Οι πρεμιέρες της Άνοιξης: 5 παραστάσεις που δεν θα χάσουμε το Μάϊο

Η επίσημη λήξη της σεζόν οδηγεί συνήθως σε μια φτωχότερη θεατρικά Ανοιξη. Αλλά και πάλι, αυτός ο κανόνας δεν ισχύει πάντοτε. Μπορεί δηλαδή να πέφτουμε από τις 1000 παραστάσεις στις 100 – ν’ αλλάζει δηλαδή το αριθμητικό τοπίο – ωστόσο το ποιοτικό να παραμένει ψηλά. Εδώ λοιπόν, επιλέγουμε πέντε παραστάσεις που περιγράφουν έναν, κατά τα άλλα, πληθωρικό θεατρικό Μάϊο.

Μια μέρα…

Η παράσταση με τον, αδιανόητα, μεγάλο τίτλο «Μια μέρα, όπως κάθε μέρα, σε ένα διαμέρισμα από τα χιλιάδες διαμερίσματα της Αθήνας, αυτά με τα κουφώματα ασφαλείας και τους βολικούς καναπέδες τους, σε κατάσταση αμόκ ή Η ανουσιότα του να ζεις» δικαιολογείται αυτομάτως φέροντας την υπογραφή της Λένας Κιτσοπούλου. Μετά την πρώτη της παρουσίαση στο Θέατρο Τέχνης την περασμένη Ανοιξη επιστρέφει με νέο κύκλο παραστάσεων στη σκηνή του Μικρού Παλλάς. Στο επίκεντρο του έργου δύο φίλοι που αναλώνονται σε ανούσιες συζητήσεις, βρισκόμενοι στο σαλόνι του σπιτιού του ενός. Χρησιμοποιώντας λόγο απενοχοποιημένο και χειμαρρώδη, ακριβώς όπως ο καθημερινός λόγος μέσα σε μια συνηθισμένη μέρα, που συχνά εκτρέπεται στην αναρχία και την ακρότητα, η Λένα Κιτσοπούλου σχολιάζει τη ματαιότητα της ζωής που οχυρώνεται πίσω από την ρουτίνα της. Ερμηνεύει με τραγικά και κωμικά ξεσπάσματα μαζί με τον Γιάννη Κότσιφα.
Στο Μικρό Παλλάς από τις 4 Μαΐου

Post Inferno – Προς Δαμασκό 

Ένα τολμηρό, από κάθε άποψη, εγχείρημα δοκιμάζει η Ρούλα Πατεράκη, κατακτώντας έτσι ένα από τα όνειρα της: Να ασχοληθεί με την εμβληματική όσο και αινιγματική τριλογία του Στρίντμπεργκ. Το έργο που πολύ διαφοροποιείται από την γνώριμη συνθήκη γραφής του κορυφαίου Σουηδού, προλογίζοντας τα εξπρεσιονιστικά έργα του που θα ακολουθούσαν γράφεται τμηματικά από το 1898 και ολοκληρώνεται το 1901. Το πρώτο μέρος του ανεβαίνει τον χειμώνα του 1900 στην «Ντραμάτεν» της Στοκχόλμης ενώ στο σύνολο του ανεβαίνει μόλις το 1974 στο Εδιμβούργο. Ήρωας του ένας άνδρας – alter ego του ίδιου του συγγραφέα – ο Άγνωστος, λάτρης της γυναικείας φύσης, και συνάμα μισογύνης, αποπλανεί μια περαστική, την Κυρία. Μαζί της και μόνος, πορεύεται πότε σαν άγγελος και πότε διάβολος, αναζητώντας απαντήσεις για την ύπαρξη του. Στον κεντρικό ρόλο θα δούμε τον Λάζαρο Γεωργακόπουλο και μαζί μια διανομή αξιώσεων: Γιώργος Παπαπαύλου, Αλέκος Συσσοβίτης, Κωνσταντίνα Τάκαλου, Λουκία Μιχαλοπούλου.
Στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση από τις 11 Μαΐου

Η γλυκιά τυραννία του Οιδίποδα 

Στη δεύτερη της σκηνοθεσία, η ηθοποιός Μαρία Πρωτόπαππα επιστρέφει στο γένος των Ατρειδών. Τρία χρόνια μετά το ανέβασμα της «Ιφιγένειας εν Αυλίδι» του Ευριπίδη στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, επανέρχεται στην αρχαία τραγωδία – παρότι αυτή τη φορά βασίζεται στον «Οιδίποδα τύραννο» του Σοφοκλή και μάλιστα στη μετάφραση του Γρυπάρη. Με συνοδοιπόρους της στην διαμόρφωση του κειμένου τον θίασο της παράστασης (Γιώργος Παπανδρέου, Μιχάλης Τιτόπουλος, Γιάννης Κλίνης, Θοδωρής Σκυφτούλης, Μαρία Αποστολακέα, Μάνος Στεφανάκης) επιχειρούν μια «ιδιωτική ερμηνεία» στο μύθο του Οιδίποδα, αξιοποιώντας την φιλοξενία τους από την Πειραματική Σκηνή του Εθνικού.
Στο Εθνικό θέατρο από τις 12 Μαΐου

Ο βαφτιστικός 

Η δεδηλωμένη λατρεία του για το ελληνικό κείμενο και την ελληνική παράδοση δικαιολογούν την ενασχόληση του Σίμου Κακάλα με την θρυλική οπερέτα του Θεόφραστου Σακελλαρίδη. Μετά την «Γκόλφω» και την «Ερωφίλλη» και τις διαφορετικές εκδοχές που ακολούθησαν την καθεμιά από αυτές τις παραγωγές, ο Σίμος Κακάλας είναι έτοιμος και πάλι να εμπλέξει την ελληνική μνήμη και τέχνη με την έρευνα και τον πειραματισμό, για πρώτη φορά δε σε μια παραγωγή μεγάλης κλίμακας όπως εγγυάται η Λυρική Σκηνή και για πρώτη φορά σε ένα καθαρόαιμο έργο μουσικού θεάτρου. Αναμένουμε με ενδιαφέρον και προσδοκίες τη ματιά του πάνω στις περιπέτειες του ζεύγους Ζαχαρούλη.
Στη Λυρική Σκηνή από τις 13 Μαΐου

Ημερολόγια αγκαλιάς 

Αφουγκραζόμενη τη μεγαλύτερη πρόκληση της εποχής, η σκηνοθέτις και καλλιτεχνική διευθύντρια του Θεάτρου Τέχνης, Μαριάννα Κάλμπαρη παρουσιάζει μια παράσταση – ντοκουμέντο αφιερωμένη στους πρόσφυγες και στους συνανθρώπους μας που τους συμπαραστέκονται στην προσπάθεια να σταθούν ξανά στα πόδια τους. Το κείμενο της παράστασης βασίζεται στα ημερολόγια που διατήρησαν οι εθελοντές της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης «Αγκαλιά» με έδρα τη Μυτιλήνη, οι Χρήστος Αγγελάκος και Γιώργος Τυρίκος – Εργάς καθώς και στα ποιήματα του επίσης εθελοντή Ζαφείρη Νικήτα. Πρωταγωνιστούν φοιτητές και απόφοιτοι της σχολής του Τέχνης.
Στο Θέατρο Τέχνης, στις αρχές Ιουνίου