέκτρα Νικολούζου, Λένα Παπαληγούρα, Μαρία Σκουλά, Έλενα Τοπαλίδου, Αγλαϊα Παππά καθώς ο σκηνοθέτης της παράστασης, Μιχαήλ Μαρμαρινός τους δίνει οδηγίες: «Ξεκινάμε κοιτάζοντας τις σκάλες κι εκεί πρέπει να καταλήξουμε».

Σύσσωμος ο Χορός διατρέχει το χώρο και τότε η μουσική, το τραγούδι και η κίνηση αλλάζει το γνώριμο, πολύβουο τοπίο – παρουσιάζοντας ένα «θραύσμα» σκηνής προτού οι Γυναίκες καταλάβουν την Ακρόπολη. Το χειροκρότημα των θεατών τις συνοδεύει ακόμη και στα χαμόγελα που μοιράζουν ακόμα και μετά το τέλος της εκδήλωσης. 

«Ήρθαμε ειδικά για να δούμε το δρώμενο» μας λέει ένα νεαρό ζευγάρι καθώς παρακολουθεί από ψηλά τα θεατρικά τεκταινόμενα δίπλα στα αρχαία ευρήματα. «Η αίσθηση από εδώ ήταν διαφορετική, όχι μόνο λόγω της θέσης που βρισκόμασταν, αλλά και του ήχου. Σε μικρή απόσταση βρισκόταν η σοπράνο Αθηνά Δημητρακοπούλου που τραγουδούσε και η φωνή της κατέκλυζε το χώρο». Ο νεαρός άνδρας μάλιστα σχολιάζει πως δεν περίμενε να δει ένα τυπικό απόσπασμα του Αριστοφάνη αφού σκηνοθέτης της παράστασης είναι ο Μιχαήλ Μαρμαρινός.

«Το θέατρο επιζητεί τη θεατρικότητα του πραγματικού πάντοτε» λέει ο τελευταίος σχολιάζοντας την αναπάντεχη παράσταση που μόλις έχει ολοκληρωθεί. «Δεν υπάρχει στιγμή στην καθημερινότητα που να μην είναι θέατρο, μόλις υπάρξει το κατάλληλο βλέμμα. Όπως κι εδώ. Έχει κοινό έχει δομές και ξαφνικά ένα συμβάν, ένα επεισόδιο αποκαλύπτει τη θεατρικότητα του καθημερινού».

Η «Λυσιστράτη» είναι ένα από τα παλαιότερα αντιπολεμικά έργα του παγκόσμιου δραματολογίου και πραγματεύεται τους μηχανισμούς των γυναικών να απέχουν από τα συζυγικά τους καθήκοντα, προσπαθώντας να πείσουν τους άνδρες τους να σταματήσουν τον Πελοποννησιακό Πόλεμο.
Η παράσταση του Εθνικού θεάτρου, η τρίτη καλοκαιρινή παραγωγή του για φέτος, κάνει πρεμιέρα τις 5 και 6 Αυγούστου στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου σε σκηνοθεσία του Μιχαήλ Μαρμαρινού και καινούρια μετάφραση του Δημήτρη Δημητριάδη.