Στην «Όπερα της Πεντάρας» πριν ανοίξει η αυλαία

Τα φώτα στη σκηνή του Παλλάς είναι ακόμα σβηστά. Όμως, τα φωτεινά λαμπάκια γύρω από τους καθρέφτες στα καμαρίνια φεγγοβολούν από τις έξι το απόγευμα. Στα καμαρίνια παίζεται η πρώτη παράσταση. Εκεί γεννιούνται οι μεταμορφώσεις. Και «Η Οπερα της Πεντάρας» είναι γεμάτη από τέτοιες.

Ο Νίκος Καραθάνος έχει μια κόκκινη καρδιά εντυπωμένη στα χείλη του – κι όμως με κοιτάζει σοβαρός. Η Λυδία Φωτοπούλου αφήνει την μακιγιέζ να μεγαλώνει μια πορφυρή λάβα από ρουζ κάτω από τα μάτια της. Η Νάντια Κοντογιώργη μαζεύει το ξανθό καρέ της κάτω από ένα μαύρο διχτάκι περιμένοντας υπομονετικά να έρθει η σειρά της για το μακιγιάζ. Ο Χρήστος Λούλης, με το mp3 του να παίζει Doors ξυρίζεται – αφού στο τέλος ξυρίζουν τον Μακχήθ. Κι ύστερα περνάει όλο του το πρόσωπο μ’ ένα powder stick (και το ξυρισμένο του κεφάλι επίσης). Ο Άγγελος Παπαδημητρίου, με τα μαλλιά του κυρίου Πίτσαμ όρθια (ήδη) χαράσσει μολυβιές γύρω από το στόμα του και μου χαρίζει ένα “τρομακτικό” χαμόγελο μέσα από τον καθρέφτη. Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη πεταρίζει χαριτωμένα τις εντυπωσιακές της βλεφαρίδες, λίγο πριν φορέσει το κόκκινο τυρμπάν.

Τα καμαρίνια του «Παλλάς» αναπτύσσονται σε τρεις ορόφους, δεξιά κι αριστερά της σκηνής. Τώρα, η παράσταση παίζεται στις σκάλες. Σαν να έχουν την κίνηση μιας μικρής λεωφόρου. Τα σιδερωμένα πουκάμισα από το καθαριστήριο καταφτάνουν, οι μουσικοί της 12μελούς ορχήστρας του Θοδωρή Οικονόμου βγάζουν τα μουσικά όργανα από τις θήκες τους, στο κλιμακοστάσιο ενώνονται οι φωνές των ηθοποιών που «ζεσταίνονται» πριν την παράσταση.

Είναι αυτή η ατμόσφαιρα, νευρική κι ανυπόμονη, του «λίγο πριν». Είναι ένας κόσμος που ζει πριν την παράσταση – πόσω μάλλον μια τέτοια παράσταση και παραγωγή – και χάνεται οριστικά μόλις ανοίξει η αυλαία…

Η σκηνή είναι ακόμα σκοτεινή. Η πλατεία ακόμα άδεια. «Σε πέντε λεπτά κάνω πόρτα» προειδοποιεί η υπεύθυνη σκηνής που σημαίνει πως το κοινό θα περάσει σταδιακά στις θέσεις του. Κανείς από τους ηθοποιούς που κινούνται μέσα στο σκοτάδι της δεν μοιάζει να ταράζεται γι’ αυτό• συνεχίζουν απρόσκοπτα να πηγαινοέρχονται, να δουλεύουν τις φωνητικές τους ασκήσεις παράγοντας ένα ακατανόητο τραγούδι από λόγια και μουσικές που ποτέ δεν συναντιέται σε ένα νόημα. Κι όμως σε λίγο όλα θα πάρουν την θέση τους, όλα θα τακτοποιηθούν. Είναι αυτή η ατμόσφαιρα, νευρική κι ανυπόμονη, του «λίγο πριν». Είναι ένας κόσμος που ζει πριν την παράσταση – πόσω μάλλον μια τέτοια παράσταση και παραγωγή – και χάνεται οριστικά μόλις ανοίξει η αυλαία. Μέχρι το ραντεβού της επόμενης μέρας ή της επόμενης παράστασης…

Στο «-1» ο τρομπετίστας, καθισμένος στα σκαλιά, προβάρει κάποιες νότες. Η μουσική του ενώνεται με την βουή της στοάς Σπύρου Μήλιου, καθώς ανοίγω την πόρτα της εξόδου.

Ο Νίκος Καραθάνος έτοιμος να σκορπίσει φιλιά στο ρόλο του Τάϊγκερ Μπράουν.

Ο Αγγελος Παπαδημητρίου επιμελείται μόνο το μακιγιάζ του ήρωα του, κυρίου Πίτσαμ.

Στα χέρια των ειδικών «τεμπελιάζει» η Λυδία Φωτοπούλου, η θρυλική «Τζέννυ» στην «Οπερα της Πεντάρας».

Κεφάτη η Πόλυ Πίτσαμ πριν τον «φόνο» του Μακχήθ. Στο καμαρίνι της Νάντιας Κοντογιώργη.

Η εντυπωσιακότατη μεταμόρφωση της Καρυοφυλλιάς Καραμπέτη σε κυρία Πίτσαμ.

Ο θυμωμένος Μακχήθ του Χρήστου Λούλη λίγο πριν εισβάλλει στη σκηνή. Νωρίερα, με την ξυριστική μηχανή ανά χείρας.

Οι παραστάσεις της ΟΠΕΡΑΣ ΤΗΣ ΠΕΝΤΑΡΑΣ ολοκληρώνονται στις 17 Απριλίου. Εξασφαλίστε τώρα τη θέση σας στο 2111000365 ή εδώ http://bit.ly/1q2gKb0